🔻اینجا دست مادرانه‌ای در کار است دکتر مرضیه افراسیابی، عضو هیئت‌علمی پژوهشکده زن و خانواده 🔸️ #یادداشت_اختصاصی عموما جنگ امری مردانه تصور می‌شود؛ امری که با خشونت و سرکوب همراه است، امری که باید از عواطف و احساسات دور نگاه داشته شود، امری که حتی اگر زنان به آن ورود پیدا کنند، باید چهره‌ای مردانه از خود نشان دهند تا بتوانند در قالب شخصیت‌های نظامی در آن نقش آفرینی کنند. این روزها، خیابان های ایران چهره دیگری از جنگ و مقاومت ملی را به جهانیان نشان داد. در این تصویر، زنان نه در قالب چهره‌هایی مردانه و شخصیت‌های نظامی، بلکه با همان ظرافت‌های زنانه خود حماسه‌ساز شدند. در این تصویر، زنان شجاعت و اراده زنانه را به تصویر کشیدند و به جهان نشان دادند که "ایران" به شخصیت‌های سیاسی و نظامی‌اش محدود نمی‌شود، "ایران" یک ملت است که مادرانش از همان ابتدا، فرزندان شیرخواره خود را نذر مکتب حسین (ع) می‌کنند. این روزها و در میانه جنگ رمضان، خیابان‌های ایران صحنه تجلی شجاعت و مقاومت زنانی است که بدون هراس از بمباران، با بچه‌های کوچکشان به خیابان می‌آیند تا دل "مردان مقاومت" را محکم کنند و به آنها نشان بدهند برای آزادی قدس، در هنگام بمباران شهرها، زودتر و بیشتر از مردان آماده شهادت‌اند. این روزها، زنان ایران نشان دادند، "میدان مقاومت"، به حضور نظامی خلاصه نمی‌شود، بلکه هر کوچه و خیابان و مسجد و خانه این ملت، یک میدان مقاومت است. وقتی بازی کودکان، ساخت موشک‌های کاغذی برای نابودی اسرائیل است، حتما دست مادرانه‌ای در کار است که به "تربیت مقاوم" فرزندانش می‌اندیشد. وقتی شعرهای نوجوانان یک ملت، حماسه را روایت می‌کند، حتما دست مادرانه‌ای در کار است که شجاعت را در قلب نوجوانش می‌کارد. وقتی کودک شیرخواره‌ای سربند "لبیک یا امام" بسته، حتما دست مادرانه‌ای در کار است تا همه دنیا ببینند که حماسه و مقاومت ایران، حماسه و مقاومت یک ملت است که به دست‌های مادران حماسه آفرین این ملت، با وجود آنها آمیخته شده است. "زنان میدان" در این روزها نشان دادند، شاید جنگ نظامی امری مردانه باشد، اما جهاد و مقاومت، زن و مرد نمی‌شناسد، چه‌بسا سهم زنان در این قیام و خروش و مقاومت ملی بیش از مردان باشد. در این صحنه، زنان و مادران جامعه‌اند که شجاعت را در قلب تک تک اعضای خانواده، از کوچک و بزرگ می‌پرورانند و می‌توانند خانواده و جامعه‌ای مقاوم ایجاد کنند که در طول چند هفته در ماه رمضان هر شب و روز به خیابان بیایند و آنچنان حضوری را رقم بزنند که دشمن از فرط تحیر و درماندگی آن را انکار کند و ساختگی بخواند! این شب‌ها و روزها عرصه حماسه‌سازی یک ملت است، ملتی که با داستان‌های حماسی ملی و دینی خود بزرگ شده و امروز در صحنه جنگ با بزرگترین قدرت‌های نظامی جهان، آن حماسه‌‌ها را در عمل متجلی می‌کند. این شب‌ها و روزها عرصه حماسه‌سازی ملتی است که ذیل "ولایت الهی" خودش را یک خانواده واحد می‌داند که تمام اعضای خانواده در کنار یکدیگر برای مقابله با دشمن ایستاده‌اند؛ این خانواده خود را در کنف حمایت پدرانه حضرت رسول و امیرالمومنین و عنایت مادرانه حضرت زهرای بتول می‌داند و به امداد دست‌های مادرانه و پدرانه آنان اطمینان دارد. این خانواده مدد دست‌های مادرانه حضرت زهرا را بارها دیده و به مدد این دست‌های مادرانه در حصن ولایت الهی قرار گرفته و نصرت حتمی الهی را باور دارد. 