تبعیض و نگاه مزخرف جنسیتی داره خفم میکنه . کامنتای زیر پست بازی امروز فوتبال بانوان مقابل روسیه رو خوندم خشم و غم تو وجودم شعله ور شد و از ته قلبم سوختم شیر زنای ما مثل مردا میلیاردی قرارداد نمیبندن ، زمین چمن هرجایی ندارن ، شرایط بازی کردنشون سخته ، با حجاب بازی میکنن ، حمایت نمیشن و ... اما با تمام این سختیا میجنگن فقط ، اونوقت یه عده احمق که سطح فکرشون از گاوم پایین تره میان میگن زنو چه به فوتبال ، مسخرشون میکنن در حالی که خودشون لایق این حرفان . مردم کشور من ( نه همشون ) هنوز این درک و شعور رو ندارن و مغزشون از نخودم کوچیک تره .

من فوتسال کار میکنم ، من با پوست و خونم میفهمم مشکلاتو ، میفهمم چقدر دارن سختی میکشن خانم های ورزشکار ما ، به خصوص فوتسالیست ها و فوتبالیست های ما . تبعیض ها کاری میکنن که ازته وجودمون بشکنیم ولی بازم داریم کار میکنیم

کاش ادمای احمق جامعه یا بمیرن یا از اون درجه زیر حیوانیت به انسانیت ارتقا پیدا کنن.

بعضی وقتا از بی پناه و چاره بودن فقط میتونم گریه کنم . هیچکس صدای مارو نمیشنونه ، هیچکس

نمیتونم حتی براتون تو کلمات توصیف کنم چقدر درد داره این اوضاع

حداقل وقتی هیچ غلطی نمیتونین برای کمک کنین یا نمیتونین دلگرمی بدین ، لطفا لال بشین و اینقد راجع زنای ما مزخرف نگین .

« تاریخ نویسان اینطور توصیف کرده اند : از فراوانی زخم، جایی سالم در بدن ندارد و تشنه است. »

تنها چیزی که از جسد آنتوان دوسنت اگزوپری باقی موند آنتوان توی پرواز بر فراز فرانسه به سمت دریای مدیترانه پرواز کرد و دیگه هیچوقت دیده نشد .

اینم نقاشی خودِ آنتوان که ته سیگارشو باهاش خاموش کرد

تازگیا نسبت به بوها ، مزه ها ، صداها و همچی حساس شدم دیگه بستنی شکلاتی خوشمزه نیست برام بوی شکلات و شیرش اذیتم میکنه ، حس میکنم مزه خاک میده ، صداها و حرکات عصبیم میکنه ، هرچیزی که اطرافمه فقط زاویه بدش میاد تو ذهنم ؛ مخصوصا بوی هرچیزی . دیگه غذاهای موردعلاقم خوش بو و خوشمزه نیستن یا از آدما بدم میاد و اگه بهم دست بزنن چندشم میشه و میرم دستامو میشورم .

امام حسین آدم بدا رو هم دوست داره ؟