نماز جمعه تراپی @fahimehseyfii

چه در دل داری؟ + محبت علی را.... @fahimehseyfii

چیزی که نمیتوانی در قیامت از آن دفاع کنی، نه ببین! نه بنویس! نه بشنو! نه بگو! /آیت الله جوادی آملی @fahimehseyfii

آخیش بوی مداد، خط، طراحی طراحی طراحی @fahimehseyfii

تعداد کاغذی که اون شب چاپ کردم خیلی زیاد بود ولی همه رو برش نداده بودم و کم کم برششون می دادم. تا همین چند شب پیش هم داشتمشون و دیگه آخرین ها رو توی تجمعات جلوی مسجد امام رضا پخش کردم و تمام. دنبال یه کار قشنگ دیگه میگردم یا حتی جمله ای که کاغذ رو کاربردی تر کنه…. امشب استیکرهای کوچکی که خریده بودم رو میزدم پشت گوشی ها، ولی واقعیت به دلم نچسبید. دلم اون لبخند بعد از دیدن کاغذها رو از مردم میخواد… اون جوری که تو چشم های هم خیره میشیم و واقعا کیف می‌کنیم که هموطنیم🇮🇷❤️ @fahimehseyfii

مَهْمَا كُنْتَ بَعِيدًا، فَأَنْتَ أَقْرَبُ شَخْصٍ لِي مهم نیست چقدر دور باشی، تو نزدیک‌ترین آدمی هستی که «منو بلدی» @fahimehseyfii

اون موقع ۴۰ روز بود که میگذشت... حالا ۶۰ و خورده ای شب😍✨🇮🇷

فکر کن ذره ای از عشقم به رفتن تو تجمعات کم شده باشه... حاشا و کلا!

چوب، کاغذ، جوهر ماژیک، پارچه…. همه شون عاقبت بخیر شدن ما عاقبت بخیر میشیم؟ @fahimehseyfii

چوبی که از درخت جدا شد، کاغذی که شاید روزی گوشه یک دفتر بی‌استفاده می‌ماند، جوهر ماژیکی که قرار بود روی تخته‌ای پاک شود، پارچه‌ای که می‌توانست فقط یک تکه پارچه باشد… این شب‌ها همه‌شان معنا پیدا کردند. همه‌شان سهمی گرفتند. همه‌شان به کار آمدند. از دست هر کسی هر کاری برآمد، کرد. یکی پرچم آورد، یکی نوشت، یکی عکس گرفت، یکی صدا شد، یکی فقط ایستاد و نگاه کرد و امید را نگه داشت. همین هم کم نبود. اما هر حرکت بزرگی یک جایی از هیجانِ شب‌هایش عبور می‌کند و می‌رسد به صبحِ جزئیات. به اینکه بعدش چه باید کرد؟ شاید حالا وقت همان سؤال‌هاست: جز خیابان، سهم ما چیست؟ جز فریاد، مسئولیت ما کجاست؟ مطالبه‌گری فقط شعار نیست؛ یعنی دقیق پرسیدن، دقیق خواستن، و کوتاه نیامدن. حفاظت از منابع هم فقط یک توصیه اخلاقی نیست. وقتی انرژی، آب، و امکانات کشور محدود است صرفه‌جویی هم می‌تواند یک کنش مسئولانه باشد. کمتر مصرف کردن، کمتر اسراف کردن، کمتر اسیر هیجانِ مصرفگرایی شدن. کشور فقط در لحظه‌های بزرگ ساخته نمی‌شود، در همین تصمیم‌های کوچکِ هر روزه ساخته می‌شود. شاید عاقبت‌بخیری همین باشد: اینکه هر کدام از ما، در هر جایی که هستیم، سهم خودمان را جدی بگیریم. آن وقت شاید چوب و کاغذ و جوهر و پارچه تنها چیزهایی نباشند که این روزها عاقبت‌بخیر شده‌اند. @fahimehseyfii