اونجا پر از قاصدک بود ، یه دشت پر از قاصدک ، دشت آفتابگردون هم کنارش بود . انقدر تو قاصدکا و نور غرق شدم که چشمام درست نمیدید .

عملا خوب نکشیدمش پس میزارمش کنار و ادامش نمیدم و دوباره یه چیز بهتر میکشم .

هیچ تجربه ای در زمینه گواش ندارم و باید ازمون و خطا کنم و چرت و پرت بکشم تا بتونم درست نقاشی کنم

شبیه نقاشی بچه های مهد کودکه حقیقتا بعد از دوران کودکی دیگه با ابرنگ و گواش نقاشی نکردم

سیر تلاش هام و پیشرفتم تو نقاشی با گواش رو براتون میزارم

چقدر کشیدن صورتی با اجزای کامل و نرمال خسته کنندست ، نقاشیام باید یه فرقی با بقیه داشته باشن کل صورتو پاک کردم و میخوام به سبک خودم بکشمش

" او با مقداری فاصله از بدنش زندگی میکرد "

آسمون شبیه قبل بنفش شده ، فقط مالیخولیا و تمام چیزای درونش ازبین رفته .

مات و محو به بنفش آرومش نگاه میکنم ، شبیه مالیخولیایی هایی شده که تسکین پیدا کردن ، غمگین و آروم . حالا دوتامون عین همیم و به هم خیره شدیم و تنها چیزی که غمگینه چشمای منه و چیزی که خالی از احساسه آسمون بنفش و قلبمه .

به طرز عجیبی از ادما دیگه خوشم نمیاد و خیلیاشون رو مخمن . حتی اگه زیباترین و جذاب ترین انسان باشن و محبوب دیگران همشون تو خالین ، زیباهای تو خالی بدرد نخور

همه ی ما در چاهیم اما برخی از ما به ستارگان نگاه میکنند .

عشق و حال و صفاسیتی و گور پدر دانشگاه 🦔