هدایت شده از خدا ودیگرهیچ
فیلم Wings of desire یک اثر قابل بحث درباره عالم ملکوت و فرشتگان است. برخی این اثر را به بالهای اشتیاق یا آرزو ترجمه کرده اند درحالی که desire به معنای میل و شهوت است. داستان فیلم درباره دنیای سیاه و سفید فرشتگان برلین است که بر اعمال مردم نظارت می کنند ولی یکی از آنها تمایل پیدا می کند مانند انسانها مادی شود و براي یک عشق مادی، " ابديت" خود را قرباني ميكند تا بتواند طعم لذت آنها را بچشد!
این فیلم در زمان خود در ایران با ستایش روبرو شد و محسن مخملباف کارگردان فیلم ، ویم وندرس را یکی از پیامبران قرن بیستم نامید! شهید آوینی ضمن اذعان به تکنیک قوی فیلم و ساختار زيبا و شاعرانه آن، محتوای آن را نقد کرد.
شاید بتوان فیلمهای فلسفی غربی را بهانه ای برای شناخت بهتر معارف اسلامی دانست. اکنون پس از یادداشت مهم آوینی در نقد این فیلم ، لازم است ریشه های الهیاتی آن بیشتر بررسی شود.
شباهتي بين اين داستان و داستان توراتي انجیلی «هاروت و ماروت» وجود دارد. در یک روایت منقول فرشتگان گفتند حالاکه لذت دنیا را به انسان دادی آخرت را به ما بده! گویا فرشتگان برای لذات دنیا میل داشتند. نقد علامه طباطبایی بر دلالت این روایت تأمل برانگیز است.
در نگرش اسلامی انسان با عشق از مقام فرشتگان بالا می رود و مسجود ملائکه می شود ولی در نگرش مدرن و بر اساس تحریفات الهیاتی فرشتگان دچار عشق مادی شده و به مقام خاکی انسان غبطه می خورند! در هردو نگرش انسان عاشق است و بالاتر از فرشته. اما این کجا و آن کجا؟
http://estentagh.blog.ir/post/122
المیزان - نحل.pdf
حجم:
1.4M
از تفسیر سوره نحل در المیزان و تسنیم فهمیدیم که:
• استعجال در قرآن واژه ای مهم است و از آن نهی شده است.
• بهترین و قرآنی ترین تعریف روح را علامه طباطبایی توضیح داده است. در این سوره هم می خوانیم: روح از جنس «امر» الهی است.
• همیشه ترس نشانه خطاکاری فرد نیست گاهی به علت عظمت مقابل و به اصطلاح قرآن خوف من فوق است. ترس آگاهی مدنظر فیلسوفان اگزیستانس به «خوف از من فوق» نزدیک است.
• وقتی وحی بر زنبور را بپذیریم راه برای تفسیر باطنی آیه نحل باز می شود. زنبور شبیه ترین رفتار را به امام دارد.
• منظور این آیه که هنگام تولد علم ندارید فقط علم حصولی ناپایدار و دنیوی است.
• موضوع شهادت پیامبر بر امت ها بر اساس آیاتی مانند آیه 89نحل، بحثی ظریف و مفید است که می تواند رازهایی را بر ما بگشاید.
• یکی از مهم ترین آیات قرآن در تساوی زن و مرد این آیه مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى است که نشان می دهد برای رسیدن به حیات طیبه زن و مرد فرقی ندارند.
• گناهکار وقتی گناه می کند اجمالاً می داند که چه می کند ولی کاملاً نمی داند که چه می کند!
• با کسانی که به راه پروردگار دعوتمی کنیم، سه روش لازم است. این آیه نکات ظریف و مهمی دارد و برای فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی سرمشق است.
