دست من نیس به ولله من سعی به حفظ شخصیت آکادمیک و دخترونه دارم، ولی هرروز دارم بددهن تر از دیروز میشم.
درواقع دوست داشتم از اینایی بودم که شبی یه ساعت میخوابن و خیلی هم حالشون خوبه؛
ولی متاسفانه از اونایی شدم که 12ساعت میخوابن بازم خوابشون میاد
خاطرات شما را از درون گرم می كند
اما در عين حال شما را پاره پاره می كند
هرچه بيشتر به آنها می چسبيدم آزار دهنده تر ميشد اما هرگز نخواستم تا زمانی كه زنده ام آنها را رها كنم. اين تنها دليلی بود كه برای ادامه ی زندگی داشتم. تنها چيزی كه ثابت می كرد زنده ام...
شاید هم برای همین تنهاتر،قبل شدم....