..:: #اندیشه‌وتحلیل ::.. ●|| ابتلائات این روزها ||● • عجب آزمایشهای سختی! عجب صحنۀ پرفشاری! این مسیر را فقط دلی و عاطفی نمی‌شود رفت. مجبوریم از باب «حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَى أَسْيَافِهمْ»(خطبه ۱۵۰، نهج البلاغه) با خود روشن‌بینی را هم همراه کنیم. آزمونهای متنوعی نیز دارد پدید می آید «اَلْخَوْفِ وَ اَلْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ اَلْأَمْوٰالِ وَ اَلْأَنْفُسِ وَ اَلثَّمَرٰاتِ»﴿البقرة، ۱۵۵﴾ ولی خدا به صابران بشارت داده است و دستور نشر این بشارت را داده است «وَ بَشِّرِ اَلصّٰابِرِينَ». • انقلاب با همۀ دست‌آوردهای خود در صحنه حاضر است، فکر امام، فرهنگ انقلابی، مردم تربیت شدۀ تاریخی و انقلابی، نظام اسلامی، دولت و مجلس و قوۀ قضائیه، نهادهای حاکمیّتی، قوای مسلّح و امنیتی و ... و در عین انباشت این همه سرمایۀ اجتماعی واقعاً نظم خوبی حاکم است. اما مردم گویا این صحنه را به زیبایی مطلق رسانده‌اند. ما مثل کسی که به یک سفرۀ رنگین دعوت شده و متأسف است که بیش از مقدار کمی نمی‌تواند بخود، هاضمۀ استفاده از این همه نعمت، بویژه نعمت نگاه مثبت، همدلی و حضور حماسی مردم را نداریم. در حالی که مشغول استفاده‌های شکوهمندی هستیم ولی واقعاً خیلی آماده نیستیم. اسم این چیست؟ اسم این انقلاب اسلامی و هویّت جدید مسلمان ایرانی است که روح همۀ موجودیّت فاخر و تمدنی امروز مردم ایران است. • برخی دلسوزان و صلاح‌اندیشان عزیز و ارجمند تنها در جسد این موجودیّت جدید مانده بودند و فقط به رهیافتهای سخت و نیمه سخت می‌پرداختند و حسابی هم با آن سرگرم بودند و به آن اهتمام داشتند. یک چیز داشت فراموش می‌شد و آن «روح حیات نوین» بود. روح حیات نوین «هویّت انقلابی» بود. این رویکرد از منظر انقلابی، «ناپایدار» و حتی «آسیب‌زا» بود. باید این پدیده زنده می شد و شاید عمدۀ آن نیز با «جهاد تبیین» متناسب میسّر بود. این هویّت از یک «جهان‌بینی» و «اسلام‌شناسی» متفاوت تغذیه می‌کرد و یک «مکتب اجتماعی» قدرتمند و شدیداً فعّال و مهاجمی را (با یک نظریۀ مادر شدیداً غنی و دسته‌ای ایده‌های تمدنی) رقم زده بود و به میدان یک «اندیشه راهبردی» متفاوتی کشیده بود و در «طرحهای راهبردی» متفاوت و فوق العاده فاخری تنفس می کرد. همۀ اینها را امام و رهبر شهیدمان به ما هدیه داده بودند. ولی مورد شناسایی واقع نمی‌شد و این داشت به ما لطمه می زد و هویّت و روح حرکتهای انقلابی ما را تهدید می کرد. • پس از درک این «روح» نوبت جسد می‌رسید و اینجا بود که باید با حضور «فکر» سراغ جسد می‌آمدیم و قدر جسد را «به‌خوبی» و «به‌آگاهی» می‌دانستیم، امّا به خاطر این موجودیت مطلق و مسیطر امکان مواجهۀ عمیق و سازنده و رشدآفرین و مهربان و غیرمتحجرانه و هشیاری‌بخش و نا«متعصب و نسبتاً کورکورانه و شعاری» با این جسد در پیش می‌گرفتیم. این نیاز امروز انقلاب اسلامی است. همواره مواجهه جسدی بی‌روح، دعوا درست کن و عقل‌خاموش کن و اعصاب‌خردکن و ... از آب در می‌آید و انسان را وادار می‌کند که واقعیتها را نبیند و به توجیهات و