وقتی به مرگ فکر میکنم جسمم به ژرفای یک اقیانوس آغوش میخواد.

ولی بگذار دلتنگی خفه ات کند.

حافظ گفت صبر کنم، آخه دیگه چقدر صبر حافظ جان.

بازم ماه.

خداحافظی با تو، همیشه تلخ است.

Sweet moon.

در همین کیهانِ هیچ و پوچ زندگی میکنیم و بزرگ میشویم. عاشق می‌شویم و صدای قلبمان که گرومپ گرومپ میزند را می‌شنویم. در همین جا .. در همین جایی که "هیچ" صدایش می‌زنی. اشک می‌ریزیم در آغوش میگیریم می‌بوسیم و لمس می‌کنیم؛ این جا آنقدر ها هم هیچ‌نیست. _ف #صندوق‌پستی #پارت۱