اگر آرام شد حالت میان شعر پر دردم ،
بدان من بین اشعارم همیشه گریه میکردم ،
بدان هر مصرعش را من به خون دل وضو دادم
وهر شب با خودم گفتم چرا من دل به او دادم!
اگر در بین اشعارم دلت لرزید و نالیدی . .
ویا نام و نشانی از من آزرده پرسیدی ؛
بدان من عاشقی بودم ك در اشعارخودگم شد ،
دوخط ازدردخود را گفت اسیر حرف مردم شد!
- سعیده مشفقی
آهنگها رو به آدمها ترجیح میدم، خواب رو به آدمها ترجیح میدم، راه رفتن تنهایی رو به آدمها ترجیح میدم، نشستن و زل زدن به در و دیوار رو به آدمها ترجیح میدم، ترجیح میدم. هر چیزی رو به این موجودات ترجیح میدم.