خیالات بپردازد و حتی هویّتی متضاد و دوشخصیتی به انسان می‌دهد. به یک رفتار پخته نیاز داریم. الگویی که ببینیم می تواند باعث رشد این جسد بشود و جلوی خطاهایش را بگیرد و هر انسان آزاده ای را به قدرشناسی از این جسد و سرمایۀ سخت بکشاند. ┄┅••؛••┅┄ حادثۀ دیروز(اظهار ضعف رئیس‌جمهور محترم و تضعیف قوای نظامی کشور) را در یک سیاق اجتماعی باید فهمید. ما یک جریان بسیار خسارت‌ساز داریم که از دل همین انقلاب روئیده‌اند و همیشه نیز در حاکمیت دستی داشته‌اند، هرچند که گاهی کمی در حاشیه قرار می گرفته‌اند، ولی گاهی باعث رکود کامل حرکت ملت ایران شده‌اند. وظیفۀ ما است که حسابی حواسمان به اینها باشد. خواسته های اینها روشن است و هر جا خواسته های اینها سربرآورد می توان آن را شناسایی کرد و به این سیاق کلی نسبت داد. همان طور که می‌دانیم برخی از نیروهای خالص ما در طرح اینها می‌افتند. حادثۀ دیروز زنگ خطر بسیار بزرگی بود. اصلاً مسألۀ ساده ای نبود. اساساً در شرایط ساده ای نیستیم. ما اگر با توجیه سرگرم شویم ممکن است از طرح دشمنانۀ «قطعی» که در صحنه هست غافل شویم(طرحی که باید حسابی تمرکز کنیم تا بتوانیم آن را تشخیص بدهیم) و وقتی از خواب بیدار شویم که دیگر دیر شده است. برخلاف ما دشمن روی این مقطع تمرکز حرفه ای بسیار سنگینی دارد. ما هم این طور هستیم؟ ما داریم با چه افق دیدی به صحنه نگاه می کنیم؟ چه فتنه هایی دارند ساز می‌کنند و از چه راههایی آن را دنبال می‌کنند؟ واقعاً شرایطی مثل این شرایط برای اخراج آمریکا از منطقه حاصل نمی شود. واقعاً شرایط انفعالی بدی داریم که رهبرمان مشخص نیست. واقعاً هیچگاه مردم این طور سر صحنه حاضر نشده بودند و ما نمی دانیم چطوری باید استفاده «اساسی» از آن بکنیم. ..:: Fa_Farhang ::..

..:: #تدبیر_جنگ ::.. ●|| با قدم‌های یک ملّت رشید ||● • #جنگ_مردمی اگر امام می‌گفت درست جنگیدن زمانی است که «همۀ مردم» بجنگند و می‌فرمود این فایده ندارد که ما با نیروهای مسلح به یک دست آوردی برسیم ولی جامعه در بی‌خبری و بی‌خیالی سپری کرده باشد، در این صورت «عمومی کردن جنگ» را باید امر مطلوبی شمرد. در این صورت «جنگ» به عنوان یک عمل صالح بزرگ تبدیل به عامل «رشد ملی» می‌شود و این یعنی داریم درست عمل می‌کنیم؛ «لِيَقُومَ اَلنّٰاسُ»﴿الحديد، ۲۵﴾. عمومی شدن جنگ این بروز را هم دارد که همه در فکر «چگونگی جنگ» باشند و برای بهتر شدن جنگ تحلیل و تدبیر کنند. ┄┅••؛••┅┄ • #اقتصاد_جنگ اقتصاد جنگ شاید تنها به معنای اقتصاد نیروهای نظامی و نیروهای رزمی باشد، ولی منظور را باید وسیعتر از این گرفت. اگر اقتصاد مملکت لطمه بخورد کشور توان جنگیدن خود را از دست می دهد. به همین جهت وقت آن است که بچه های «اقتصاد مقاومتی» به ایده های بسیار سریعی برای مقاوم سازی اقتصاد ایران فکر کنند و این را در فضای عمومی پخش کنند و همه را به پیگیری آن تشویق کنند. شاید این جنگ به بابرکت ترین عنصر برای تعالی اقتصاد تبدیل بشود. ┄┅••؛••┅┄ • #نقش_فرهنگ وقتی تیم ملی ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه به آمریکا گل زد و کل ایران به انفجار سرور و افتخار تبدیل شد، همه ارزش این آمادگیهای ورزشی و غیرت ورزی و ثبت گل را فهمیدند و آن را لمس کردند. آیا «فرهنگ» هم توانسته تا به حال چنین حالی به مردم بدهد؟ مثلاً یک شعر، یک فیلم، یک مناظرۀ تلویزیونی، یک منبر، یک ... چرا نقش فرهنگ این قدر ضعیف است؟ می دانم که می توان به مراسمهای عزاداری، به معجزۀ «پیاده روی اربعین» و ... اشاره کرد ولی اینها به قول رهبر شهیدمان به حساب هیچ کس نوشته نمی شود. منظور سرمایه اجتماعی ای است که توسط «فرهنگ» و «تدابیر فرهنگی» و «تلاش فرهنگی» حاصل آمده باشد. شاید چنین موردی باشد، ولی بیشتر منظور این است که «چرا فرهنگ ما به اندازۀ یک موشک آماده به خدمت در چنین شرایطی نیست؟» این ضعف را چه تفکر چه روحیه و چه طرز کاری رقم زده است؟ باز هم دقیقتر سؤال این است : اکنون چه پیشنهادهایی برای «نهاد فرهنگ» می توان داشت تا نقش تاریخی خود را در این شرایط تاریخی ایفا نماید؟ به احتمال زیاد این نقش‌آفرینی فرهنگی نیز باید به دست مردم باشد، یعنی با یک «کار فرهنگی مردمی یا مردم‌پایه». ..:: Fa_Farhang ::..

..:: #تدبیر_جنگ ::.. ●|| یک هشیاری واقعاً لازم ||● • تمرکز جنگ جبهۀ ایران روی موشک و پهپاد ممکن است از منظر راهبردی نگرانی‌هایی تولید کند و ما را انفعال‌پذیر بنماید. شاید سروران عزیزمان به این موضوع فکر کرده باشند و در زمان مناسب خود سرمایه‌های دیگری را نشان بدهند، ولی جای تأمل دارد که آیا از همین الآن می‌توان از تمرکز روی یک تجهیزات و یک روش ثابت جنگ خارج شد؟ خارج شدن از تمرکز به معنای رها کردن اقتدارات این قسمت نیست، بلکه مراقب حفظ این قدرت بودن و ترکیبی از اقتدارات را به میدان آوردن و قدرت افزونتری پدید آوردن است. ١. یکی از این گزینه ها الآن «حضور مردم» است. هرچند این سرمایه برای جنگ مستقیم نیست ولی جلوی بسیاری از امکانات جنگی دشمن را دارد می گیرد. ما باید روی این حضور برنامه‌ریزیهای بسیار بانشاطی بکنیم. اتاقهای فکر ما تدابیر مفصلی روی این حضور داشته باشند و شقوق فراوانی برای آن تصویر کنند و این را به یک «سرمایۀ پایدار» تبدیل نمایند. خب دیگر چه؟ ٢. یکی از سرمایه ها هم عقبۀ استراتژیک ما در گستره وسیع «منطقه غرب آسیا» است. اینجا نیروهای جهادی بین‌المللی ما می‌توانند فکر کنند و به ایده‌های خوبی برسند که در حوزۀ بین الملل چطور می‌شود خلق سرمایه کرد و فشارهای بزرگی علیه دشمن پدید آورد. ٣. قرآن فرموده است خداوند متعال سپاهیان توحید و نور را با ایجاد «رعب» در دل دشمن، نصرت می‌رساند. آیا خود مؤمنان هم می‌توانند همین خط را دنبال کنند؟ مثلاً پستها و تحلیلهای فراوان بگذارند که دشمن فلان نقطه ضعفها را دارد و اگر چنان بشود چنین می‌شود و ... ۴. اقتصاد هم می‌تواند «بخصوص» مورد ملاحظه قرار بگیرد و تمام راههای فشار اقتصادی به دشمن بررسی و تثبیت و تحکیم شود. ۵. بستن راههای نفوذ یکی از اقدامات پیشگیرانه و شاید نوعی پدافند غیرعامل باشد. روی نفوذ بسیار اندیشیدن و منافذ را یافتن و روی بستن و گِل گرفتن این منافذ کار کردن. و ... ..:: Fa_Farhang ::..