《و ما النصر الا من عند الله العزیز الحکیم》 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻خیابان به‌مثابه عرصه‌ محبت،مناسک و بازسازی همبستگی اجتماعی اکبر شهبازی، دانشجو دکتری دانش اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران 🔹️ #گزارش_متنی در تجربه‌ اجتماعی امروز، معنا خیابان در حال دگرگونی است. خیابان دیگر تنها یک مسیر عبور یا صرفاً یک صحنه‌ سیاسی نیست، بلکه به تدریج به عرصه‌ای برای نوعی زیست جمعی تبدیل می‌شود. در این فضا نوعی «کنش معطوف به محبت» شکل می‌گیرد. کنشی که در آن افراد نه صرفاً بر اساس منافع فردی بلکه با توجه به دیگری و با روحیه‌ خدمت و همدلی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. رفتارهایی مانند پذیرایی از رهگذران، خدمت‌رسانی داوطلبانه یا همراهی با دیگران، جلوه‌هایی از همین کنش محبت‌آمیز هستند که به خیابان معنایی تازه می‌بخشند. یکی از تجربه‌هایی که چنین جهانی از روابط انسانی را به‌طور گسترده پیش چشم جامعه قرار می‌دهد، آیین اربعین است. در این آیین، میلیون‌ها نفر در فضایی حضور دارند که محور آن محبت، ایثار و خدمت به دیگری است. افراد بدون انتظار منفعت، امکانات خود را در اختیار دیگران می‌گذارند و نوعی جهان اجتماعی مبتنی بر مهمان‌نوازی و فداکاری شکل می‌گیرد. تجربه‌ زیسته‌ چنین فضایی تنها به همان مسیر زیارتی محدود نمی‌ماند، بلکه به تدریج در تخیل اجتماعی و در رفتارهای روزمره نیز بازتاب پیدا می‌کند و الگوهایی از کنش‌های محبت‌آمیز را در فضاهای عمومی تقویت می‌کند. در چنین وضعیتی خیابان می‌تواند از یک فضای صرفاً عبوری فراتر رود و به نوعی مسکن اجتماعی تبدیل شود. مسکن در اینجا به معنای فضایی است که در آن احساس سکون و آرامش شکل می‌گیرد. همان معنایی که در مفهوم سکینه دیده می‌شود. وقتی روابط انسانی در خیابان با مراقبت و توجه همراه می‌شود، فضا حالتی نزدیک به فضای خانه پیدا می‌کند. در این وضعیت می‌توان نشانه‌هایی از رفتار مادرانه را در فضای عمومی دید. رفتاری که بر مراقبت از دیگران، توجه به نیاز آنان و فراهم کردن آسایش برای ایشان استوار است. از دل این تجربه نوعی مادرانگی شهری پدید می‌آید که از مرزهای خانه فراتر می‌رود و در مقیاسی اجتماعی در خیابان ظهور پیدا می‌کند. حول محور این مسئله زنان نقش مهمی در اجتماعی شدن تجربه‌های سوگ دارند. آنان با شکل دادن به آیین‌ها و مناسک، سوگ را از یک تجربه‌ فردی به تجربه‌ای جمعی تبدیل می‌کنند. در این فرایند، سوگ تنها بیان اندوه نیست؛ بلکه می‌تواند به نوعی حماسه نیز تبدیل شود. تجربه‌ عاشورا نمونه‌ای روشن از این وضعیت است. جایی که سوگ در قالب مناسک اجتماعی حفظ می‌شود و در حافظه‌ی تاریخی جامعه تداوم پیدا می‌کند. تجربه‌ جنگ نیز در بسیاری از موارد در همین چارچوب در حافظه‌ی