خدایا! روی نامه ی اعمال‌ما وایتکس بریز. این لکه ها با آب‌ِخالی پاک نمی‌شه.

آرامش روحی؟! دقیقا ۴۸ ساعته که نخوابیدم. . .

گریه ها و دلتنگی هایی ك برای نبودنت این چهار ماه کشیدم ، درمقابل ِ این چندروز هیچِ!..

تازه فهمیدم معنای ِداغ و.. ما داغ بودیم حالیمون نشد چه مصیبتی بر سرمون آوردن ! پرچم ك رفت اونور جون ماهم رفت

می‌گفت: باور کردن شهـادت سیدحسن نصراللّٰه هم برای مردم لبنان سخت بود تا اینکه تشییع برگزار شد و تابوت رو دیدن : )

بعضی وقت‌ها هرچقدر میخواهی بنویسی نمیشود. هرچقدر میخواهی حرف بزنی نمیشود. نمیگذارد. بُهت نمیگذارد.

آخرین دیدار!...

«بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران / کز سنگ گریه خیزد روز وداع یاران...». روزی که سعدی این بیت را می‌سرود، هرگز گمان نمی‌کرد قرن‌ها بعد، این چند واژه، روایتگر حال و هوای مردمی باشد که در میانه تلخ‌ترینِ روزهای تاریخ خود، برای وداع با رهبر شهیدشان گرد هم آمده‌اند.

التیام زخمام ؟ مرگ ! این روزها بیشتر از هر زمانی دوست دارم برم .