شیرینی‌ها رو شب‌هنگام‌ نپز، بخواب.

ماه.

لیریک.

و اگر من زنده نماندم و به خانه ی پشتِ‌ آبیِ آسمان‌رفتم تو به جای من زندگی کن آبی باش و پروانه برقص و بچرخ و به جای من بنویس که روزهای خوب را دیدی که روز های بی درد را زیستی بنویس، از خودت و لبخندهای زیبایت عزیزکم، برای من گریه نکن که من برای خودم فراوان گریسته ام قهوه ات را به اندازه بنوش و به یاد من پایِ سیب های گرمِ معروف ات را بپز و بدان که مرگ مرا از رنجی عظیم رهانید و بدان که جانشینِ تو در این سینه، خداوند نشد. -ف.

وقتی به مرگ فکر میکنم جسمم به ژرفای یک اقیانوس آغوش میخواد.

ولی بگذار دلتنگی خفه ات کند.

حافظ گفت صبر کنم، آخه دیگه چقدر صبر حافظ جان.

بازم ماه.

خداحافظی با تو، همیشه تلخ است.