فرزندانِ ایران عزیز ذات لاشخور این است که بوی خون که به مشامش برسد، بال‌هایش قوت می‌گیرد. چند مدتی است که شاهد پرواز لاشخور‌هایی در آسمان کشورمان هستیم که بیصبرانه منتظر فرصتی جهت بلعیدن ایران عزیزمان هستند. غافل از آنکه این خون‌های ریخته‌شده در کف کوچه و خیابان‌ها‌ی ایران، جنسش با هر خون دیگری فرق دارد؛ سرشار از غیرت است و ایمان و از جنس عشق به وطن که هر قطره‌اش که می‌ریزد، نه تنها نمی‌میراند بلکه زنده‌تر می‌کند، حیات می‌بخشد؛ با افتادن لاله‌ای، لاله‌زار‌ها می‌روید. حضرت آقا با اشاره به فتنه‌های اخیرِ لاشخورهای آسمان ایران فرمودند: «یکی از مهمترین امتیازات ما جوانهایمانند». و ویژگی‌های جوانان برجسته و پرافتخار و آینده‌ساز ایران را برشمردند و در مقابل از کسانی نام بردند که تخریبگرند و فرمودند: «شما هر کسی می‌خواهی باش؛ مزدور بیگانه که شدی، برای بیگانه که کار کردی، ملّت تو را مردود می‌داند، نظام اسلامی هم تو را مردود می‌داند». (۱۹ دیماه۱۴۰۴) و نیز درباره‌ی عوامل فتنه‌ و این‌هایی که در صحنه بودند، فرمودند: «اینها دو دسته بودند: یک دسته، یک جمعی که دستگاه‌های جاسوسی آمریکا و اسرائیل با دقّت اینها را انتخاب کرده بودند، پیدا کرده بودند، اغلب را خارج بُرده بودند، بعضی‌ها را هم در همین‌جا آموزش داده بودند که چه جوری حرکت کنید، چه جوری آتش بزنید، چه جوری ترس ایجاد کنید، چه جوری از دست پلیس فرار کنید؛ پول حسابی هم بِهِشان داده بودند؛ یک عدّه اینها بودند که سردسته‌ی این جمعیّت بودند، خودشان به خودشان می‌گویند لیدر؛ «ما لیدرهای این جماعت هستیم»؛ سردسته‌ها». «دسته‌ی دوّم، با رژیم صهیونیستی و با فلان دستگاه جاسوسی ارتباطی نداشتند؛ نوجوان خامی است که با او حرف می‌زنند، تحت تأثیر قرارش می‌دهند، هیجان برایش به وجود می‌آورند؛ جوانها هم هیجانی‌اند، نوجوانها هیجانی‌اند، می‌آیند وارد میدان می‌شوند، کارهایی می‌کنند که نباید بکنند، شیطنت‌هایی می‌کنند که نباید بکنند. اینها پیاده‌نظامند؛ مأموریّتشان این است که بروند به یک جایی حمله کنند». «همین عوامل نادان و ناآگاه با سردستگیِ آن عناصر خبیث و آموزش‌دیده، کارهای بدی کردند، جنایتهای بزرگی انجام دادند». (۲۷دیماه۱۴۰۴) حال سوال پیش می‌آید چه فرقی میان آن گروه جوانان افتخار‌آفرین و آینده‌ساز ایران با جوانان تخریب‌گر که ملت و نظام اسلامی آن‌ها را مردود می‌داند، وجود دارد؟ حضرت امام(ره) نابسامانی‌ها، مشکلات تربیتی جامعه، ریشه اکثر بزهکاری‌ها و آسیب‌ها و مفاسد اجتماعی را به جدا شدن فرزند از مادر و پیدایش عقده‌های ناشی از آن نسبت می‌دهند. از دیدگاه امام خمینی(ره)، زن نه فقط با حضور مثبت و سازنده خود در جامعه، بلکه با حضور در روان و ذهن مردان و فرزندان در خانواده و در نهایت با حضور در روحیات جامعه، مسیر اصلی جامعه و تکامل انسانی را تعیین می‌کند. بنابراین، زنان در هر جامعه‌ای تعیین کننده‌ی مسیر حرکت آن جامعه‌اند. (صحیفه امام، ج۹، ص۲۹۳،۲۹۴) حال که با شروع ماه پرفضیلت و سرشار از معنویت شعبان، قدم در ترم جدید تحصیلی گذاشته‌ایم، با یاد آوری این مهم که «ایمان و علم» نه به عنوان هدف، بلکه به عنوان مهم‌ترین سلاح‌های نرم در راستای رسیدن به هدف مهمِ تمدن‌سازی است، باید با در نظر گرفتن این موضوع که «تربیت»، فرایندی زمان‌بر است، رسالت مهم زمانه‌ی‌خویش را در جهت آگاه‌سازی و همراه کردن مادران با فرزندان‌ خویش و نیز همسو کردن دل‌های فرزندان ایرانِ عزیز و متوجه ساختن آنان به سمت تعالی، بیش از پیش، به پیش بَریم. باشد که تمام فرزندان ایران در مقابل فتنه‌ها و نیرنگ‌های شیطان بزرگ، سربلند بیرون آیند. ✍️زهرا قدیم‌پور #تبیین #تحول #تربیت_دینی 🌱@ennilellah

دل‌آرامِ جهان آرام‌آرام صدای زندگی به نبض طبیعت می‌کوبد... تولدی دوباره! از خود عبور می‌کنیم... گریه را معنای لبخند می‌بخشیم و لحظه‌لحظه‌ی آمدنت را به تماشا می‌نشینیم. تو می‌آیی! طبیعت بی‌جان و خسته را به نوازش دستانت سبز می‌آرایی! رنگ بر رخسار دشت و دمن می‌پاشی! به گرمی و روشنی، آفتاب را به آسمان می‌بخشی و لبخند و مهربانیت را نثار دل‌ها می‌کنی! بهارِمن! تو می‌آیی و ما منتظریم تا با آمدنت، سلام گرم ما را بر روح سبزت، پذیرا باشی! ✍زهرا قدیم‌پور #نیمه_شعبان #امام_زمان_عجل_الله_تعالی_فرجه_الشریف 🌱@ennilellah

هنوز می‌شود از شب گذشت و روشن شد؛ اگر تو طالع موعود من، ظهور کنی… 🎨منِ‌او #نیمه_شعبان #صبح_ظهور #اَللّهُمَّ_عَجِّلْ_لِوَلیِّکَ_الفَرَجِ 🌱@ennilellah

نَبِّهْنی... آسمان آغوش گشوده است و می‌بارد به مهر، به رحمت؛ طبق‌طبق نور بر سقف خانه‌ها‌ می‌ریزد. ندایی در عرش پیچیده: یا عبدی! أین أنت؟ فهل تسمع‌ النداء؟ من همانم که هرگز تو را فراموش نکردم، حتی آن زمان که تو از من روی گرداندی. در هیاهوی دنیا گم شده‌ای یا در سکوت شب پنهان گشته‌ای؟ بازگرد... بازگرد که دلم به آمدنت روشن است. یک قدم از تو، هزارِ آن از من. بابُ رحمتي مفتوحٌ لك... بخوان مرا که اجابتت کنم... الهی! «یَا أَمَلِی وَ بُغْیَتِی وَ یَا سُؤْلِی وَ مُنْیَتِی فَوَعِزَّتِکَ مَا أَجِدُ لِذُنُوبِی سِوَاکَ غَافِرا» اى آرزویم و مرادم و خواسته‌‌ام و امیدم! به عزّتت سوگند براى گناهانم آمرزنده‌‌اى جز تو نمى‌یابم... «وَ لا أَرَى لِکَسْرِی غَیْرَکَ جَابِرا» براى دل‌شکستگى‌ام جبران‌ کننده‌‌اى جز تو نمى‌‌بینم... «إِلَهِی أَنْتَ الَّذِی فَتَحْتَ لِعِبَادِکَ بَاباً إِلَى عَفْوِکَ» [مناجات تائبین] نَبِّهْنِي… ای بیدارکننده‌ی دل‌های خفته! بیدار کن مرا... از خوابی که نامش عادت است، و از سکونی که نامش غفلت، و از روزمرگی‌ای که چون غباری بر آینه‌ی جانم نشسته است. نَبِّهْني... پیش از آن‌که فرصت بگذرد و من، تماشاگر رفتنش باشم. ای روشنای پنهان در همه‌چیز! بتابان نور حضورت را بر خوابِ تاریکم؛ آن هنگامی که دلم به سایه‌ها دل بست، و مادامی که چشمم در پی نوری غیر تو دوید، و در آن دم که حقیقت را دانستم و زیستنش را به فردا سپردم. ای بیدارگرِ جانم! تلنگری از تو کافی‌ست تا هزار پرده فرو افتد، و یک نگاه از تو بس است تا خواب‌های سنگین سالیانم بشکند. نَبِّهْني... پیش از آن‌که صبحِ اجل بدمد و من هنوز در شامِ نفْس، سرگردان باشم. نَبِّهْني... از منی که میان من و تو ایستاده است. بتاب... نور بی‌همتایم! بر تاریکی شب‌هایم بتاب... ✍زهرا قدیم‌پور #دعای_روز_اول #ماه_مبارک_رمضان #نَبِّهْنِی_فِیهِ_عَنْ_نَوْمَةِ_الْغَافِلِینَ 🌱@ennilellah

قَرِّبْنی... بزرگترین سعادت برای هر عاشقی، جلب رضایت معشوق است و به همین دلیل روزه‌دار مؤمن و عاشق خدا، دل در طلب همین خشنودی دارد و با تمام جان زمزمه می‌کند: «اللَّهُمَّ قَرّبْنی فیهِ إلی مَرْضاتِکَ» اگر می‌خواهی بدانی خدا از تو راضی است، بنگر که آیا تو خود از خدا راضی هستی یا نه. چنان‌که امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) فرمودند: «نشانه‌ی رضایت خداوند از بنده، رضایت بنده به تمام مقدرات خداوند است». [غررالحکم، ص۱۰۴] پس رضایت، همسویی درونی با مشیّت الهی است، چه در طلب حاجت و چه در ابتلای به درد؛ یعنی انسانی که به خدا اعتماد کامل دارد، اگر خواسته‌ای به درگاه الهی برد و برآورده نشد، دلش نلرزد و محبتش کم نشود؛ اگر جام بلایی دستش دادند، بسان آبی زلال و گوارا آن را بنوشد و از دل و جان خشنود باشد از آنچه خداوند برای او رقم زده است؛ یعنی هستی خویش و جان خویش را در قتلگاه جا گذاشته باشد و از عمق وجود ندای «ما‌ رأیتُ إلّا جمیلا» سر دهد! پس «مقام رضا» جایگاهی است که در آن اراده‌ی فردی در اراده‌ی الهی مستهلک می‌شود؛ از علم‌الیقین به عین‌الیقین می‌رسد؛ دیگر کشاکشِ خواستن و نخواستن نیست؛ اراده‌ی فردی، چون قطر‌ه‌ای آرام، در دریای اراده‌ی الهی فرو می‌رود؛ دریا می‌شود. این رضایت به معنای پذیرش انفعالی نیست که نافی تلاش و اراده انسانی باشد، بلکه کنشی فعال است که انسان عابد عاشق، با دلی آرام و مطمئن، گام در مسیر پر پیچ و خم ابتلائات نهاده و نتیجه را هر چه باشد، با اعتماد به حکمت الهی می‌پذیرد و سپاسگزار پیشامد‌هاست. «یا اَیتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعی اِلی رَبِّک راضِیةً مَرْضِیةً فَادْخُلی فی عِبادی وَ ادْخُلی جَنَّتی» [سوره فجر/ آیه ۳۰_۲۷] گر چه راهیست پر از بیم، ز ما تا برِ دوست رفتن آسان بُوَد اَر واقف منزل باشی [حافظ] ✍زهرا قدیم‌پور #دعا‌ی_روز_دوم #ماه_مبارک_رمضان #اللَّهُمَّ_قَرّبْنی_فیهِ_إلی_مَرْضاتِکَ 🌱@ennilellah