بعد، جمله‌های کوتاه و مشخص را به او یاد بدهید. کودک در موقعیت واقعی معمولاً نمی‌تواند جمله بسازد؛ پس باید جمله‌های آماده داشته باشد: «نه، من نمی‌خوام.» «الان نوبت منه.» «من دوست ندارم این بازی رو انجام بدم.» «وسایل من هستند؛ فعلاً نمی‌خوام بدم.» «اگر آروم بگی، می‌تونیم با هم بازی کنیم.» «اگر ادامه بدی، می‌رم با یک بزرگ‌تر صحبت می‌کنم.» «من دارم می‌رم جای دیگه بازی کنم.» @badoma

به کودک یاد بدهید نه گفتن فقط با کلمات نیست. صدایش باید واضح و محکم باشد، بدنش صاف بایستد، یک قدم فاصله بگیرد و مستقیم اما بدون خشم به طرف مقابل نگاه کند. لازم نیست لبخند بزند، عذرخواهی کند یا چند بار توضیح بدهد. مهم‌ترین تمرین، نقش‌بازی کردن در خانه است. شما نقش یک هم‌بازی را بازی کنید و بگویید: «این اسباب‌بازی رو بده به من؛ اگر ندی دیگه باهات دوست نیستم.» سپس از کودک بخواهید با صدای محکم بگوید: «نه، من الان باهاش بازی می‌کنم. اگر دوست داری، بعداً نوبتی بازی می‌کنیم.» این تمرین را چند بار، در موقعیت‌های مختلف تکرار کنید. به کودک یاد بدهید اگر یک نفر بعد از شنیدن «نه» باز هم اصرار کرد، لازم نیست بحث کند یا خودش را ثابت کند. او می‌تواند همان جمله را تکرار کند: «گفتم نه، من نمی‌خوام.» اگر فشار ادامه پیدا کرد، باید از موقعیت دور شود و از یک بزرگ‌تر قابل اعتماد کمک بخواهد. @badoma

همچنین به او بگویید هیچ‌کس حق ندارد بدون اجازه به بدنش دست بزند، وسایلش را از او بگیرد، او را مجبور به انجام کاری کند یا از او بخواهد چیزی را از والدینش پنهان کند. در این موقعیت‌ها کودک باید بلند و واضح بگوید: «نه، دست نزن»، «من این کار رو نمی‌کنم» یا «می‌رم به مامان/بابا/معلّم می‌گم.» وقتی کودکتان از حقش دفاع می‌کند، حتی اگر جمله‌اش کامل و بی‌نقص نیست، او را تحسین کنید. بگویید: «دیدم که گفتی دوست ندارم؛ کارت درست بود.» اما اگر با کتک، توهین یا هل دادن از خودش دفاع کرد، احساسش را تأیید کنید و رفتارش را اصلاح کنید: «می‌فهمم عصبانی شدی و حقت بود که ناراحت باشی؛ اما به‌جای زدن، بگو: من این کار رو دوست ندارم و فاصله بگیر.» کودکی که در خانه حق انتخاب، حق مخالفت محترمانه و حق داشتن حریم شخصی دارد، بیرون از خانه هم راحت‌تر می‌تواند از خودش محافظت کند. @badoma

تا حالا شده کودک‌تان یک کلمه زشت را در مهمانی، مهدکودک یا حتی از تلویزیون یاد بگیرد و ناگهان جلوی شما به زبان بیاورد؟ اولین واکنش بسیاری از والدین، عصبانیت، نگرانی یا خجالت است. اما آیا هر بار فحش دادن به این معناست که کودک بی‌تربیت شده یا مشکلی جدی دارد؟ در پیام‌های بعدی، یاد می‌گیریم چطور بدون فریاد، تحقیر و تنبیه، هم واکنش درستی نشان بدهیم و هم به کودک کمک کنیم احساسش را با کلمات مناسب بیان کند. @badoma

نحوه واکنش ما به فحش دادن کودک، می‌تواند باعث تکرار این رفتار یا کاهش آن شود. گاهی خنده، عصبانیت شدید، تهدید یا توجه زیاد، ناخواسته همان چیزی را به کودک می‌دهد که می‌خواهد: یک واکنش قوی. پس قرار است با هم یاد بگیریم: چه زمانی آرام بمانیم؛ چه جمله‌ای به کودک بگوییم؛ چطور کلمات جایگزین آموزش دهیم؛ و چه زمانی لازم است جدی‌تر مداخله کنیم. @badoma

