🔻شخصیت علمی امام مجتبی(ع)
علی بن احمد واحدی در تفسیر خود آورده است که؛ مردی وارد مسجد رسول اللّه شده، ملاحظه کرد که شخصی مشغول نقل حدیث از پیامبر است. مردم اطراف او را گرفته، به سخنانش گوش می دادند. پس آن شخص به نزد وی آمده، گفت: مراد از شاهد و مشهود ـ که در آیه شریفه قرآن آمده است ، چیست؟
پاسخ داد:شاهد روز جمعه است و اما مراد از مشهود، روز عرفه می باشد.
پس از او گذشته به دیگری برخورد کرد و سوال راتکرار کرد؟ وی پاسخ داد: شاهد روز جمعه است و مشهود، روز عید قربان است.
آنگاه گذرش به نوجوانی افتاد که چهره اش همانند طلا می درخشید که او هم در مسجد، کلاس درس تشکیل داده بود. پس از او درباره شاهد و مشهود پرسید. وی در پاسخ گفت: شاهد، حضرت محمد (ص) است و اما مشهود، روز قیامت می باشد.
آنگاه برای گفته خود، این چنین استدلال کرد:
آیا سخن پروردگار را نشنیده ای که می فرماید: «یا ایها النّبیّ انّا أرسلناک شاهداً و مبشّراً و نذیراً»؛ ای پیامبر! ما تو را به عنوان شاهد و بشارت دهنده و بیم دهنده فرستادیم.[1]
«ذلک یوم مجموع له الناس و ذلک یوم مشهود»؛ روز قیامت روزی است که همه مردم برای آن جمع می شوند و آن روز، روزی است که مشهود همگان است.[2]
گوید: سپس از نام شخص اوّل پرسید، گفتند: ابن عباس است و از دومی که پرسید، گفتند: ابن عمر است و از شخص سوم که پرسید، گفتند: وی، حسن بن علی بن ابی طالب است.[3]
طبق نقل علامه مجلسی در بحارالانوار: دلیل این پذیرش، استدلال قوی امام حسن به دو آیه شریفه بوده است.
📚1. احزاب / 45.
📚2. هود / 103
📚3. الفصول المهمه، ص 137.
#شخصیت_شناسی
#پویش_امام_حسن
@eslam20
🔻شخصیت علمی امام مجتبی(ع)
علی بن احمد واحدی در تفسیر خود آورده است که؛ مردی وارد مسجد رسول اللّه شده، ملاحظه کرد که شخصی مشغول نقل حدیث از پیامبر است. مردم اطراف او را گرفته، به سخنانش گوش می دادند. پس آن شخص به نزد وی آمده، گفت: مراد از شاهد و مشهود ـ که در آیه شریفه قرآن آمده است ، چیست؟
پاسخ داد:شاهد روز جمعه است و اما مراد از مشهود، روز عرفه می باشد.
پس از او گذشته به دیگری برخورد کرد و سوال راتکرار کرد؟ وی پاسخ داد: شاهد روز جمعه است و مشهود، روز عید قربان است.
آنگاه گذرش به نوجوانی افتاد که چهره اش همانند طلا می درخشید که او هم در مسجد، کلاس درس تشکیل داده بود. پس از او درباره شاهد و مشهود پرسید. وی در پاسخ گفت: شاهد، حضرت محمد (ص) است و اما مشهود، روز قیامت می باشد.
آنگاه برای گفته خود، این چنین استدلال کرد:
آیا سخن پروردگار را نشنیده ای که می فرماید: «یا ایها النّبیّ انّا أرسلناک شاهداً و مبشّراً و نذیراً»؛ ای پیامبر! ما تو را به عنوان شاهد و بشارت دهنده و بیم دهنده فرستادیم.[1]
«ذلک یوم مجموع له الناس و ذلک یوم مشهود»؛ روز قیامت روزی است که همه مردم برای آن جمع می شوند و آن روز، روزی است که مشهود همگان است.[2]
گوید: سپس از نام شخص اوّل پرسید، گفتند: ابن عباس است و از دومی که پرسید، گفتند: ابن عمر است و از شخص سوم که پرسید، گفتند: وی، حسن بن علی بن ابی طالب است.[3]
طبق نقل علامه مجلسی در بحارالانوار: دلیل این پذیرش، استدلال قوی امام حسن به دو آیه شریفه بوده است.
📚1. احزاب / 45.
📚2. هود / 103
📚3. الفصول المهمه، ص 137.
#شخصیت_شناسی
#پویش_امام_حسنhttps://eitaa.com/eslam20