جمعی بازنمایی می‌شود. در چنین بستری «فرهنگ شهادت» نیز شکل می‌گیرد؛ فرهنگی که مرگ را در نسبت با حفظ و تداوم زندگی جمعی معنا می‌کند. در این نگاه، شهادت تنها یک پایان نیست، بلکه پلی است که مرگ را به حیات اجتماعی پیوند می‌دهد. این معنا از طریق آیین‌ها و مناسک اجتماعی در جامعه بازتولید می‌شود و در حافظه‌ جمعی باقی می‌ماند. از همین رو خلق مناسک اهمیت پیدا می‌کند. مناسک امکان آن را فراهم می‌کنند که افراد در تجربه‌ای مشترک کنار هم قرار بگیرند و پیوندهای اجتماعی خود را بازسازی کنند. خیابان در چنین شرایطی به یکی از مهم‌ترین بسترهای شکل‌گیری این مناسک مردمی تبدیل می‌شود. حضور جمعی در خیابان و انجام کنش‌های محبت‌آمیز امکان شکل‌گیری نوعی همبستگی اجتماعی را فراهم می‌کند و اجازه نمی‌دهد جامعه به مجموعه‌ای از افراد جدا از هم تبدیل شود. در این وضعیت خیابان به صحنه‌ای برای تجربه‌ی مشترک زندگی اجتماعی بدل می‌شود. فضایی که در آن مناسک، محبت و حافظه‌ی جمعی در کنار هم معنای تازه‌ای به حیات اجتماعی می‌بخشند. 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻شماره اول ویژه‌نامه جنگ رمضان منتشر شد: روضه صبح دهم و بذل مهجته لیستنقذ عبادک برای او ‌که خون قلبش را برای ما بذل کرد 💠 این روزها، زجرِ وجودم را به انتقام‌خواهی بدل کرده‌ام. فریاد می‌زنم، اما نمی‌دانم چرا هربار که صورتِ ماه او را می‌بینم، بی‌اختیار اشک بر گونه‌هایم جاری می‌شود. نمی‌دانم کِی شروع به گریه کرده‌ام. نمی‌دانم این زخم کِی کمتر می‌سوزد، یا اصلاً روزی می‌رسد که شعله‌اش فروکش کند؟ این روزها هیچ‌چیز نمی‌دانم. تنها یک چیز را می‌دانم: فردای پیروزی، مانند یتیمی که هستم، برایت مو پریشان خواهم کرد و ضجه خواهم زد. اما اکنون، زمانِ با صدای بلند گریستن نیست؛ اکنون زمانِ ایستادن است. [⬅️دانلود فایل ویژه‌نامه از کانال فصلنامه هفده‌دی] 📝فصلنامه هفده دی روایت روزگار انسان مونث مسلمان 🔹️ @mag_17dey

🔻شماره اول ویژه‌نامه جنگ رمضان روضه صبح دهم برای او که خون قلبش را برای ما بذل کرد.. عناوین جستارها: ما همه سبو‌های شکسته توییم 👤ریحانه سیف خیابان قرنی، به وسعت کربلا 👤سحر رئیسی برای تو، که پناه ما بودی 👤نرجس سادات سجادی نسب پیامبرِ زنِ ایرانی 👤فاطمه صادقی جانِ ملّت 👤مهلا تکلو سوگواره‌ای برای پدرِ امت 👤الهه حبیب‌نژاد طعمِ گسِ یتیمی هانیه زلفی 📝فصلنامه هفده دی روایت روزگار انسان مونث مسلمان 🔹 @mag_17dey

🔻مؤلف جامعه چگونه در جنگ رمضان، زن ایرانی جنگ را آحادی و اجتماعی کرد؟ مهدی تکلو، پژوهشگر مطالعات جنسیت و جامعه‌‌شناسی 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه اگر زندگی باطناً معنا ‌کردن دنیا به شکلی انسانی و زیبایی‌شناختی است، باید قوام زندگی را (نه منحصراً در خانواده یا از طریق و ‌به‌واسطۀ خانواده) به زن نسبت داد. اساساً زن به نحو مرجحی این امکان را دارد که آسمان را در زمین جاری کند ‌به شکلی که نه روزمرگی بی‌معنا باقی بماند و نه جنگ موقعیتی حرفه‌ای و صرفاً نظامی فهمیده شود. از این رو ‌باید گفت زن است که می‌تواند به همین واسطه‌ها جنگ را اجتماعی و آحادی کند.