گروه مطالعاتی المیزان
http://eitaa.com/joinchat/2802319371C1ec9ed0c5a
هدایت شده از خدا ودیگرهیچ
8_1771.pdf
حجم:
923.5K
یادداشت منتشر شده در روزنامه فرهیختگان ۱۸ خرداد۹۹
مروری انتقادی بر ایده های تفسیری میلاد دخانچی
http://farhikhtegandaily.com/newspaper/3954/8/&page=177944
یک قاری قرآن با قرار دادن عکسی از لحظه قرائت خود یادداشتی درباره استمناء نوشته و شعری از عبید زاکانی در توصیه به این عمل آورده! و مدعی شده که در قرآن آیه ای بر حرام بودن استمناء نیامده است! و گفته به نظریات مراجعه تقلید حالیه کاری ندارم و...
اولاً کاش می گفت من نیافتم نه اینکه نیست!
ثانیاً قرار نیست قرآن در لایه ظاهری خود در هر موردی نظر بدهد و کاش در معنای «عادون» در آیه وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ (مؤمنون 5-7) خوب تدبر می کرد. عادون برای لذت جنسی از ازدواج فراتر می روند؛ چه با همجنس و چه با زنا و چه با خود!
ثالثاً کاش روایت مخالف را بر قرآن عرضه می کرد نه اینکه آن را به تنهایی علم کند.
رابعا کاش روایت مدنظرش را با روایات متعدد مخالف آن جمع می کرد؛ روایاتی که با عبارت ناکح نفسه (ازدواج با خود) این عمل را حرام کرده اند( که به عنوان نمونه در کتاب وسائل الشیعه، ج20، باب تحریم استمناء و در ج28 همان کتاب در باب تعزیرات آمده است)
خامساً کاش نظریات فقهی عده ای غیر معصوم را در جای خود می نشاند!
@estentagh
14.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
سریال صاحبدلان قرآنی ترین سریال تلویزیون است که به زبان و زمان معاصر قصه های قرآن را روایت کرده است. در قسمت ششم سریال داستان شگفت موسی و خضر با تفاوتهایی در خیابان های تهران به تصویر کشیده شده است.
دانلود
https://www.aparat.com/v/TSl2Z/
@estentagh
المیزان - اسراء.pdf
حجم:
1.1M
گزیده:
-علامه طباطبایی و آیت الله جوادی دو فساد بنی اسرائیل را محقق شده می دانند. ولی بر اساس روایات و تشابه تاریخ بنی اسرائیل با امت اسلام و بر اساس شواهدی در همین آیات، باز هم فساد بزرگدر راه است.
-اثر هر عمل به صاحبش برمىگردد. اين همان معنايى است كه از على(ع) روايت شده كه: تو هيچ احسانى به غير نمىكنى و هيچ بدى نيز به غير نمىكنى
-شكر حقيقى ملازم است با اخلاص در عبوديت.
برگشت تمامى گناهان به شرك است. به دلیل این اهمیت در حکمتها امر به توحید و اخلاص تکرار شده و آخر دستورات به اول آن وصل مىشود.
-تمامى موجودات عالم با حاجتى كه در وجود و نقصى كه در ذات خود دارند تسبیح می کنند و چون مراتبی از علم در همه موجودات همراه است تسبیحهم حقیقی و قالی است نه مجازی وحالی.
-منظور از شجره ملعونه بر اساس شواهد قرآنی فقط منافقين اند که در روایات عامه وخاصه بنی امیه هستند.
-آیهکرّمنا بيان حال جنس بشر است و مشركين و كفار و فاسقين را زير نظر دارد.
-اگر شفای قرآن را شامل مرضهای بدنی هم بدانیم شامل دفع دشمنی ظالمين هم مىگردد.
-شاکله یعنی حالت روحی و خلق وخویکه عمل از آن ناشی می شود؛ ولی این شاکله از حد اقتضاء تجاوز نمىكند یعنی کسی را مجبور نمىكند.
-حقیقت روح با تمام طول و تفصيل مصادیقش در آیه "قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي" بیان شده و آن اینکه روح از جنس و سنخ امر و ملکوت است.
-خدا به جای نزول واحد، قرآن را تفریق و تفصیل داد تا مطابق استعدادها پیش رفته تا تعليم با تربيت و علم با عمل همسان يكديگر پيش رفته باشند.