‌..:: #تبریک ::.. ●|| بیانیۀ مجلس خبرگان رهبری در تعیین سومین رهبر انقلاب اسلامی ایران ||● بسم الله الرحمن الرحیم ملت شریف و آزاده ایران اسلامی سلام و درود خداوند بر شما باد. مجلس خبرگان رهبری، ضمن عرض تسلیت شهادت قائد عظیم الشٱن حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (قدس الله نفسه الزکیه) سایر شهدای گرانقدر به ویژه فرماندهان والامقام و جان برکف نیروهای مسلح و دانش آموزان مدرسه شجره طیبه شهرستان میناب و محکوم نمودن تجاوز وحشیانه آمریکای جنایتکار و رژیم خبیث صهیونیستی به استحضار می‌رساند این مجلس بلافاصله پس از انتشار خبر شهادت و عروج ملکوتی رهبر فرزانه و حکیم انقلاب اسلامی علی رغم شرایط حاد جنگی و تهدیدات مستقیم دشمنان علیه این نهاد مردمی و بمباران دفاتر دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری که به شهادت چند تن از کارکنان و تیم حراست این مجموعه منجر شد، لحظه ای در فرآیند انتخاب و معرفی رهبری نظام اسلامی درنگ ننموده و حسب وظایف مندرج در قانون اساسی و آیین نامه داخلی مجلس خبرگان، تدابیر و تمهیدات لازم جهت برگزاری اجلاس فوق‌العاده و معرفی رهبر جدید را در دستور کار خود قرار داد و لذا برنامه ریزی‌های مناسب و هماهنگی‌های لازم جهت اجتماع نمایندگان محترم این مجلس که در اقصی نقاط کشور حضور دارند انجام گرفت تا علی رغم پیش‌بینی‌های هوشمندانه در اصل ۱۱۱ قانون اساسی برای تشکیل شورای موقت، کشور دچار خلأ رهبری نگردد. مجلس خبرگان رهبری با ارج نهادن به جایگاه والای ولایت فقیه در عصر غیبت حضرت ولی‌عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و اهمیت مسئله رهبری در نظام جمهوری اسلامی، ۴۷ سال حکمرانی حکیمانه و مبتنی بر اصل عزت، استقلال و اقتدارِ امامین انقلاب را پاس می‌دارد و ضمن گرامیداشت یاد آن رهبران الهی و مردمی اعلام می‌دارد این مجلس پس از بررسی‌های دقیق و گسترده و استفاده از ظرفیت اصل ۱۰۸ قانون اساسی، مطابق وظیفه شرعی و اعتقاد به حضور در محضر خداوند متعال، در اجلاسیه فوق‌العاده امروز آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای (حفظه الله) را بر اساس رٱی قاطع نمایندگان محترم مجلس خبرگان رهبری به عنوان سومین رهبر نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، تعیین و معرفی می‌نماید. در پایان با قدردانی از اعضای شورای موقتِ اصل ۱۱۱ قانون اساسی، همه ملت شریف ایران به ویژه نخبگان و فرهیختگان حوزه و دانشگاه را به بیعت با رهبری و حفظ انسجام، حول محور ولایت، دعوت می‌کند و استمرار لطف و عنایت حضرت باری تعالی بر این کشور و مردم بزرگ را از محضر ربوبی‌اش مسئلت می‌نماید. والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته 📩 مجلس خبرگان رهبری ۱۴۰۴/۱۲/۱۷ 🖼 دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری ..:: Fa_Farhang ::..

