رهبرم چشمان پرخونم به راهت مانده است. داغ هجرت خاک غم را بر سرم افشانده است. رفته ای سوی جهان ای مظهر مهر و وفا..
چون ک از جنت تو را زهرای اطهر خوانده است.
و من باز برای نبودن شما گریه میکنم.. برایم سخته.. برای دختری که هربار بعد از دیدن عکس های شما قربون صدقه تان میرفت و حالا گریه مهمان چشمهایش شده...