دانش های زبانی و ادبی صفحه 68 مسند: به صفت یا حالتی می گویند که به کمک فعل های اسنادی به نهاد نسبت داده می شوند. فعل هایِ اسنادی (ربطی) عبارتند از: «است، بود، بُوَد، شد، گشت، شَوَد، باشد، باد، هست، نیست» *روشِ پیدا کردنِ مُسند: به اوّل فعلِ اسنادی، کلمه هایِ«چگونه؟» یا «چی؟» اضافه می کنیم و مُسند را به دست می آوریم؛ مانند: انقلابِ دینی و فرهنگی در آثارِ نویسندگانِ پس از انقلابِ اسلامی نیز جلوه گر شد. چگونه شد؟ جلوه گر = مُسند مثال: هم نشینِ نیک، بهتر از تنهایی است. نهاد.(همنشین) مسند(بهتر) است (فعلِ اسنادی (ربطی) در مورد مسند بیشتر بدانیم (جهت مطالعه) همه ی فعلها مفهوم یکسان ندارند. بعضی از آنها مفهوم انجام گرفتن کار را می رسانند. مثل: خوردم، نوشتی، می سازید و... وقتی این فعلها را می شنویم، کاری در ذهنمان نقش می بندد. مثال: رضا امروز به مدرسه می‌رود. در این جمله، فعل می رود نشان می دهد که رضا کاری انجام داده است. به این دسته از فعلها، فعل خاص می گوییم. دسته ای دیگر از افعال، مفهوم انجام کار را نمی رسانند. مثل: شد، بودم، است وقتی این فعلها را می شنویم، کاری در ذهنمان نقش نمی بندد. به این دسته از فعلها، فعل اسنادی (عام یا ربطی) می گوییم. چند نکته: ۱- فعلهای اسنادی روی دادن حالت را بیان می کنند. مانند: رضا خسته شد. هوا سرد شد. در این جمله رضا کاری انجام نداده بلکه حالتی را پذیرفته است. ۲- فعلهای اسنادی کم هستند و عبارتند از: است، بود، شد (گشت، گردید: در صورتی که به معنی شد بیاید.) ۳- این فعلها با نهاد به تنهایی یک جمله کامل نمی سازند. مثلا وقتی می گوییم: علی شد (است– بود) جمله کامل نیست و شنونده فوراً می پرسد: علی چطور شد (بود، است) ؟و وقتی جمله دارای معنی کامل می شود که ما حالت را هم بیان کنیم. یعنی مثلا بگوییم: علی تشنه شد (بود–است). این حالت را که همراه فعل اسنادی می آید و به نهاد نسبت داده می شود، مسند می نامیم. بنابر این مسند، حالتی است که به وسیله فعل اسنادی به نهاد نسبت داده می شود. چند نکته ۱- جمله هایی که دارای فعل اسنادی و مسند هستند را جمله اسنادی (اسمیه) می نامند. ۲- فعلهای اسنادی را گذرا به مسند می نامیم چون حتماً باید مسند داشته باشند تا یک جمله کامل بسازند. ۳- فعلهای (گشت- گردید) اگر به معنی گردش کرد، بیاید، فعل خاص است نه اسنادی. مثال: زمین به دور خورشید می گردد= گردش می کند: فعل خاص است. علی در شهر گشت = گردش کرد فعل خاص است. علی خشمگین شد(است، بود)= فعل اسنادی است. ۴- فعل شد، اگر به معنای رفت باشد، فعل خاص است و اسنادی نیست. مثال: پیامبر به مکه شد = رفت/ فعل خاص اگر در خانه ای شوی= بروی/ فعل خاص ۵- فعلهای (است ، بود) اگر به معنی وجود داشتن، قرار داشتن، حضور داشتن بیاید فعل خاص است و اسنادی نیست. مثال: کتاب در کیف است = قرار دارد/ خاص علی در کلاس بود= حضور داشت/ خاص پول در بانک است = وجود دارد/ خاص ۶- گاهی اوقات فعل اسنادی به صورت شکسته می آید و ما از مفهوم جمله به آن پی می بریم. مثال: من اینجا چون نگهبانم= هستم تو خوشحالی= هستی ۷- فعل اسنادی هم مانند سایر فعلها دارای زمانهای گذشته، حال و آینده است. مثال: هوا سرد شد (می شود، خواهد شد). ۸- فعلهای هست، نیست، باشد، نباشد، نبود نیز فعل اسنادی هستند. - هنگام نوشتن فعل های ماضی سوم شخص جمع مراقب باشیم که آنها را به شکل صحیح نوشتاری بنویسیم. - کلمات، عیسی، موسی، مصطفی و... باید به همین شکل نوشتاری بنویسیم. هر گاه واژه هایی به کلماتی هم چون عیسی، موسی ... افزوده شوند ، شکل املایی این گونه کلمه ها با الف نوشته می شود؛ مانند: عیسای مسیح کار گروهی صفحه 69 1. چه کنیم که از ساعات عمر بهتر استفاده کنیم؟ گفت و گوی کنید. قدر لحظات را بدانیم و از آنها در مسیر رشد و شکوفایی خود و جامعه استفاده کنیم و... 2. برداشت خود از تصویر را بنویسید. تلاش کنیم که از به هدر رفتن عمر جلوگیری نماییم و ... نوشتن صفحه 69 1. سه جمله از متن درس بنویسید که در آنها فعل اسنادی به کار رفته باشد. وقت طلاست. زندگی،خوردن، خفتن و خوابیدن نیست. زندگی همین لحظه هاست. 2. ده واژه از متن درس بنویسید که ارزش املایی داشته باشد. لحظه، اثنای سفر، دقایق عمر، فرصت های طلایی، تفریحی، عمر حقیقی، تلف شده، طولانی، تقسیم و افسوس 3. در هر جمله یک غلط املایی پیدا کنید و به شکل درست بنویسید. - اسکندر سنگ مزارها را خواند و به هیرت فرورفت. حیرت - مدت حیاط صاحبان قبور از ده سال تجاوز نمی‌کرد. حیات - مجتبا در درس هایش بسیار پیشرفت کرده است. مجتبی

