eitaa logo
روزنامک فرنود
85 دنبال‌کننده
73 عکس
8 ویدیو
1 فایل
آینه‌ای خُرد از من
مشاهده در ایتا
دانلود
این عکس‌نوشت زیبا را دیدم و حس کردم می‌توان متنش را بهتر کرد. اِرْتَفِعْ لِتَرَى مَا لَا تَرَى اوج بگیر تا آنچه را که نمی‌بینی، ببینی. اِرْتَفِعْ لِمَنْ تُحِبُّ أَنْ تَرَاكَ برای کسی که دوست داری تو را ببیند، اوج بگیر. اِرْتَفِعْ لِمَنْ تُحِبُّ مَا لَا يُحِبُّ أَنْ تَرَاهُ برای آنکه دوست داری، آن گونه‌ اوج بگیر که او تو را در حالی که خوش نمی‌دارد، نبیند. اِرْتَفِعْ لِأَنْ لَا تَرَى مَا لَا يُحِبُّ الْمَحْبُوبُ أَنْ تَرَاهُ به گونه‌ای اوج بگیر که آنچه محبوب دوست ندارد ببینی، نبینی.
قماربازی تا خط آخر... حقیقتا این بیت مولانا را کمتر شنیده بودیم پیش از آنکه دکتر سروش در صدر یکی از آخرین کتاب‌هایش آورد و از آن زمان، گسترده شد... لااقل من این گونه حس می‌کنم.
با خود حقیقتا از نسخه غیرکارتونی من (واقعی) زیباتر شده است. با تشکر از هوش مصنوعیِ بله! من معتقدم هوش مصنوعی، روح آدم را هم می‌تواند جلا بدهد.
خودداری در اطرافم به افرادی برمی‌خورم که می‌دانند مشغول کار نادرستی هستند! به آن‌ها می‌گویم باید سعی کنند آن کار را ترک کنند. یکی می‌گوید: «می‌دانم، اما اگر آن کار را نکنم چه کنم؟» جوابش خیلی راحت است: هیچ‌کاری. اگر نمی‌توانی کار بد را با کار خوب عوض کنی، لااقل هیچ‌کاری نکن. احتمالاً در بیشتر موارد، گناه هیچ‌کاری نکردن کمتر از گناهِ کارِ بد است. دست‌کم این است که به علت تکرار کار بد، توفیق انجام کار خوب در آینده از تو سلب نمی‌شود.
اگر آدم عاشقی هستید، به بعضی افراد خیلی نزدیک نشوید؛ با فاصله. چراکه چنان مغناطیسی دارند که نه برایتان دنیا می‌گذارند، نه آخرت. اگر جز آن ۱۴ نفر، نفر پانزدهمی هم دیدید، به من خبر بدهید تا مراقب باشم. ____ ترجمه دل‌بخواهی از این فراز جامعه کبیره: فَالرَّاغِبُ عَنْکُمْ مارِقٌ، وَ اللَّازِمُ لَکُمْ لاحِقٌ، وَ الْمُقَصِّرُ فِی حَقِّکُمْ زاهِقٌ.
شما هم سردیس آدمی خفته را در تصویر بالا می‌بینید؟ با بینی پخ و لب‌های تزریقی. غبغبش را هم صاف کرده تا جوان به نظر برسد اما برای کله دفرمه شده‌اش نتوانسته کاری بکند. آب و برق https://eitaa.com/joinchat/186385606Caaa6dcb502
کوچ کردن نزدیک است... چه بخواهیم چه نخواهیم.
*کدام دین؟ * — دینت چیست؟ — اسلام. — مذهبت؟ — شیعهٔ دوازده‌امامی. — به چه نسخه‌ای از آن عمل می‌کنی؟ — نسخهٔ رایگان! — بیشتر توضیح بده. — عملاً به بخشی از آن وفادارم که برایم زحمتی ندارد: نذری می‌خورم، پیراهن مشکی می‌پوشم. ریش می‌گذارم. به مسجد می‌روم و نماز را به جماعت می‌خوانم که هم ثواب دارد و هم باعث محبوبیتم بین مردم می‌شود. اگر مسیرم به اطراف حرم بیفتد، زیارت هم می‌روم. — همین؟ — بله، همین. خدا قبول کند. ببخشید، ما طبقهٔ چندم بهشتیم؟ — البته دین نسخهٔ (ورژن) دیگری هم دارد که رایگان نیست و زحمت دارد؛ همان نسخه‌ای که در آن باید از وقت، خوشی‌ها و پول گذشت. نسخهٔ رایگان فقط بخش آسان و به‌نفع خود را برمی‌دارد؛ اما نسخهٔ زحمت‌دار، دین را برای دیگران هم می‌خواهد: تواضع، امانتداری، راستگویی، احسان به والدین، رسیدگی به همسایهٔ فقیر و یتیمان، تقوا و پرهیز از ریا. نسخهٔ رایگان می‌پرسد «ما طبقهٔ چندم بهشتیم؟»؛ اما نسخهٔ زحمت‌دار می‌پرسد: «تعهداتم به دیگران را انجام داده‌ام یا نه؟» نسخه رایگان عملا فقط پیش‌نمایش دین است و قابلیت‌های اصلی دین را به نمایش نمی‌گذارد.
ایستگاه فرش. روزی ابری، صحن و سرای سلطان ما حضرت علی بن موسی الرضا (ع) ___ تقدیم به علاقه‌مندان
و به یاد آور مریم را، آن‌گاه که (روحِ خدا) را در آغوش گرفته بود و در برابرِ انکارِ پرسشگران، (نذرِ سکوت) را روایت می‌کرد. ___ با عنایت به خبر (کلیسای انجیلی مشهد عمدا فروریخت)
مهم نیست حرف می‌زنید یا نه؛ به هر حال خیلی‌ها حرف می‌زنند و برخی نه. حتی مهم نیست که حرف‌های درستی می‌زنید یا نه؛ چراکه دیگران نیز انبوهی از حرف‌های درست و نادرست را می‌زنند. مهم این است که آیا حرف درستی را که باید بزنید، می‌زنید یا طفره می‌روید و پشت حرف‌های دیگر — اعم از درست‌های بی‌ربط به شما یا حرف‌های نادرست — پنهان می‌شوید.
ویژه بچه‌مذهبی‌های واقعی *اگر واقعا مذهبی هستید، بدانید که خداوند به حکم قاعده، نباید کوچک‌ترین دعا و خواسته‌ی شما را هم در این دنیا برآورده کند!* نه، شوخی نمی‌کنم. چطور؟ به هر حال، عدالت و انصاف باید در کار باشد. شما گرانبهاترین چیز این عالم را صاحب شده‌اید: افتخار بندگی و داشتن دین. خداوند شما را برگزیده و این ثروت بی‌نهایت را به شما داده است؛ پس حسابش را با شما خیلی خوب و شیرین تسویه کرده است. اما با دیگران نه. در مقابل به آن‌ها خانه، ماشین، موقعیت اجتماعی و... داده است؛ چیزهایی که چند صباحی بیشتر نمی‌مانند و معمولاً بیش از چند سال دوام و اعتبار ندارند. خب، خودتان مقایسه کنید: در این وضعیت، آیا خدا بدهکار شماست؟ هرگز. پس انتظار دیگری نداشته باشید. و اگر چیزی به شما رسید، نه از سر طلبی است که از خدا دارید، بلکه از فضل و بخشش بی‌حساب اوست.