‌ ➕️دانلود شمارۀ دوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻در کانون نبرد، چشم درچشم با دشمن دنیای بدون طاغوت، در دستور کار زن ایرانی فاطمه‌سادات‌سجادی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه آگاهی سیاسی این زن به برکت هرچه بیشتر مسلمان شدنش، به‌قدری وسعت می‌یابد که می‌تواند نابودی موجودیت طاغوت را رأساً در دستور کار قرار دهد و بر همین قصد، کنش‌های سیاسی جدیدی خلق کند. پس در تدبیر جزئیات زندگی‌اش، خط «دنیای بدون طاغوت» را پیش می‌گیرد تا ایدهٔ مطلوبش را پیش چشم‌ها واضح کند و از طریق ایجاد گرایش نسبت به آن، تحققش ببخشد. ➕️دانلود شمارۀ دوم ویژه‌نامه جنگ رمضان در مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻سنگربانان انقلاب اسلامی حمیده عرب سرخی، دانشجو ارشد جامعه شناسی و پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔸️ #یادداشت_اختصاصی رهبر شهیدمان همواره در بیانات خویش بر نقش و تأثیرگذاری زن مسلمان ایرانی در سراسر تاریخ، چه تاریخ اسلام و چه تاریخ معاصر و در بازه‌های قبل و بعد از انقلاب اسلامی تأکید داشته‌اند. ایشان در بیانات خود از تأثیر و نقش جدی حضرت زینب (س) در ادامه یافتن مسئله و حماسه کربلا و عاشورا یاد می‌کنند. رهبر انقلاب مکرراً در بیانات خود از ما رایت الا جمیلا برای حضرت زینب (س) استفاده می‌کنند (۱) و آن را به عنوان یک رجزخوانی مهم و اثرگذار در سخنانشان مطرح می‌سازند. ایشان معتقدند حضرت زینب (س) به عنوان الگویی برای زنان مسلمان، اگر دختر علی (ع) و فاطمه (س) نبودند نیز به خاطر خصلت‌ها و خصوصیاتی که داشتند، زنی مهم و تأثیرگذار بودند؛ چراکه ایشان پس از عزاداری و شهادت ولی‌امر خود به میدان آمدند و اثرگذار بودند. بنابراین ایشان زنی پیشرو و اثرگذاری در تاریخ اسلام به شمار می‌روند. ایشان در مورد حضرت فاطمه (س) نیز نکاتی را مطرح می‌کنند و ایشان را به عنوان زنی پیشرو در زمان خود معرفی می‌سازند. با این حال، رهبر انقلاب اسلامی در بیانات خود مکرراً به نقش زنان در پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی و منجر شدن آن به انقلاب ۵۷ اشاره می‌کنند. ایشان به سخنان امام راحل ارجاع داده و می‌فرمایند که اگر زنان نبودند، این انقلاب به سرانجام نمی‌رسید. در یکی از بیانات خود رهبر انقلاب مطرح می‌کنند که نقش زنان در انقلاب و پس از انقلاب و در زمان جنگ، تعیین‌کننده و اثرگذار بوده و همچنین در آینده نیز می‌توانند تعیین‌کننده و اثرگذار باشند؛ زیرا زنان تعیین‌کننده و تضمین‌کننده آینده هستند. ایشان از نقش بی‌بدیل زنان ایرانی پس از انقلاب به عنوان مادر، همسر یا فرزند شهید یاد می‌کنند و از وفاداری و عواطف حضور زن در میدان‌های مختلف راهپیمایی و انتخابات سخن می‌گویند. معتقدند صبر، شکیبایی و استقامتی که مادران شهید دارند، در پدران همان شهدا یافت نمی‌شود و زنان انگار در یک قدم جلوتر هستند. ایشان این زنان را دنباله‌رو مکتب حضرت زهرا (س) می‌دانند. رهبر شهیدمان گویا یک سیر و پیوستاری را در پیشران بودن زن مسلمان ایرانی می‌دانند که سرآغاز آن را در بین زنان مهم تاریخ جهان اسلام، یعنی حضرت زهرا (س) و حضرت زینب (س) پیگیری می‌کنند و توجه ویژه‌ای را بر قیام زینبی در بیاناتشان دارند.