گروه مطالعاتی المیزان
http://eitaa.com/joinchat/2802319371C1ec9ed0c5a
هدایت شده از خدا ودیگرهیچ
نقدی بر تفسیر روشنفکران از جدال با خدا/
مجادله با خدا چگونه ممکن است؟
** عبدالکریم سروش گفته «می توان با خدا احتجاج کرد و در کتاب و روزنامه به او اعتراض کرد، چه برسد به اعتراض به حکومت دینی». پیش از این ابوالقاسم فنایی گفته بود:«خداوند نیز پس از نقل داستان مجادله ابراهیم با او، اصلا به خاطر این کار ابراهیم(ع) را مذمت و توبیخ نمی کند، و نمیگوید که ایمان تو ضعیف است یا او به من اهانت و بیاحترامی کردی، بلکه کار او و خود او را تحسین میکند».
منظور از محاکمهخدا پاسخگو دانستن او در مسئله عدالت و اخلاق است. اکنون سؤال این است که چگونه شه سوار توحید و تسلیم(به قول کیرکگارد) با خدا مجادله می کند؟ منظور از مجادله با خدا چیست؟ چرا خدا این مجادله را مذموم نمی داند؟! مجادله در خدا کفر است ولی مجادله با خدا لزوماً محاکمه نیست. مجادله ابراهیم توسل به رحمت در برابر غضب الهی است و گفتن «ماهکذاالظن بک» است نه «ماذا اراد الله بهذا...». بین این معنای عارفانه و نتیجه گیری روشنفکرانه فاصله بسیار است!
متن کامل در روزنامه فرهیختگان:
http://farhikhtegandaily.com/newspaper/3984/15/
رهبر انقلاب در دیدار با نمایندگان مجلس آیه ظهور فساد را وسیع تر از معنای مشهورش معنا کردند. ظَهَرَ الفَسادُ فِی البَرِّ وَ البَحرِ بِما کَسَبَت اَیدِی النّاس؛(روم41) بر اساس قرآن علت ظهور فساد در خشکی و دریا اعمال خود مردم است. اما معمولاً تصور این است که کسبت ایدی الناس گناهان آنهاست و با فسادجنسی و تقلب و مال حرام فساد گسترده می شود. ولی کار نکردن و بی توجهی کردن هم خود عامل فساد در زمین است. بلکه کارنکردن و بی توجهی را باید گناهی خطرناک دانست:
مشکلات ما هم حقیقتاً ناشی از این است که خودمان کمتوجّهی کردیم: ظَهَرَ الفَسادُ فِی البَرِّ وَ البَحرِ بِما کَسَبَت اَیدِی النّاس؛خود ما یک جاهایی بیتوجّهی کردیم، کمتوجّهی کردیم. مثلاً فرض کنید به تولید اهمّیّت ندادیم، به سرمایهگذاری اهمّیّت ندادیم، ناگهان مواجه شدیم با شکست کارخانهجات مِن باب مثال، یا فرض کنید که مشکلات تولید در کشور. خب وقتی انسان کار نکند، نتیجهی کار نکردن مشهود است. آنجاهایی که خود ما مسئولین بیتوجّهی کردیم، کمتوجّهی کردیم -در طول سالهای مختلف البتّه- نتایجش این خواهد بود.
هدایت شده از خدا ودیگرهیچ
اگر #سیزده_رجب روز میلاد مولود کعبه را #روز_پدر نامیده اند روز غدیر قطعا #روز_برادر است. نبی و ولی نسبتهای مختلفی داشتند: استاد و شاگرد، پیامبر وپیرو، مولا و بنده... اما روز غدیر نبی گفت علی برادر من و جان من است؛ و چه زیباست که در این روز عقد اخوت بسته می شود. و شاید تأکید بر اطعام مؤمنین تأکید بر همین برادری باشد.
#تاریخ_برادری از آغاز خلقت بسیار پرفراز و نشیب است و سرشار از عاشقانه ها و #برادرکشی ها است و برادری همیشه طعم شیرینی نداشته است. تاریخ انبیاء به یک معنا تاریخ برادری است. #برادری_در_قرآن موضوعی بسیار مهم و کاربردی برای زندگی ماست.
