تنها چیزی ك فکر نمیکنم و از رگ ِگردن بهم نزدیکتره امتحاناتمه((((((:

باید برخاست! تنها راه عزت مند در جنگ، ایستادن است

کاش بهم بگن اربعین طلبیده شدم!.. آقاجانم، تو نرفته هارو درک میکنی((: آخه ۷۰ دهه کربلا رو ندیدی(: خوب حرف ِجامونده هارو میشنوی.. 💔

آقا دورت بگردم((((((((:

تمام ِخاطراتم و اشتیاقم برای دیدنتان از فکر گذراندم (((((: #بیکلام

این، این، این، این، این، این، این، این حرف های ِدلم بود آقای مولایی(((((: انگار تمام حرفهایم را زدید!.. چقدر زیبا به دلم نشست ... 💔

من تبدیل به فاطمه ای شدم که با فاطمه قبل از اسفند ماه خیلی متفاوته. . .

با گذشت ۴ ماه سکوت و بغض فرو خوردن، و گریه و ضجه هایی ک تا آخرین ساعت حضور اونجامون بند نیومد ، باز هم حس میکنم هنوز داغیم و به عمق وحشتناک نبودِ ایشون پی نبردیم..

همش به خودم میگم، دیگه درد بالاتر از رهبر، داشتیم؟! وای به امام حسین یتیمی خیلی درده(((: چطوری باور کنم دیگه قرار نیست‌ به همشهری بودن با تو ببالم ؟ بچه های قم ، آقامون رو داریم راهی شهرِ شما میکنیم ؛ هوایِ آقایِ ما رو داشته باشید ، آقامون رو سپردیم به شما :) بچه های مشهد ، خوشبحالتون که برای همیشه شدید همشهریِ حضرتِ آقا :) ما قدرِ این گوهر نایاب رو ندونستیم ، تحویل شما ، امانت دارِ خوبی باشید ، آقامون تا روز رجعتِ بقیه الله به امانت سپردیم به شما :)

والا بخدا(((((((:

کاروانت رفتند و چه خوش بودند کسانی ك خریده شدند و با شما همراه شدند... در میان ِخانوادتون گلچینی کردید تا با خود ببرید. عروس، داماد، نوه، دختر. پسر هایتان برای ِحفظ نظام و اسلام باید بمانند . نوه های دیگرتان باید نسل ِشمارو ادامه بدهند . اما بمیرم برای ِدل هدی خانوم، که الان گله دارد ك چرا او نرفته؟! آخه دختر ها بابایی هستند و دلشان تاب نمیاورد ك پدرشان برود، خواهر ِدیگرشان هم برود اما خود بماند... صاحب عزای ِاصلی صاحب الزمان است اما بمیرم برای ِ دل خجسته خانوم ك الان علاوه بر دست و پنجه نرم کردن با بیماری اش، طاقت از کف بریده از جای ِخالی صندلی چوبی همسر و رهبرش ! آقاجانم، خانوادگی رفتی و چه رفتن ِباشکوهی داشتی. خانواده ات خیلی به تو وابسته بودند.. یاد حرف ِ حاج آقا مطیعی میوفتم ك میگویند من و آقای مصباح ک همکار بودیم، ایشون انقدر به امام وابسته بودند و علاقه وافری داشتند. که خود آقاهم میدونستند ك مصباح بعد از رفتن ِآقا دوامی نمیدارد. همه وابستگی ِمصباح و به آقا میدونستند، که روزی مصباح با شدت گریه به آقا میگوید، آقا اگر شما بروید چه کنیم؟! ایشون گفتند ك اگر من برم شمارو هم با خودم میبرم. . آقای مصباح، داماد ِ عزیز رهبر انقلاب! خوشا بحال ِشما ك سعادت و لیاقت داشتید ك با آقایمان هم مسیر شوید. به حال شما و فرزندتان غبطه میخوریم.... اما...! از تمام این حرف ها ك بگذریم، به ملت ایران میرسیم ك حالا نزدیک به ۴ ماهه ك یتیم شدند و حق است ك الان خون گریه کنند برای ِدلبستگی ك بین خود و پدرشان داشتند. پدرمان، آقای ایران!.. شما نامیراترین آدمِ زندگی‌ ما بودی. ما برای فقدان تو هیچ طرحی نداشتیم! قاطعانه قرار کرده بودیم تا ظهور همه چیز دست خودت باشد! برایمان یقین شده بود تو ایران را به امام زمان می‌رسانی! و حالا ما تو را در حالی تشییع می‌کنیم که نَه تنها امام زمان نیامده که حتی نائب امام زمان هم در پرده‌ی غیبت رفته! ما همه چیزمان را به تو بسته بودیم، نفس‌هایمان، دار و ندارمان، و مهم‌تر از همه، آینده‌مان! ما آینده‌ را به تو بسته بودیم خدا می‌خواست وابستگی ما را از تو منقطع کند و ما را به اضطرار حقیقی برساند! خدا با خون تو ما را به اضطرار نشاند، خدا با خون تو ما را دست به دامان صاحبمان کرد... شما ملت رو مستحکم کردید. علمداری رو به ما آموختید. خون ِدل ها خوردید تا مارا زیر ِ پرچم جمهوری اسلامی مقاوم کنید . زیر بار ذلت نمیرفتید و.. اینك این ما هستیم ك راهتونو ادامه میدیم . صد افسوس ك قدرتونو ندونستیم و حالا دیگر کنارمان نیستید...💔 برای ِ ما خیلی دعا کنید پدر ِما. برای اینك بتونیم از پیچ ِ تاریخی و مسیر های دشوار برای ِ رسیدن به قله و از آزمون ها و فتنه های أخرالزمون سربلند بیرون بیاییم . آقای ِمن، شما بعد از اندی سال مجاهدت در جوار ِ شاه ِایران به آرامش ابدی دعوت شده اید. ما به رجعت اعتقاد داریم و امیدواریم ك عمرمان کفاف دهد و شما رو درکنار ِ منتقم ُالحسین ببینیم!. . اندراحوالات ِ خانومی به مجهولی ِ روزگار