هدایت شده از نفحات
شاید دولتهای اسلامی خود فروخته تر از آن باشند که سمت حق بایستند امّا امروز قلبهای میلیون ها آزاده در دنیا با ایران است و حاضر اند برای این ایستادگی هزینه بدهند...
من همیشه به ایرانی بودن خودم مباهات میکنم اما عشق مرز بردار نیست، میتواند هزاران کیلومتر آن سوی مرزهای ما در قلب جوانی در رَباط ریشه بدواند اما در قلب تهران جوانی دیگر از آن محروم باشد و با هر صدای انفجار در وطنش قند در دلش آب شود!
امروز بیش از پیش یاد این شعر میافتم:
مرزِ ما عشق است هرجا اوست آنجا خاک ماست
سامرا، غزه، حلب، تهران چه فرقی میکند؟