ساعت هفت غروبه رفیقام بالا سرم میگن بیا از تخت بیرونو و میزننم من میخوام بمونم خونه بزنم زل به دیوار تا صبح شه بخوابم و خواب ببینم من تورو باز

Baby you light up my world like nobody else 💫

او زیبا بود. زیبا ترین چیزی که به عمرم دیده بودم . هر انچه که هر بار از زیباییش ،انگونه با آب و تاب برای کسی حرف میزدم ،اتش شعله ور کلماتم را خاموش میکرد که :(حالا اینگونه که تو میگویی هم نیست) و من میخواستم‌بر سرش فریاد شوم که:(چرا،هست،بسیار بیشتر از آنچه من میگویم هم زیباست) به مرور این سوال در سرم نقش بست که چرا فقط من میان خیل عظیم اطرافیانش،گمان میکنم آنگونه سخت زیباست؟ چرا فقط من به هنگام‌ملاقاتش احساس بیخودی از خود دارم؟ چرا فقط من با دیدن چشمانش،مژه هایش،حالت جدید گیسوانش،حرکات دست هایش و...گویی بند دلم‌پاره میشود؟ اندک اندک ،پاسخ سوالم هم،در ذهنم نقش بست. آنگاه که شخصی ،وقتی برای بار هزار و یکم از زیبایی هایش میگفتم،به من رو کرد گفت :(عزیزِجان،لحنِ سخنانت،رنگ و بوی دلبستن و ریشه دواندنِ عشق میدهد)

یه ستاره دیگه بیاد اینجااا #فورر

واییییی یکی دیگهههههه

برید پیش یاسییی

به وقت ادیت ( ادیت خودمه ..

شبتون بخیر 🌔

جایی در زندگی ام می ایستم و می گویم: این، تماماً "من" بود، که دوام آورد، که ادامه داد و رسید. -مونس آهنگری.

یادم رفت بهتون صبح بخیر بگم صبح بخیرر