..:: #تبریک ::.. ●|| مژدگانی شب قدری ||● • انتخاب آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای حفظه‌الله‌تعالی به ولایت فقیه و نیابت امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف را تبریک می‌گوییم. ° بخوان «خُذها بقُوّه» این علم بردار، بسم‌الله! ° 🌹 ..:: Fa_Farhang ::..

..:: #تبریک ::.. ●|| صالحٌ بعدَ صالحٍ ||● • ربُّنا الرحیم یُتابع علینا النِعَم، بِرَحمَته. • الحمدللّه! شکر خدا بابت رهبری آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای. 🌹 ..:: Fa_Farhang ::..

..:: #ببینید ::.. برشی از ●|| افق درگیری ما ||● 🔸بیانات حجه الاسلام والمسلمین فلاح شیروانی پیرامون جنگ ایران و آمریکا 🔴جهت مشاهده فیلم کامل به لینک مراجعه کنید.🔴 ◽️یکی از ویژگی‌های جنگ این است که حس تمدنی ما احیا می‌شود. ❗️ما در وضعیت احیای تمدنی با زبان دیگری صحبت می‌کنیم. 🔻حضرت آقا در طوفان الاقصی و وعده صادق ۱ همین روز هارا می‌دیدند. ◀️این حس تمدنی هر گاه احیا شود توسط جنگ، یک عقل دیگری در ما فعال می‌شود. 🔻ما مکررا می‌خواهیم نیرو های نظامی برای ما بجنگند، اما این طور نیست، همه مردم باید وارد جنگ بشوند. 🔴 باید درک کنیم این حادثه چه بود که حضرت آقا حاضر شد برایش جانش را فدا کند. #جنگ‌ما ..:: Fa_Farhang ::..

┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈ 🚩 مراسم #شب_قدر_بیست_و_یکم 🎤با مناجات خوانی: کربلایی#فرهنگیان 🎙به کلام: حجت‌الاسلام والمسلمین #فلاح_شیروانی 🎤با نوای: کربلایی #علیرضا_رباطی 🗓سه شنبه ۱۹ اسفند ماه ۱۴۰۴ از ساعت ۲۲:۳۰ 📍 تهران، خیابان شریعتی، ضلع‌جنوب‌شرقی پل سیدخندان، سر در دانشکده برق و کامپیوتر #دانشگاه_صنعتی_خواجه_نصیرالدین_طوسی 🔸هیئت‌سفینةالنجاة دانشگاه‌خواجه‌نصیر🔸 ┄┅••،••┅┄ ..:: Fa_Farhang ::..

