جنگی که با خودیه، کلا سر تا تهش باخته.

‌

#نامه #نامه_شانزدهم ۳۰مهر-چهارصدوسه. بعد از اینکه فهمیدم مو خاطرات را در خودشان ذخیره میکنند گریه ام گرفت. طلاییِ موهایم رو بوسیدم، شکستگیِ موهایم را به چشم هایم مالیدم و تا آخرین ذرات اکسیژنِ توی شش‌هایم، بو کردم و بو کردم. حالا می‌فهمم نسبت من به این گیسوانِ طلایی‌گون، همانند نسبت عشق است به تو... دراز می‌شوند و دور؛ اما هنوز ردِ بوسه‌ها و آغوش‌ها را همانند کتابی مقدس ثبت می‌کنند. برای جانِ خسته‌ی تو، که قوتِ جان من است.

گیــرم اصلن هـــمه ی دار و نـــدارم برود بـــعــــد ، پاییـز بیایـــد کـه بـــــهارم برود گیرم ازعشــق فقط سهــم‌ دلم ایــن باشد بـــا نگــاهی گــذرا صـــبر و قــــرارم برود شایــــد از روزنــه ی کوچـک تــنهایی من دیده باشد که چنین بی کس‌و‌کارم، برود! 'رسم‌عاشق‌کشی‌و‌شیوه‌ی‌شهرآشوبی'ست اینــکه تا خــواسته ام دل بــســپارم برود کــاش با شعر بیایـد بـه سراغـــم یک شب لحـــظه ای بــاشــد و بعــدش نگذارم برود لذت عشق دراین است، مهــم نیست، اگــــر _ آبــــروی همــــه ی ایـل و تبــــارم بـــرود عــشق یعنــی که تــو یک عـمر کنارم باشــی بــا تــو حــتی همـــه ی دار و نـــدارم بــرود