بد تر اینه که هنوز هست..

اینجوریم که واقعا صبح از خواب بیدار شدن برام خیییلی سخته ، حتی اگه زود خوابیده باشم ، صبحا ، یه ناامیدِ بی انگیزه‌ی خسته‌م که واقعا ممکنه با کوچیک ترین بهانه کار اون روزشو کنسل کنه ، اینجوری که وای ارزش نداره اینقدر بدو بدو ، ولم کنین بزارین بخوابمممم ... ظهر و بعد از ظهر اینجوریم که نه ببین باید پاشد یه کاری کرد ، یه کوچولو تلاشتو بیشتر کنی به جای خوبی میرسی‌ها ، و به میشه ها و نمیشه ها و اگه و اما و شاید ها فکر میکنم ... هر چی شب تر میشه من چنان انگیزه‌ای میگیرم ، چنان ایده های به ذهنم میرسه ، اصلا میخوام برم دور دنیا رو بگردم ، آره میرم فلان کار رو میکنم چقدر حال بده ، آره از فردا میترکونم میشم یه آدم دیگه ... و صبح دوباره همون آش و همون کاسه :/

میشه برا یه دخترِ سه ساله دعا کنید؟(: سرطان گرفته ؛ امیدی بهش نیست .

غمم گین شد🥲دعا کنین اثرداشت شاید .

کاش تابستون کش بیاد .

درستش تعطیلاته اما کاش..

اگه یه روز یه گوشی بزنن با حافظه بینهایت و من اون گوشی رو بخرم فرداش پیام میده: حافظه‌ی شما پر است. خب چرا؟

من که لالایی نخوندم... پسرم! خوابت برد؟

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ -اصلاً خود انسان وضع خودش را خیلی خوب می‌فهمد؛ هرچند که عذرتراشی کند! #یاد_او #قرآن •[ قیامت|آیه ۱۴،۱۵ ]•

_هیچ کاری نمیکنم، خستگیِ کارهای نکرده را درمیکنم، شده‌ام کارشناس برجسته‌ی اتلاف وقت.

حالا رباب مانده و شش ماه خاطره حالا رباب مانده و یک عمر آرزو...

انسان همینه،زخم های پی در پی و چسب زخم های موقت و محکوم به دوام آوردن با امید به روز های بهتر .. #واگویه