(۲) کاری که حضرت زینب (س) انجام دادند، در ادامه به پرداخت جدی به نقش زنان در قبل از انقلاب و تأثیرشان در منجر شدن به انقلاب اسلامی، بعد از انقلاب و در دوران حال‌حاضر و زمان جنگ و مواردی از این دست می‌پردازند. ایشان تأکید دارند که زنان ایرانی اکنون سنگربانان ارزش‌های اسلامی در مقابل دنیای غرب هستند؛ یعنی آن‌ها می‌توانند حصار محکمی در مقابل جامعه و الگوی غربی باشند و می‌توانند این سنگر را حفظ کنند.(۳) به عنوان پیشرانان و حرکت‌دهندگان در صفحه اول مسئله مقاومت، ایستادگی و استکبارستیزی و حرکت به سوی جهانی که در آن ما با مسئله ظهور مواجه هستیم. رهبری معتقدند زنان پیشگام حرکت معنوی انسان هستند و برای پیشرفت می‌توانند کمک‌کننده باشند. در قرآن وقتی می‌خواهند از انسان مؤمن صحبت کنند، از یک زن به عنوان این مثال یاد می‌کنند. (۴) پس زنان در پیشران بودن و پیشگام بودن در زمینه حرکت‌های معنوی در جامعه اثرگذار هستند و می‌توانند روی مردان اثر بگذارند و می‌توانند اثرگذاری خودشان را پایدار و پابرجا نگه دارند و می‌توانند در بازه‌های مختلف تاریخ این تأثیرگذاری خودشان را به نمایش بگذارند. (۱) ۱۳۸۹/۰۲/۰۱ (۲) ۱۳۷۰/۰۸/۲۲ (۳) ۱۳۷۰/۰۸/۲۲ (۴) ۱۳۷۹/۰۶/۳۰ 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻تبارشناسی زنان شاخص در پرتو قرآن (۱) زینب محمدحسینی تختی، پژوهشگر حوزه زنان 🔸️#یادداشت_اختصاصی در واکاوی زنان الگو در قرآن و امتداد آن در تاریخ اسلام، علمداری هرکدام از این بانون در مبارزه با هژمونی طاغوت زمان خویش برجسته است. می‌توان اینگونه تقریر نمود که علت نشان کردن این بانوان در قرآن صرفا شخصیت فردی والا و کرامت انسانی مثال زدنی ایشان نبوده بلکه خط تعلیق اصلی در پرداخت به شخصیت این بانوان؛ جلوه‌های مختلف مبارزه آن‌ها با طواغیت زمان خود در ابتدا و به جلوه در آوردن عقلانیت زنانه در امتداد آن است. مساله مهم این است که رسیدن به این مرحله از مبارزه در گذر از خوف و نترسیدن از حوادث روزگار شکل می‌گیرد. حضرت آسیه مبارزه را از درون کاخ فرعون در حالی شروع می‌کند که قوت و قدرت نظامی به دست ابرقدرتی چون فرعون است. فرعونی که پسران را با توهم جاودانگی تفرعن خویش به قتل می‌رساند و زنان را زنده نگه می‌داشت. در چنین خفقانی و در مواجهه نزدیک با دیکتاتوری چون فرعون، ایشان ایمان خویش را زنده نگه داشت و برای حفظ آن عمل صالح انجام می‌دهد. پیشنهاد حفظ موسی با تدبیری زنانه، عملی بود که منجر به فروپاشی کاخ فرعون شد. فرعونی که به دنبال پسران بیرون از کاخ خود بود با حرکت مخلصانه حضرت آسیه پایه‌های تفرعن او و ادعای خدا بودنش از درون کاخ خودش شروع به فروپاشی کرد. آسیه در بزنگاه نترسید و خداوند نیز به حرکت او نصرت رساند. مادری که تمام دلبستگی او نوزاد تازه به دنیا آمده اوست. تسلیم وحی پروردگار می‌شود. و زمانی که نگران موسی