در این باره گفتنی بسیار است...
بیایید همگی در #سوره_حجرات تدبر کنیم.
#عید_غدیر بر همه برادران و خواهران مبارک
در تاریخ اسلام ریزش ها و رویش ها فراوان بوده اند و ما باید از آنها عبرت بگیریم. اما داستان زبیر بسیار غم انگیزتر است. چرا؟ چون او با بقیه فرق داشت او مثل سلمان از اهل بیت بود!
او خودش خوب بود اما وقتی زندگی اش به تفصیل رسید به گذشته اش پشت کرد. برای فهم حقیقی ماجرای زبیر اول زندگی اش را مرور کنیم:
می گویند در راه اسلام اولین شمشیر را زبیر کشید، در هیچ یک از غزوات غایب نبود و به او گفتندسیف الاسلام. می گویندپیامبر فرمود هر نبی حواری ای دارد و حواری من زبیر است. به عنوان چهارمین و پنجمین مسلمان از اونام برده اند. در شواری شش نفره تنها کسی بود که به علی علیه السلام رأی داد و در سقیفه و در غربت کوچه های بنی هاشم (که همه مردم مرتد شدند جز سه چهارنفر)، او برای اهل بیت شمشیر کشید. اما تحلیل های مورخین بر این است که او در زمان خلیفه سوم دچار روحیه اشرافی شد طوری که ثروتی که از او باقی ماند را بسیار زیادتر از سقف مال حلالی که امیرالمؤمنین علیه اسلام اعلام فرمودند (4هزار درهم) گزارش کرده اند: 35میلیون تا 52 میلون درهم و هزار کنیز و اسب و خانه های در مصر و کوفه و اسکندریه!
آیا این تمام ماجرای داستان غم انگیز زبیر بود؟ نه، سخن اصلی باقی است. علت اصلی ارتداد او اشرافیت نبود بلکه «زبیر دائماً از ما اهل بیت بود تا اینکه فرزند شومش، عبدالله، رشد کرد» (حکمت453نهج البلاغه). از خانواده فاسد و رفیق بد شنیده بودیم اما پسر آدمی چگونه پدر را منحرف می کند؟!
او را می توان مصداق آیه ای در قصه موسی و خضر علیهماالسلام دانست. خضر در تأویل کشتن یک جوان گفت به خاطر پدرومادرش ترسیدم!
وَ أَمَّا اَلْغُلاٰمُ فَكٰانَ أَبَوٰاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينٰا أَنْ يُرْهِقَهُمٰا طُغْيٰاناً وَ كُفْراً (کهف٨٠). ولی خضر به خواست و حکمت خدا عبدالله را نکشت!
ایمان باید تفصیل پیدا کند، خطاب قرآن که می گوید یا ایهاالذین امَنوا امِنوا (نساء/136). یعنی ای کسانی که ایمان دارید ایمانتان را تفصیل بدهید و به همه چیزهایی که باید ایمان بیاورید ایمان بیاورید، همانطور که در ادامه می گوید به خدا و رسول و ملائکه و کتب ایمان بیاورید. زبیر اول مؤمن بود اما این ایمان وقتی بود که پاره تن زبیر از او جدا نشده و رشد نکرده بود. وقتی فرزند آدمی بزرگ می شود ایمان محک می خورد تا ببینیم آیا ظرفیت سیر از ایمان (اجمالی) به ایمان (تفصیلی) وجود دارد یا نه؟ و دیدیم که زبیر طاقت تفصیل نداشت ... و ای کاش زبیر وارث نداشت... یا خضر فرزندش را در طفولیت کشته بود!
@estentagh
@rezakarimi
استنطاق
پاسخ به مسئله اسلام رحمانی و مسائلی نظیر آن با پاسخ دقیق به این پرسش روشن می شود: فرق رأفت و رحمت چی
با این تحلیل (تفکیک رحمت از رأفت) می توان قرائت امثال #آقامیری از #اسلام_رحمانی را نقد کرد.