📣با سلام و درود با پیگیری های صورت گرفته و درخواست ارائه کلاس در زمینه مسمومیت های با سیانید و هیدروژن سولفید کلاس وبیناری با تدریس همکاران‌در سازمان‌اورژانس برگزار می گردد. ‌ 🙏🏼همکاران محترم از این طریق وارد برنامه LMS شوند: وارد سامانه www.ems.gov.ir شده، نام کاربری و رمز عبور هر دو کد ملی ثبت نمایند سپس از قسمت LMS وارد درس های من شده و درس مدیریت و درمان مسمومیت با سیانید و سولفید هیدروژن را انتخاب نموده و وارد کلاس شوند لطفا برای همکاران یادآور شوید حتما برنامه ادوب کانکت را روی گوشی یا کامپیوتر خود نصب داشته باشند.🌱📢 ‌ 🔰اطلاع رسانی کنید

👆👆👆👆👆 مسمومیت با سیانید

ما به سوی میدان جنگ پرواز می کنیم.. 🚨https://eitaa.com/DisastermedHashemi 🚑https://eitaa.com/emsedu ✳️https://ble.ir/DisastermedHashemi 🖥https://www.aparat.com/Esfahan_ems

✅از نگرانی تا آرامش،فقط یه تماس با 1570 فاصله است 〽️کاملا رایگان و محرمانه 🎗ارائه خدمات مشاوره، راهنمایی و فوریت های روانی-اجتماعی ⏰همه روزه از 8الی 24 🚨https://eitaa.com/DisastermedHashemi 🚑https://eitaa.com/emsedu ✳️https://ble.ir/DisastermedHashemi 🖥https://www.aparat.com/Esfahan_ems

🔴 *قدرت داوطلب شدن: چرا کمک به دیگران، پادزهر حس درماندگی است؟* در روزهای پرالتهاب و بحرانی، یکی از فلج‌کننده‌ترین احساساتی که تجربه می‌کنیم، «حس درماندگی» است. وقتی اخبار را می‌خوانیم و احساس می‌کنیم هیچ کنترلی روی اتفاقات بزرگ بیرون نداریم، روان ما به سمت انفعال و افسردگی می‌رود. اما روان‌شناسی بحران یک راهکار شگفت‌انگیز و اثبات‌شده برای خروج از این فلج روانی دارد: *«به دیگران کمک کنید تا روان خودتان نجات پیدا کند.»* 🟠 چرا این اتفاق می‌افتد؟ *۱. تغییر نقش از «قربانی» به «عامل»* وقتی داوطلبانه قدمی برای کمک به دیگری برمی‌داریم، مغز ما پیام مهمی دریافت می‌کند: *«من بی‌دفاع نیستم، من توانمندم و می‌توانم تغییر ایجاد کنم.»* این کار تمرکز ما را از دایره‌ی اتفاقاتی که در کنترل ما نیستند، به دایره‌ی چیزهایی که در کنترل ما هستند (یعنی رفتار و شفقت خودمان) برمی‌گرداند. *۲.ترشح پادزهر استرس در مغز* از نظر بیولوژیکی، کمک کردن به دیگران باعث ترشح هورمون‌های اکسی‌توسین (هورمون پیوند و آرامش) و دوپامین می‌شود. این هورمون‌ها دقیقاً مانند پادزهر در برابر هورمون استرس (کورتیزول) عمل می‌کنند. *۳. ساختن شبکه‌ی امن اجتماعی* بحران‌ها تمایل دارند ما را منزوی کنند، اما کمک کردن، ما را به دیگران متصل می‌کند. احساس تعلق به یک شبکه حمایتی، یکی از قوی‌ترین عوامل تاب‌آوری در برابر بحران‌های جمعی است. 🟠 *در شرایط بحران، چگونه داوطلب شویم؟* داوطلب شدن لزوماً پوشیدن جلیقه امداد و کارهای خارق‌العاده نیست. «اقدامات کوچک محلی» معجزه می‌کنند: 🔸سر زدن به همسایه سالمند یا تنها و اطمینان از سلامت او. 🔸مراقبت چند ساعته از کودک یک دوست یا همسایه، تا والدینش بتوانند کمی استراحت کنند. 🔸پختن یک وعده غذای ساده برای خانواده‌ای که می‌دانید در شرایط سختی است. 🔸اهدای خون در مراکز مجاز. 🔸حتی آرام کردن فضای یک گروه خانوادگی با ارسال پیام‌های معتبر و جلوگیری از نشر شایعات. 🟠 در روزهای سخت، مهربانی تنها یک فضیلت اخلاقی نیست؛ بلکه یک *مکانیسم بقا* است. هر بار که دست کسی را می‌گیریم یا گره‌ای از کار دیگری باز می‌کنیم، در واقع در حال ترمیم روان خودمان هستیم.