نوزاد می‌شود او را به آب می‌سپارد و منتظر تحقق وعده الهی می‌گردد. نه تنها خداوند به وعده بازگشت او عمل می‌کند(انا رادوه الیک) بلکه با نصرت دیگری نیز مادر دل نگران را یاری کرده و می‌فرماید «حرمنا علیه المراضع» مانع پذیرش مرضعه‌های دیگر می‌شود و مادر و کودک را به هم می‌رساند. در داستان مادر موسی بارها پروردگار به او امر می‌کند که خوف و ترس را به خود راه مده و در این راه نیز قلب او را نگاه می‌دارد. مادر موسی از خوف رهانیده می‌شود و بشارت رسالت پسرش نیز به او اعطا می‌گردد. بلقیس به عنوان تنها نمونه حکمرانی موفق در قرآن در مقامی که ملوک و ملا در قرآن جز با زیاده خواهی و استکبار و افساد بازنمایی نشده‌اند بسیار نمونه قابل توجهی است. ایشان بر هژمونی استکباری عصر خویش با درایتی عقلانی به مبارزه پرداخته و با پیشنهاد آغاز جنگ با سلیمان توسط مشاوران خویش مقابله می‌نماید. همچنین در مقامی که غالب فرمانروایان به عصیان در برابر هر نیروی حقی برمی‌آمدند، ایشان نور ایمان را می‌پذیرد و بدون ترس تسلیم امر نبی خدا می‌گردد. جریان یهود در دوره حضرت مریم با اسم دین و محوریت معابد به انحراف کشیده شده است. شکل گیری گروهی که به اسم دینداری حتی به معارضه با پیامبران الهی می‌پردازند. جریانی که بعدها حضرت عیسی را نیز متهم می‌کند. جریانی که خفتی چون کشتن انبیا را با خود به دوش کشیده است. عقلانیت این بانو اصالت معنویت به محاق رفته و اسیر شهوات شده را بازیابی می‌کند. در دوره‌ای که معابد به محاق رفته است و زنان از مناسک حذف شده‌اند، ایشان عبودیت حقیقی را به نمایش گذاشته و از ملامت‌ها نترسید و در این مسیر به مقام تصدیق نائل می‌گردد. پرچم این جریان مبارزه تاریخی و ایمان محور، در صدر اسلام به دست زنان با برکتی می‌رسد که تاریخ بشر را منقلب کرده‌اند. حضرت خدیجه در این میان علمدار تغییر مناسبات جاهلی به شمار می‌روند. ایشان در نسبت‌هایی چون مال و جایگاه اجتماعی و ازدواج و.. انقلابی را بنا می‌گذارند که شاید مهمترین تحولات در مساله زن در جامعه جاهلی را از نحوه کنشگری ایشان بتوان به دست آورد. در امتداد ایشان دخترشان حضرت صدیقه در حراست از ولایت طوفانی را تا قیامت ایجاد می‌نمایند و زینب کبری خط تحریف را با تحقیر دشمن و نمایش دادن تعالی عقلانیت زنانه تکمیل می‌‌کنند. امروزه و در امتداد زنان قرآنی و شاخص در اسلام، شاهد شکل گیری مفهوم عینی و میدانی زن مقاومت و زن الگوی سوم هستیم بی آنکه از حیث نظری مختصات آن به صورت مدون صورتبندی شده باشد. جلوه‌های عملی زن مقاومت و فهم افق الگوی سوم امروز در میادین و در خط مقدم مبارزه با دشمن صهیونی مشغول تدارک و بسط عملی است و ساحت آکادمی و نظریه پردازی ما در این زمینه بسیار دورتر از آن واقعه‌ای است که در کف خیابان‌های غزه و لبنان و ایران شاهد جلوه‌های حماسه ساز زنانه آن هستیم. که در این مجال فرصت بسط اندیشه این زنان نیست. اما خط تعلیق اصلی، رها شدن از خوف و حزن است. نصرت الهی یکی از سنت‌های قطعی پروردگار در یاری اهل ایمان است. همانگونه که خداوند مومنین را بواسطه لشگرهای نامرئی «جنودا لم تروها» یاری می‌کند. رها شدن از خوف مرهون ایمان و عمل است. به تعبیر رهبر انقالب ایمان تنها با عمل محقق می‌شود . 📗 @Eqlima_Mag