وقتی کودک فحش می‌دهد چه کنیم؟ فحش دادن در ۳ تا ۶سالگی اغلب نشانه «بد بودن» یا اختلال روانی نیست. کودک ممکن است کلمه‌ای را از بزرگ‌ترها، مهدکودک، مهمانی یا رسانه شنیده باشد، معنایش را نداند، یا با آن خشم و نیاز به توجه را بیان کند. . . اول، آرام بمانید و وارد بحث طولانی نشوید. با صدایی محکم و محترمانه بگویید: «این کلمه برای ناراحت‌کردن آدم‌هاست و ما در خانه استفاده‌اش نمی‌کنیم.» سپس جایگزین بدهید: «می‌توانی بگویی عصبانی‌ام»، «نوبتم را می‌خواهم» یا «کمکم کن.» @badoma

اگر کودک فقط برای دیدن واکنش شما فحش می‌دهد، اخم، خنده، تهدید و سخنرانی طولانی را کم کنید؛ اما وقتی محترمانه صحبت کرد، همان لحظه مشخص تحسینش کنید: «خوب گفتی ناراحتی؛ بدون توهین.» خودتان و دیگر بزرگ‌ترهای خانه نیز الگوی زبان محترمانه باشید. . . اگر کلمه، تهدیدآمیز، تحقیرکننده یا همراه با کتک‌زدن است، بی‌تفاوت نمانید: فاصله ایجاد کنید، ایمنی را حفظ کنید و پیامد کوتاه و مرتبطی تعیین کنید؛ مثلاً توقف بازی. تنبیه بدنی، تحقیر و شستن دهان ممنوع است. اگر رفتار مداوم شد یا با پرخاشگری و مشکلات رابطه‌ای همراه بود، با روان‌شناس کودک مشورت کنید. @badoma

۵ کاری که والدین باید انجام دهند @badoma

۵ کاری که والدین باید انجام دهند آرام و کوتاه واکنش نشان دهند با صدای عادی بگویند: «این کلمه مناسب نیست؛ ما از کلمات محترمانه استفاده می‌کنیم.» وارد بحث، فریاد یا سخنرانی طولانی نشوند. احساس پشتِ فحش را نام‌گذاری کنند کمک کنند کودک نیازش را درست بیان کند: «فکر کنم خیلی عصبانی شدی. می‌توانی بگویی: عصبانی‌ام، کمکم کن یا نوبتم را می‌خواهم.» @badoma

رفتار جایگزین را آموزش دهند و تمرین کنند در زمان آرامش، چند جمله مناسب را با بازی و نقش‌آفرینی تمرین کنند تا کودک هنگام خشم بتواند از آن‌ها استفاده کند. رفتار محترمانه را فوراً تحسین کنند مثلاً بگویند: «خیلی خوب گفتی ناراحتی، بدون اینکه به کسی توهین کنی.» توجه و تشویق مشخص، رفتار مطلوب را بیشتر می‌کند. الگوی زبانی مناسبی باشند و محیط را بررسی کنند والدین، خواهر و برادرها و مراقبان باید تا حد امکان زبان محترمانه به کار ببرند و محتوای رسانه‌ای یا محیط‌هایی را که کودک از آن‌ها کلمه‌های نامناسب یاد می‌گیرد، بررسی کنند. @badoma

سلام به پدر و مادرهای عزیز 🌱 حال دلتون چطوره؟ امروز می‌خوایم داستان «آرین»، پسر ۸ساله‌ای رو با هم دنبال کنیم؛ پسری که عاشق بازی آنلاین بود و بیشتر وقت‌ها بازی‌های جنگی و خشن انجام می‌داد. هر بار مادرش می‌گفت: «آرین، بازی رو خاموش کن!» دعوا، گریه و جمله‌ی «فقط پنج دقیقه دیگه!» شروع می‌شد. شما هم چنین موقعیتی رو تجربه کردید؟ @badoma