‌

من اگه باهات بودم خاک‌م بودم جای خاکِ کربلات‌ بودم ؛

آقای کاظمی شما امسال حسرت کربلا رو‌ رو دل خیلیا‌ گذاشتی ، دمت گرم

از مظلوم نمایی این جماعت خستم‌ . میان هر کیو دلشون میخواد وسط خیابون میکشن ، با هر جا حال نکنن آتیش‌ش میزنن ، روش‌های شکنجه‌ی ابداعی رو جوونای‌ مردم پیاده میکنن بعدش که می‌فهمن این آخرین نبرد نبوده و اینجا قانون داره میزنن تو فاز ننه من غریبم بازی بابا خب کاری که کردید و گردن بگیرین‌ دیگه هرجای دنیا این غلطارو‌ می‌کردید بدون محاکمه درجا می‌فرستادنتون‌ اون دنیا

ما در فراق کربلا دل‌تنگ که نه دل‌مرگ شدیم

ولی جدی برای بعضی مداحی‌ها هندزفری کمه باید تزریق‌شون کنی بلکه حق مطلب ادا بشه

چون نجف شفا خانه‌است ولله منم بیمار

آهنگ‌های چاووشی برای ما حکم روضه داشت به هر موزیک دو ساعت فقط گریه می‌کردیم،الان که رسما روضه خونده تکلیف چیه؟

از عمق وجودم به کسایی که امشب تو دسته‌ی ستوده/طاهری‌ان‌ حسودی‌م‌ میشه

توی اتاقم ، عکس حرم دم اذان از توی عکس همین الان بیا سراغم.

اون جا که مهدی رسولی میگه : کاشکی آدمت‌ حسابمون‌ کنی،بی ریا و بی نقاب‌مون کنی