معانی لغات روان خوانی صفحه 70 سفرنامه اصفهان قلم زنی: کندن نقش بر روی فلزات عین: مثل/ مانند از کوره در رفتن: کنایه از خشمگین شدن طاقت: تاب و توان عمارت: ساختمان/ بنا پلکیدن: آ هسته و آرام حرکت کرن هر هر خندیدن: پیوسته و بیهوده خندیدن تو نخ چیزی رفتن: مشغول و متمرکز در کاری شدن کلافه شدن: سخت ناراحت شدن قراضه: خراب/ کهنه و فرسوده حوصله: صبر/ تاب و تحمل از زبان افتادن : کنایه از خسته شدن از پر حرفی/ به کنایه نتوانستم حرف بزنم توذوق کسی زدن: مأیوس و ناامید کردن کسی بار و بندیل: اسباب و اثاث ناشتایی: صبحانه عازم:‌ قصد کننده، راهی تک ودو: تلاش و تکاپو شوفر: راننده ی اتو مبیل در زبان فرانسه پوزخند: خنده ای به قصد تمسخر بیتوته: ‌شب در جایی ماندن پرپر زدن دل: کنایه از نهایت اضطراب و بی تابی اوقات تلخی: تند خویی دیزی: دیگ/ آبگوشت رونق: رواج مناره: ستونی بلند در مسجد که در آن اذان می‌گویند آهان: بلی، آری کار دست کسی دادن: برای کسی مشکل درست کردن علاف: بیکار و سر در گم عازم: رهسپار گو شزد نمودن: یاد آوری کردن/ تذکر دادن زیر بار رفتن: کنایه از پذیرفتن مسئولیت لب و لوچه تو هم رفتن:‌ کنایه از اخم کردن/ غمگین شدن یک سطل آب سر کسی ریختن: کنایه از کسی را مأیوس و نا امید کردن به دریا بنگرم دریا تو بینم به دریا که نگاه می کنم، تو را می بینم به صحرا بنگرم صحرا تو بینم به صحرا که نگاه می کنم، تو را می بینم به هر جا بنگرم کوه و در و دشت به کوه، در و دشت وهر جایی که نگاه می کنم نشان از قامت رعنا تو بینم نشانه ای از قامت زیبای تو را می بینم هوشنگ مرادی کرمانی در سال 1323 در روستای سیرج کرمان دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را در روستا آغاز کرد و در کرمان و تهران ادامه داد. در سال 1347 اولین داستان‎های او در مطبوعات منتشر شد و تا کنون کتاب‎های زیادی از او منتشر گردیده است که معروف‎ترین آن‎ها قصه‎های مجید است. وی هم اکنون عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی می‎باشد. قصه‎های مجید درک و دریافت صفحه 77 1-انگیزه مجید از نوشتن سفرنامه چه بود؟ قصد داشت سفرنامه اش را به کتاب تبدیل کند. 2-چه درس ها و عبرت هایی از سفر می توان گرفت؟ سفر سراسر پند و عبرت است و موجب تکامل و پختگی شخصیت و رفتار ما می شود.

درس #فارسی پایه#هفتم درس ۱۱ قسمت اول ساعت ۸ تدریس آقای رضا خاتمی پنج شنبه ۱۵ اسفند ۹۸ 📌 تدریس های مجازی شبکه آموزش @filsedu

درس #ادبیات /درس ۱۲ پایه #هفتم ساعت ۸ پنجشنبه ۲۲ اسفند ۹۸ 🅰️ @amoozeshtv77

تدریس ادبیات هفتم درس 12 خدمات متقابل اسلام و ایران

فصل چهارم صفحه 79 نام ها و یادها نارِ خندان، باغ را خندان کند صحبت ِ مردانت از مردان کند مولوی یک انار خندان باغی را خندان می كند. (تأثیر هم نشین) هم نشینی با كسانی كه اخلاق مردانه دارند تو را مرد بار می آورد.

