زندگی کردن مطابقِ چیزی که افکار و امیالت میگن، چیز زیادیه؟ مثل اینکه برایِ من زیادیه!
امسال با همه ی سختیاش، منو با حقیقتِ خودم روبرو کرد. بهم فهموند زندگی همیشه اون چیزی که فکر میکنم نیست. بهم یاد داد باید از خیلی چیزا بزنم تا به چیزای خوب برسم. بهم یاد داد همیشه چیزایِ خوب، اونی نیست که اطرافیان یا حتی اکثریتِ جامعه می گن! چیزایِ خوب، مختصِ توان!. یونیک بودنِ افکار، استعداد و توانایی آدمارو بهم یاد داد. بهم یاد داد هیچکسی جز خودم قرار نیست اون سختیارو بکشه. بهم فهموند باید ریسک بکنم، با حقیقت روبرو بشم و بخاطرِ آرزوهام وایسم جلو همه! بهم یاد داد سکوت کنم. بهم یاد داد اونایی که من دوسشون دارم و بهشون اعتماد دارم، الزاما ادمایی نیستن که برایِ من دل میسوزونن! بهم یاد داد اول خودم، بعد خانواده و بقیه. بهم یاد داد سلکت کنم آدمارو و بزارمشون تو کته گوریایِ مختلفِ ذهنم و طبقِ اون رفتار کنم. بهم یاد داد چطوری تنهایی خوش بگذره بهم. بهم یاد داد چطوری خودمو بهتر بشناسم. بهم یاد داد، دنبالِ بهترین نباشم چون وجود نداره! بهم ستایش کردنِ معمولی بودن رو یاد داد.
بزرگترین دستاوردم توی سالی که گذشت؟ نترسیدن بود! نترسین! از هیچی جز خدا نترسین. تا میتونین ریسک کنین و دهن خودتونو سرویس کنین.
این مسئله که از تو فازِ یسری چیزا بیرون اومدم و دنبالِ چیزایِ مهمترم و دارم رنگِ واقعیِ سیاهو سفیدِ زندگی رو میبینم، یکم ترسناکه.