🔻تبارشناسی زنان شاخص در پرتو قرآن (۲) زینب محمدحسینی تختی، پژوهشگر حوزه زنان 🔸️#یادداشت_اختصاصی ایمان بدون عمل، ایمان تخدیری است. ایشان بارها در تبیین گفتمان مقاومت از مفهوم صبر استفاده نموده‌اند. صبر در اندیشه ایشان به معنای انفعال نبوده و تنها در استعاره حرکت و به معنای مقاومت فهم می‌شود. امروز زن مقاوم با صبر ایمان محور و قرآن محور خود علمدار نابودی هژمونی سلطه در عالم خواهد بود. ما در نقطه شیدایی تاریخیم. نقطه‌ای که استکبار محاسبه کرده بود ما را رو به پایین می‌برد اما اوج گرفتیم تا آسمان. اگر پیش ازین‌ها تصور ما از مقام شهید انتزاعی بود، بعد ازین‌ها ما مقام شهید و دست حی او و بشارتش بر دلها و مدیریتش بر میدان را عیان خواهیم دید. ما به صفحات اول فصل جدید تاریخ بسیار نزدیکیم. ما بزرگ شدن یک شبه کودکانمان را در این چند روز دیدیم. ما صف بندی جدید عالم را و خط عیان حق و باطل را به نظاره نشستیم. ما شاهدان فتحیم. ما امتی هستیم که امام‌مان از ما راضی بود ما آن ملتی هستیم که به بلندای ژرف‌ترین آرزوهای بشر خواهیم رسید. نگاه ما معطوف به آینده است. ما با تبار گذشته به سوی آینده حرکت می‌کنیم. ما برای روایت فتح آخر در این نقطه ایستاده‌ایم. روایت حضور روایت بعثت مردم روایت فتح قله‌ها روایت شکر روایت دیدن لشگریان نامرئی خدا روایت سحرگاه ۱۹ رمضان و پیچیدن آرامش و سکینه بر قلوب مومنین ما تاریخ جدید را ساختیم و روایت می‌کنیم. امروز علم روایتگری مبارزه با فرعون زمان و روایت فتح قله‌های سعادت بشری بر دوش ماست و این مهم میسر نمی‌شود مگر در گذر از خوف. ما امروز فتح را روایت خواهیم کرد، تحلیل و واکاوی آن بماند برای آیندگان. که رهبر شهیدمان فرمودند: اگر آن طور که باید و می خواهیم ننویسیم، به زودی دشمن برای ما آنطور که دوست نداریم و نمی خواهیم خواهد نوشت ... 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻دام عسل و پروژۀ تطهیر اشغال مردوارگی در خدمت مشروعیت‌بخشی به جنایت مریم شکیب، خبرنگار و پژوهشگر مطالعات منطقه 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه سال‌هاست که رسیدن به این اهداف در دستور کار نهادهای سیاسی، فرهنگی و رسانه‌ای اسرائیل قرار دارند و پروژه‌هایی چون «کمپین دیپلماسی بیکینی» و «گروه Alpha Gang Angels» در مسیر رسیدن به این اهداف اجرا شده و در حال اجرا هستند. راهبردی تبلیغاتی که زن را به کالایی برای مصرف تصویری بدل کرده است. ویدئوهایی با حضور دختران جوان در یونیفرم‌های ارتشی اتوکشیده با چهره‌هایی خندان در سواحل تل‌آویو و کافه‌ها یا در کنار مردان نظامی که قرار است نگاه بیننده، به‌جای تانک و موشک و دیوارهای بتنی کرانه باختری، به خندهٔ زنان دوخته شود. زن، پوششی بر چهرۀ خشن جنگ میشود؛ ترفندی برای شستن لکهٔ خون از تصویر نظامی که در ذات خود با خشونت و تبعیض آمیخته است. در واقع، اسرائیل با الهام از الگوی رسانه‌ای