درس نهم نصیحت امام:(ره) صفحه 80 بیزاری:تنفر/ بی میلی قرائت: خواندن ترقی: پیشرفت/ برتری یافتن تعالی: بالارفتن علامه: بسیاردانا/ بسیاردانشمند نشاط: شادمانی صید: شکار شیفته: عاشق وجد: خوشی بسیار/ ذوق نصیب: قسمت اخلاص: پاکی عقیده عطاکردن: بخشیدن کسالت: بیماری عطش: تشنگی دارالشفا: خانه ی تن درستی حجره: اتاق ضریح: سازه ای که از چوب یا فلز بر سر مقبره ی امامان وبزرگان دین سازند گشت و گذار: تفریح و گردش نورچشمان: عزیزان استاد محمد تقی جعفری در مرداد سال 1302 ه.ش. در خانواده‎ای فقیر در شهر تبریز به دنیا آمد. هنگامی که می‎خواست به کلاس ششم برود، مجبور به ترک تحصیل شد و یک سال و نیم در یک مغازه کفاشی شاگردی کرد. بعدها به کمک یکی از استادان خود راهی نجف شد. در 23 سالگی به درجه اجتهاد رسیدو پس از 11 سال به ایران بازگشت. ازاستاد جعفری کتاب‎ها و آثار علمی فراوانی برجای ماده است وی در سال 1377 درگذشت. آثار فراوانی درباره نهج‎البلاغه ، مثنوی مولوی، و موضوعات دیگر خودارزیابی درس 9 صفحه ی 84 1. چرا دانش آموزان ازنصیحت کردن امام خودداری کردند؟ زیرا امام بزرگوار و از همه گناهان دور بود و او بت شکن بودند و به مدت چهل سال نمازهای شبشان ترک نشد. 2. چگونه می توان برای اسلام و جمهوری اسلامی و کشور مفید بود؟ به وظایف اسلامی که انسان را می سازد عمل کنید و اخلاق خود را نیکو کنید واطاعت و خدمت پدران و مادرانتان را غنیمت شمارید.دو آنها را از خود راضی کنید و به معلم هایتان احترام زیادی بگذارید. 3. درباره ی عبارت «حرم دل او را آرام می کرد و مدرسه اندیشه اش را» توضیح دهید؟ وقتی وارد زیارتگاه می شویم دل ما به خدا نزدیکتر می شود و از امامان سرمشق می گیریم وقتی وارد مدرسه می شویم چون سوادمان افزایش پیدا می کند فهم و اندیشه ما هم افزایش میابد. 4.امام خمینی در پاسخ نامه دانش آموزان چه نوشتند؟ فرزندان عزیزم ، نامه ی محبت آمیز شما را قرائت کردم. کاش شما عزیزان، مرا نصیحت می کردید که محتاج آنم. امید است با نشاط و خرمی درس هایتان راخوب بخوانید. دانش های زبانی و ادبی صفحه 84 مسند: به صفت یا حالتی می گویند که به کمک فعل های اسنادی به نهاد نسبت داده می شوند. فعل هایِ اسنادی (ربطی) عبارتند از: «است، بود، بُوَد، شد، گشت، شَوَد، باشد، باد، هست، نیست» *روشِ پیدا کردنِ مُسند: به اوّل فعلِ اسنادی، کلمه هایِ«چگونه؟» یا «چی؟» اضافه می کنیم و مُسند را به دست می آوریم؛ مانند: انقلابِ دینی و فرهنگی در آثارِ نویسندگانِ پس از انقلابِ اسلامی نیز جلوه گر شد. چگونه شد؟ جلوه گر = مُسند مثال: هم نشینِ نیک، بهتر از تنهایی است. نهاد.(همنشین) مسند(بهتر) است (فعلِ اسنادی (ربطی) - در نوشتن املای دو کلمۂ «گزاردن» و «گذاردن» نباید با هم اشتباه کرد.گزاردن به معنی ادا کردن و به جا آوردن و گذاردن به معنای نهادن و قراردادن است. - بهتر است هنگام شنیدن نشانه های اختصاری در املا، شکل نوشتاری کامل آنها نوشته شود، مانند: (ص) > صلوات الله علیه. نوشتن صفحه 85 1. در جمله های زیر مسند را مشخص کرده، مسند مناسب دیگری جایگزین آن کنید. علّامه جعفری کنجکاو بود. کنجکاو > دانشمند او شیفتۂ طبیعت بود. شیفته > دوستدار 2. برای هر یک از واژه های زیر دو کلمه هم خانواده بنویسید. درس > مدرسه، دروس، تدریس سعادت > مسعود، سعید، سعیده راضی > مرضیه، رضا، مرتضی طبیعت > طبیعی، طبایع، مطبوع 3. با حروف در هم ریخته زیر واژه هایی بنویسید که ارزش املایی داشته باشند و در متن درس به کار رفته باشند. (ج، ح ،م، ر، ه، ض، ی، ت) حجره، هجرت، حرم، حضرت، حضور، ضریح 4. با توجه به معنی، املای صحیح واژه را انتخاب کنید و بنویسید. الف) نصیب * - نسیب = قسمت ب) گشت و گذار* - گشت و گزار= گردش