─═हई 🔘📚🌸📚🔘 ईह═─
📖#داستان_زندگی
#اختر
#قسمت_نوزدهم
بہ عقب ڪہ نشستہ بودم نگاہ ڪرد و گفت:اختر عمو جون، انشااللہ ڪہ خوشبخت باشے و پسر منم خوشبخت بشہ برو بہ سلامت...
زنعمو تو ایوان نشستہ بود و تا نگاهم بهش افتاد لبخند زد هیچ وقت اون نگاہ و اون لبخندش از یادم نرفت و راهے شدیم ...ماشین دور میشد و من حالم خراب تر...حتے علے رو ندیدم ڪہ باهاش خداحافظے ڪنم خدا شاهدہ چشمم بہ جادہ بود ڪہ علے بیاد دنبالم، ولے وقتے جلوے در خونہ عمہ رسیدیم و پیادہ شدم تازہ باورم شد ڪہ خواب نیستم و همش حقیقته...عمہ ڪلثوم وقتے جریان رو فهمید،وسط حیاط خودشو زمین زد و شروع ڪرد بہ گریہ ڪردن بهم خیرہ شدہ بود و گفت:ڪاش دستم میشڪست، دیدے چطور منو شرمندہ ات ڪردن حالا جواب باباتو چے بدم، مرد بیچارہ همینجوریش عیبناڪ شدہ ،حالا بفهمہ دخترشو طلاق دادن چے ؟؟!!!
آغوش عمہ بعد از مدتها هم نتونست دردمو ڪم ڪنہ، گوشہ اتاق ڪاهگلیش نشستہ بودم و زانوهامو بغل گرفتہ بودم...چہ رؤیاهایے داشتم ،چہ شبهایے ڪہ از پیرے و با هم بودنامون
اشڪم از روے گونہ چڪید ،شوریشو روے لبم حس ڪردم ،چرا گریہ میڪردم؟ بہ بدبختے خودم یا بہ خوشبختے علی؟! انقدر ضعیف و انقدر حقیر بود ڪہ حتے نخواست باهم روبرو بشیم...عمہ سینے اشڪنہ ناهار رو تو دست همراہ با گریہ آورد جلوے روم گذاشت و گفت:عمہ ات بمیرہ ،تو چے ڪشیدے بے مادر...میرم سراغ زرے نمیزارم طلاقتو بدن، التماسش میڪنم، نمیزارم تو این سن ڪم بیوہ بشے، همہ پشتت میگن اجاقش ڪورہ پیر میاد خواستگاریت...دستشو گرفتم و براش از آزارهاے زنعمو تا ڪتڪ خوردنم، از عمو گفتم و خواهش ڪردم اجازہ بدہ طلاقم بدن...
عمہ اشڪم رو با دستهاے زبرش پاڪ ڪرد و گفت:یعنے نمیخواے برگردے اونجا؟عمہ فدات بشم میرم التماس میڪنم طلاقت ندن...
-نرو عمہ ،نمیخوام بیشتر از این خار بشم..از بابام خبر دارے ڪجاے تهرانن؟ڪنارم نشست و همونطور ڪہ داخل اشڪنہ نون خورد میڪرد گفت:ارہ رفتہ بودم ماہ پیش پیششون، براش از اینجا پنیر و ماست و این چیزا بردم...خیلے جاشون خوبہ ،دڪتر بہ بابات گفتہ اصلا ڪار نڪنہ، یہ باغ چندهزارمترے یہ عمارت دارہ توش صاحبش میاد و میرہ خونہ سرایدارے اونا نزدیڪ در باغ...باقر و مصے ڪارهاے باغ رو میڪنن ،مفتے نشستن، پول برق و آبم نمیدن...خورد و خوراڪشونم میدہ بہ بابات حقوق هم میدہ ،بهشون گفتہ میوہ هاے سال جدید همش رو خودشون جمع ڪنن بفروشن...دستشون باز میشه...تو بفڪر اونا نباش، بہ فڪر خودت باش چہ جور عمہ ات انداختت تو چاه...دوبارہ عمہ زد زیر گریہ ...خندیدم و گفتم:عمہ گریہ نڪن ،میزارم میرما...حالا بگو ببینم ڪے میریم پیش بابام خیلے دلم براشون تنگ شده؟
-میبرمت عمہ ،صبح مینے بوس میرہ میریم...انقدر حاجے داداش پول دادہ ڪہ اگہ دربستے هم بگیریم، باز اضافہ میاریم..
عمہ ڪہ رفت یہ چرت زدم و اونشب نہ من خوابیدم، نہ عمه...عمہ از هرچے تو خونہ داشت جاے روغن محلے براے بابا ریخت و صبح راهے شدیم، شوهر عمہ تا پیش مینے بوس بردمون و وقتے راہ افتادیم برگشت خونه...ڪے باورش میشد اون مسیر طولانے ترین مسیر بود رفتن بہ شهرے ڪہ آوازہ اش همہ جا پخشه...دوتا زن دهاتے با اون سر و وضع تو خیابونهاے بزرگ و پر از ماشین چے میخواستیم؟! هزاربار چرخیدم و پشت سرمو نگاہ ڪردم ڪہ شاید علے بیاد دنبالم ولے نیومد...من و عمہ فقط بہ بیرون خیرہ بودیم و بہ همدیگہ عجیب ترین چیزها رو نشون میدادیم! عمہ خیلے زرنگ بود و خوب میتونست تنها سفر برہ، حتے تنهایے اونم پیادہ ،با ڪاروان مشهد رفتہ بود..عمہ آدرس رو بلد بود و بعد از پنج شیش ساعت گرسنگے و راہ رسیدیم جلوے یہ باغ تمام اون ڪوچہ خونہ هاے ویلایے و باغے بود، عمہ ڪرایہ رو حساب ڪرد، گوشہ چادرمو بہ دندون گرفتم و وسایل رو از ماشین پیادہ ڪردم...هیچ ڪدوم جرئت در زدن نداشتیم و بہ همدیگہ نگاہ میڪردیم...دست ڪسے روے شونہ ام منو ترسوند...
چرخیدم اون باقر بود، چقدر دوست داشتم علے بود ،ولے باقر بود!!یہ عالمہ نون تو دستش بود ،گفت آبجے تویی؟؟ باور ڪنم؟! چندسال بود ندیدہ بودمش چقدر بزرگ شدہ بود قدش بلند شدہ بود و حتے چهرہ اش تغییرم ڪردہ بود... یہ حس امنیت گرفتم، ڪلید رو تو قفل چرخوند و وارد شدیم، جلوتر بہ داخل خونہ دوید و مصے رو صدا میزد...مصے مثل همیشہ بلوز و دامن بہ تن،پابرهنہ بہ طرفم دوید، هنوزم همونطورے بود صورت خندان و گونہ هاس سرخ، بغلم ڪرد و دوتایے هم گریہ ڪردیم، من از دردم و اون اگہ میفهمید چے بهش میگذشت...مصے عمہ رو بوسید و گفت: با این ڪارت بهتر شرمندہ ام ڪردے ڪلثوم، باور ڪنم ڪہ اختر رو آوردے؟ پس ڪو علے اقا؟
من و عمہ بهمدیگہ خیرہ شدیم و نمیدونستیم چے بگیم ڪہ بابا عصا بہ دست بہ موقع اومد بیرون و گفت:خوش اومدے اختر...
خواهر خوش اومدید،بیاید داخل اونجا نمونید...باقر لوازم رو برداشت و رفتیم داخل .
ادامه دارد💓https://eitaa.com/eshgomidd