محاوره مخالف و طرفدار قانون حجاب اقبالی: برهنگی و بی‌حیایی برخی زنان و دختران کاری کرده که نمی‌توانم دست زن و بچه‌ام را بگیرم بیرون ببرم. مهاجری: چرا من این چیزها را در خیابان نمی‌بینم و تو می‌بینی؟ چون تو هیزی. من: آقای مهاجری کسی که هیز است به برهنگی اعتراضی ندارد. مانند تو راضی راضی است. اقبالی اگر هیز بود داد نمی‌زد. اما تو آن کسی هستی که یا کوری یا از برهنگی زنان راضی هستی. پس اگر کور نیستی بی‌گمان هیزی. https://eitaa.com/SAmarashi

جناب دکتر برهانی مواجهه‌تون با مردم رو طوری تنظیم کنید که منجر به رشد آنها شود نه اینکه به هیجانات کاذب آنها دامن بزند. مردان هیز مدافع برهنگی هستند نه مخالف آن! پس تفاوت شما به عنوان استاد دانشگاه تهران با «ممد گوش‌بُر» و سایر اراذل رسانه‌ای کشور چیست؟!! @eqbali62

خدانگهدار..! صفحه رو پاک نمیکنم چون محتوای خوبی توش جمع شده

در مذمتِ بی‌صدایی.. یقیناً «سکوت» نشانه «رضایت» است! دکتر ابوالفضل اقبالی مدیر اندیشکده زوج ❇️سکوت هیچ‌گاه شیوه مناسبی برای اعتراض و ابراز نارضاتی نبوده و همواره حمل بر رضایت شده است. در بهترین حالت حتی اگر سکوت بر راضی بودن دلالت نداشته باشد، گواهی بر «انفعال» فرد است. انسان ناراضی ناگزیر معترض است و انسان معترض صدایش در می‌آید! سکوت نمی‌تواند با اعتراض هم‌نشین باشد. آن هم در شرایطی که ادراک دیگران از سکوت شما «رضایت داشتن» است. ❇️وضعیت فرهنگی امروز جامعه ما برای اکثریت قاطع مردم «رضایت‌آمیز» نیست. حتی مردمانی که در سال 1401 دل در گرو شعار «زن، زندگی، آزادی» داشتند امروز نسبت به فردای فرزندان خود و آینده اخلاقی جامعه نگران هستند و از برخی وضعیت‌ها و رفتارها ناخشنودند. حال و روز مادران و همسران شهدا که جای خود دارد. وقتی هر روز در گوشه و کنار این شهر مرزهای جدیدی از حیا و اخلاق رنگ می‌بازند و آب از آب تکان نمی‌خورد، چگونه می‌توان سکوت را حمل بر نارضایتی نمود؟ ❇️اگرچه سکوت با «فریاد» می‌شکند، اما همین صداهای نحیف هم می‌توانند طنین یک فریاد را برای درهم کوبیدن این سکوت منفعلانه ایجاد کنند. من نمی‌توانم بپذیرم که حتی همین «صداهای ضعیف و تک‌مضراب» هم در بضاعت نخبگان و متدینین و اکثریت مطلق مردم جامعه ایران نیست. صداهایی که می‌توانند به توئیت و استوری و پست و کامنت و توصیه و تذکر و مطالبه و... تبدیل شوند و در هم آمیختگی‌شان تداعی کننده اصالت جامعه ایرانی باشد. ❇️بنده معتقدم توفیقات جریان حامی اباحه‌گری در جابه‌جایی پرشتاب مرزهای اخلاقی جامعه، «صدای بلند» در عین قلت عددی آنهاست. اقلیتی پرصدا که رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی را قُرُقِ فحاشی و تهدید و توهین کرده و «فریاد»های اعتراضی علیه خود را با انگ «هیزی» و «هرزه‌گی» ساکت می‌کنند و در این میان بیش از هر چیزی غیبت «صداهای پرتکرار» غیرقابل تحمل است و باعث چیره‌گی مطلق اباحه‌گری بر حیامداری در ساحت رسانه می‌گردد. ❇️من می‌پذیرم که فریاد زدن رسم و شیوه و بضاعت همگان نیست. اما سکوت و بی‌کنشی هم انتخاب موجه و معتبری نیست. آن هم در شرایطی که زمین بازی «رسانه» است. ✅ جایی نرفته‌ام. هستم. فعال‌تر و موثرتر انشالله... پیوستن به کانال دکتر ابوالفضل اقبالی https://eitaa.com/joinchat/780599301Cb5087c1e27