غرب، پروژه‌ای از «جنسیت‌سازی برای سیاست» را پیش برده است. او زن را نه در جایگاه شهروند برابر، بلکه در مقام «ابزار اقناع جهانی» به کار می‌گیرد. این همان چیزی است که در ادبیات نظری می‌توان آن را مردواره شدن زن نامید. زن به‌ظاهر حضور دارد، اما در حقیقت حذف شده است؛ زیرا نقش او به ابزاری برای جذاب‌سازی یک روایت سیاسی تقلیل‌یافته است. ➕️دانلود فایل ویژه‌نامه از کانال مجله‌ اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag

🔻آئین تحقیر زنانگی اپستین، پروژۀ قطع اتصال با آسمان از طریق اهانت به بدن زن زهرا ستاری فقیهی، پژوهشگر مطالعات جنسیت 🔹️ #گزیده_ویژه‌نامه در این جنایات،(اپستین) ما دیگر صرفاً با یک شهوت افسارگسیخته به‌مثابه یک بیماری اخلاقی از سوی مردان طرف نیستیم که در نتیجه آزادی جنسی و اختلاط، گریبان‌گیر امنیت زنان شده باشد؛ بلکه با الگویی از تحقیر سامان‌مند، مناسک محور و تحمیل اهانت (شاید بهترین واژه همان پروژه باشد) در به ابتذال کشاندن و آلوده‌کردن بدن زنان مواجهیم. ایمیل‌ها و مکاتبات افراد با حلقۀ اپستین نشان می‌دهد که مشتریان او به‌سادگی با خصوصی‌ترین اندام‌های زنانه شوخی می‌کردند و خود اپستین نیز در مورد جزئیات جسمانی به دختران جوان امرونهی می‌کرده است. یعنی تحقیر زن یک عارضه نیست؛ بلکه هدف است. انگار که تعمدی وجود دارد تا هر بدن زنانه‌ای تجربۀ آزار، اهانت و تجاوز را با خود یدک بکشد.... چرا جسم زنانه در این پروژۀ شیطانی هدف گرفته می‌شود؟ پاسخ را در رابطۀ دیالکتیکی میان جسم و روح در هویت زنانه می‌توان جست‌وجو کرد؛ چرا که جسم، متعین‌ترین بخش وجود زنانه است و مثابه ظرف یا مظهر روح است... قرآن کریم، وقتی از زنی مثل حضرت مریم صحبت می‌کند، رویکرد زبانی خاصی را برمی‌گزیند؛ باوجوداینکه مفصل از حضرت مریم شخصیت‌پردازی می‌کند؛ اما هرگز از صفات جسمانی او صحبت نمی‌کند و ادبیات بدنمند ندارد؛ بلکه مدام مریم را هم‌نشین مفاهیمی مثل ارتباط باخدا، محور وصل بین رسالت انبیا و.. می‌کند و این‌گونه ذهنیتی ایمانی و الهی از زن درست می‌کند. درحالی‌که در نقطۀ مقابل، تحقیر مداوم (در قالب شوخی با جزئیات بدن زن، تجاوز و بازاری‌سازی جسم زنانه)، فهم جامعه و حتی خود زن را نیز از خودش تغییر می‌دهد... اینکه دشمنان صهیونی ـ آمریکایی حتی در شروع جنگ با ایران، تعمداً یک مدرسه دخترانه را هدف قرار می‌دهند، نشان می‌دهد این تمدن همچنان روی استمداد از نیروی شیطانی با تقدیم پاک‌ترین قربانی‌ها به او متعصب است. این روایت از جنایت هولناک اپستین فراتر از یک رسوایی جنسی، از داستان ستیز این تمدن با زنانگی پرده برمی‌دارد و این تحلیل در تلاش است تا فهم خواننده را از جنسیت و خصوصاً زنانگی عمیق‌تر کند. برخلاف تصور، زنانگی مساوی با امر جنسی و بدن‌مندی نیست. نگارنده تلاش می‌کند نگرش نادرست به جنس زن را با آنچه در جریان این جزیره گذشت به چالش بکشد. ➕️دانلود فایل ویژه‌نامه از کانال مجله اقلیما 📝 فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازی مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag