- جریانِ اندوهناکی که، زندگیِ ما بود .

همیشه پشت نُت‌های موسیقی، داستانی نهفته شده... ؛ وقتی کریستوفر نولان از هانس زیمر خواست برای فیلم interstellar موسیقی بسازه، موضوع اصلی فیلم رو توضیح نداد، بلکه تنها یك نامه تایپ شده فرستاد که پدری طی یک مأموریتی دخترش رو ترک می‌کنه‌. این نامه فقط دوتا دیالوگ داشت : - برمی‌گردم. + کِی؟ و به زیمر یه روز فرصت داد تا این موسیقی رو بسازه. زیمر همون شب یک قطعه چهار دقیقه‌ای نوشت که یك کد مورس در اون قرار گرفته... و ترجمه‌‌یِ اون کد میشه : stay ( بمان ). و حالا این قطعه جزو شاهکارهای دنیایِ موسیقی شده...

عدد ۵ رو دوست دارم. ۵۵ رو بیشتر. زیاد شید فرزندانم..

isfp.

آیا می‌دانید برای چه ما همیشه نسبت به مردگان منصف‌تر و بخشنده‌تریم؟ دلیلش ساده است! با آنها الزامی در کار نیست. ما را آزاد می‌گذارند، ما می‌توانیم هروقت فرصت داشتیم، در فاصله‌ی میان یک مجلس مهمانی و یک یار مهربان، یعنی روی‌هم‌رفته در اوقات هدر رفته، بزرگداشت آنان را قرار دهیم. اگر ما را به کاری ملزم کنند فقط به یادآوری ذهنی است، و قوه‌ی حافظه‌ی ما ضعیف است. در حقیقت آنچه در رفقای خود دوست داریم مرگ تازه است مرگ سوزناک است تاثر خودمان و دست آخر وجود خودمان است! _سقوط، آلبر کامو

سعی کنید کورکورانه خود را به دست احساسات بسپارید. بدون استدلال، بدون علتی اصلی، آگاهی را کنار بزنید و دست‌کم برای مدتی نفرت پیشه کنید یا عاشقی، فقط برای اینکه دست‌به‌سینه ننشینید. فردا نه، خیلی دیرِ دیر پس‌فردا، از اینکه دانسته خودتان را گول زده‌اید پشیمان خواهید شد. نتیجه: حبابِ صابون و سکون. آه، آقایان محترم، شاید من خودم را مردی باهوش می‌دانم فقط به این علت که سرتاسر عمرم هرگز نتوانسته‌ام کاری را آغاز کنم یا سرانجام دهم. گیرم که من یاوه‌گویی بیش نیستم؛ بی‌آزار و کسالت‌آور، مثل همه. اما چه باید کرد اگر تنها و یگانه هدف هر انسان هوشمندی یاوه‌گویی باشد_یعنی سرریزی عامدانه از خالی به تهی. _یادداشت‌های زیرزمینی، فیودور داستایوفسکی.

F.

entp*estp.

همینه.