شیرینی‌ها رو شب‌هنگام‌ نپز، بخواب.

ماه.

لیریک.

و اگر من زنده نماندم و به خانه ی پشتِ‌ آبیِ آسمان‌رفتم تو به جای من زندگی کن آبی باش و پروانه برقص و بچرخ و به جای من بنویس که روزهای خوب را دیدی که روز های بی درد را زیستی بنویس، از خودت و لبخندهای زیبایت عزیزکم، برای من گریه نکن که من برای خودم فراوان گریسته ام قهوه ات را به اندازه بنوش و به یاد من پایِ سیب های گرمِ معروف ات را بپز و بدان که مرگ مرا از رنجی عظیم رهانید و بدان که جانشینِ تو در این سینه، خداوند نشد. -ف.

وقتی به مرگ فکر میکنم جسمم به ژرفای یک اقیانوس آغوش میخواد.

ولی بگذار دلتنگی خفه ات کند.

حافظ گفت صبر کنم، آخه دیگه چقدر صبر حافظ جان.

بازم ماه.