هفته گذشته یک گفتگوی فنی و به دور از هیجان‌های رسانه‌ای با آقای دکتر محسن برهانی حقوقدان و عضو هیات علمی دانشگاه تهران داشتیم که دیدنش رو به همه شما توصیه می‌کنم. فیلم مناظره در لینک زیر قابل مشاهده است https://www.aparat.com/v/vdl4b94 به استدلال‌ها و مبناها دقت کنید. ضمنا از تشکل‌های دانشجویی برای پیگیری و تمهید شرایط ادامه این گفتگو میان بنده و دکتر برهانی دعوت میکنم.

🔻 گفتگوی دکتر ابوالفضل اقبالی با نوسان: ➕میخوان تحمیل کنند به جامعه و حاکمیت که ببینید صبحانه پارتی داشتیم، هیچی نشد رقص تو خیابون داشتیم، هیچی نشد فیلم بی حجاب ساختیم هیچی نشد.... عادت کنید به اینها 🔘📣 مقصر اصلی قوه قضائیه هست نوسان | @navasanTV

این ایمیل رو امروز صبح دریافت کردم من عمیقا معتقدم که اگرچه سخن گفتن از حجاب و پوشش در این وانفسای سکوت و عافیت‌طلبی اکثریت، زحمت و رنج فراوان دارد و توهین‌ها و تهدیدها در این مسیر بسیار است، اما آثار و برکاتی هم دارد و خداوند برکت سخن حق را تضمین کرده است. الحمدلله @eqbali62

بله آنهایی که علل عدم نزول باران را به حجاب منحصر می‌کنند به دین ضربه میزنند اما شما هم آخرت خود را به لایک و ریتوییت نفروشید! عن الصادق (ع): «إِنَّ الْمَطَرَ يُحْبَسُ عَنِ النَّاسِ لِذُنُوبِهِمْ وَ يُنْزَلُ لَهُمْ بِتَوْبَتِهِمْ.» قال رسول الله(ص): «إِذَا مَنَعَ اللَّهُ الْمَطَرَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَإِنَّمَا يُمْسِكُهُ لِذُنُوبِ الْمُذْنِبِينَ مِنْهُمْ.» مگر آنکه نظر جنابعالی درباره معصیت بودن بی حجابی تغییر کرده باشد! @eqbali62

آیا سقف تغییرات فرهنگی در ایران ترکیه و... است؟ بخشی از گفتگوی من با برنامه نوسان..

بخشی از برنامه دیشب پاورقی

«امر کارشناسی» و دشواره‌ی «حدیث نفس» کشاکش آراء در فعالان حوزه زنان چگونه رخ می‌دهد؟ دکتر ابوالفضل اقبالی مدیر اندیشکده زوج ❇️ «متن» و «زمینه» در علوم انسانی و اجتماعی پیوندی ناگسستنی با یکدیگر دارند و تاریخ نظریه‌ها و مکاتب علوم اجتماعی به ما نشان می‌دهد که «زندگی» و «اندیشه» بزرگان این عرصه به نحوی در هم تنیده هستند که بدون مطالعه زندگی‌نامه آنها به سختی می‌توان ماجرای تحولات فکری اشخاص و یا کشاکش آراء در علوم اجتماعی را فهم کرد. براین اساس می‌توان گفت که دیدگاه‌های اجتماعی افراد «غالبا» در امتداد تجربه زیسته آنها صورتبندی شده است. ❇️ این حقیقت بیش از هر عرصه علمی درباره حیطه «مطالعات زنان» صادق است زیرا هم موضوع زن است و هم غالب کنشگران این حیطه را زنان تشکیل می‌دهند. لذا پیوند «زمینه» و «متن» یا «زندگی» و «نظریه» یا «تجربه زیسته» و «دیدگاه» در این عرصه عمیق‌تر از سایر عرصه‌هاست. در یک ادعای متهورانه حتی می‌توان گفت «فمینیسم» نظریه‌ای بود که در امتداد حدیث نفس جمعی زنان در غرب تکوین و تقویم یافت و بسط آن در سایر جوامع از جمله جامعه ایران نیز به دلیل همدلی ناشی از تجربه زیسته اتفاق افتاد. ❇️ این ادعا چگونه قابل تایید است؟ شاید همه مردان فعال و کنشگر در عرصه مطالعات زنان(به غیر از مردانِ نایس!) بارها با این اعتراض مواجه شده‌اند که «عرصه مطالعات زنان جای مردان نیست». صرف نظر از صحت و سقم این تلقی، وقتی با معترض درباره منطق چنین سخنی وارد گفتگو می‌شویم می‌بینیم هسته اصلی استدلال «فقدان تجربه زنانه» در مردان است. یعنی همان پیوند ناگسستنی «تجربه زیسته» با «دیدگاه» در عرصه مطالعات زنان! ❇️ حال باید پرسید که آیا اساسا چنین پیوندی میان «زندگی» و «نظریه» در عرصه مطالعات زنان مبارک است یا خیر؟ به عبارت دیگر اینکه بخش اعظمی از نظرات و دیدگاه‌ها درباره «مسائل زنان» و راهکارها و مطالبات معطوف به آن، بیش از آنکه مبتنی بر مطالعات روشمند و درک معتبر از میدان باشد، نوعی حدیث نفس و بسط تجربه زیسته به ساحت تحلیل نظری شده است، آیا نگران کننده است یا مطلوب؟ حوزه زنان به «امر کارشناسی» نیازمند است یا حدیث نفس جمعی زنان؟ ❇️ باور من این است که «تجربه زیسته» به ویژه آنگاه که تکثیر می‌شود، منبع معتبری برای ارائه دیدگاه‌های کارشناسانه از وضعیت زنان در جامعه است و به این معنا «امر کارشناسی» وام‌دار «تجربه زیسته» است. اما گاه امر کارشناسی به حدیث نفس تقلیل یافته و علم به تجربه زیسته منحصر می‌گردد و در پی آن هدف‌گذاری‌ها و تجویزها بیش از آنکه ناظر به مصلحت‌ها و خیر جمعی باشند، معطوف به آرزوها و حسرت‌ها طرح می‌شوند. بدیهی است که چنین اتفاقی هم به اعتبار «تخصص مطالعات زنان» لطمه می‌زند و هم مانع دستاورد واقعی کنشگران این عرصه برای جامعه می‌گردد. ❇️ تعلیقِ تجربه‌ها و انتزاع از واقعیت‌های پیرامون یکی از مهمترین ملزومات پویایی عرصه علمی مطالعات زنان در ایران است. کنشگران و فعالان زن در این عرصه باید توجه داشته باشند که «مسائل زنان» در عرصه خانوادگی و اجتماعی، ماهیت صنفی و تک‌بعدی ندارند بلکه اموری ذوابعاد و ناظر به خیر جمعی هستند. مهریه، حضانت، حجاب و ده‌ها موضوع دیگری که در قلمرو مطالعات زنان و خانواده به عنوان مساله طرح می‌گردند هم وجوه زنانه و هم وجوه مردانه را توامان دارا هستند. لذا عرصه علمی مطالعات زنان برای فهم صحیح مساله و حل عادلانه آنها بیش از «خودگویی» به «امر کارشناسی» نیاز دارد. پیوستن به کانال دکتر ابوالفضل اقبالی https://eitaa.com/joinchat/780599301Cb5087c1e27