..:: #تحلیل_جنگ ۱۱ ::.. #اقتصاد_جنگ شاید برای خیلی‌ها این نکته محرز است که ما اقتصاد بدی داریم، ولی اندیشمندان نافذالرأیی داشته و داریم که نظرشان درباره اقتصاد امروز ایران این نیست و چنین نگاهی را یک برآورد سطحی، عاطفی، عوامانه و وارداتی(؟!) می‌دانند. درباره این نگاه خواهیم نوشت. در جنگ جاری می‌توان به حال کشور ایران و کشورهای منطقه نگریست و یک ارزیابی درباره اقتصاد ایران به دست آورد. نوشته زیر به این امر پرداخته است. ┄┅••؛••┅┄ ●|| سقوط رؤیای دبی؛ ویترینی که دیگر نمی‌درخشد ||● • تهیه شده در میز جنگ موسسه‌ی هاتف • سال‌ها تصویری فریبنده از «پیشرفت» جلوی چشم ما گذاشتند: برج‌های بلند، مراکز خرید عظیم، خیابان‌های براق، هتل‌های لوکس و شهری که انگار از دل آینده آمده است. اسم این تصویر، در سال‌های اخیر بیشتر از هر جا «دبی» بوده. گویی قرار بوده ما هم باور کنیم که آینده، یعنی شبیه شدن به همین ویترین‌های پرزرق‌وبرق. اما امروز، بیش از هر زمان دیگر روشن شده که این تصویر، نه الگوی قدرت، بلکه الگوی وابستگی است. • دبی و امثال آن، پیش از آنکه نماد توسعه باشند، محصول یک نظم سیاسی و اقتصادی خاص‌اند: جمعیت کم، ثروت عظیم نفتی، امنیتی که از بیرون تأمین می‌شود، و اقتصادی که بر واردات، خدمات و نمایش بنا شده است. این مدل شاید در روزهای آرام، درخشان و جذاب به نظر برسد، اما بحران و جنگ، حقیقت آن را خیلی زود آشکار می‌کند. کشوری که غذایش، تجارتش، امنیتش و گردش سرمایه‌اش به بیرون وابسته است، با هر لرزش بزرگ منطقه‌ای، بیش از آنکه «قدرتمند» باشد، شکننده است. • در ماه‌های اخیر، همین شکنندگی را می‌توان در نبض زندگی روزمره دبی دید؛ سرمایه‌ها نگران، بازارها سرد، هزینه‌ها سنگین، و مهاجرانی که برای کار در شهری با اجاره‌های نجومی و آینده نامطمئن، روزبه‌روز بیشتر تحت فشارند. ویترینی که روزی پر از توریست و سرمایه خارجی بود، حالا با تزلزل بازار جهانی و بحران‌های سیاسی منطقه، رنگ از رخ برده است. درخشش مصنوعی‌اش دیگر پنهان نمی‌کند که زیر آن، اقتصادی ایستاده که بی‌ریشه و لرزان است. اشتباه بزرگ این است که ویترین را با واقعیت یکی بگیریم. آنچه از دبی دیده می‌شود، برج خلیفه و سواحل و مراکز مالی است؛ اما پشت این تصویر، ساختاری قرار دارد که بر نیروی کار مهاجر، نابرابری شدید، نبود مشارکت سیاسی واقعی و وابستگی کامل به نظم جهانی تکیه دارد. این مدل تا وقتی جواب می‌دهد که جهان آرام باشد، مسیر تجارت باز است که معلوم می‌شود تفاوت «تجمل» با «قدرت» لحظه بحران است که معلوم می‌شود تفاوت «تجمل» با «قدرت» چیست. • ایران را نمی‌توان با این الگو سنجید، چون ایران اساساً از جنس دیگری است. ایران یک شیخ‌نشین کوچک نفتی نیست؛ ایران یک ملت تاریخی است، با جغرافیای بزرگ، جمعیت عظیم، حافظه تمدنی و تجربه طولانی مقاومت. کشوری با این وزن تاریخی، نه می‌تواند و نه باید سرنوشت خود را بر مصرف‌گرایی، واردات، امنیت اجاره‌ای و رفاه بی‌ریشه بنا کند. برای یک واحد کوچک بندری، شاید این مدل مدتی جواب بدهد؛ اما برای ایران، چنین مسیری چیزی جز کوچک شدن، تهی شدن از قدرت ملی و وابستگی بیشتر نیست. ما یک بار هزینه چنین خیالی را داده‌ایم. در دوره پهلوی هم قرار بود ایران با نفت، تجدد وارداتی، نمایش توسعه و وابستگی امنیتی، به کشوری «مدرن» تبدیل شود. اما آن مسیر، چون از درون بی‌ریشه و نابرابر بود، دوام نیاورد. مردم ایران فقط علیه یک حکومت قیام نکردند؛ علیه یک الگوی وابسته و تحقیرآمیز شوریدند. به همین دلیل، «ما نمی‌خواهیم دبی بشویم» فقط یک شعار احساسی نیست؛ پشت آن، یک تجربه تاریخی سنگین قرار دارد. • جنگ‌ها و بحران‌های منطقه‌ای، یک حقیقت مهم را دوباره آشکار کرده‌اند: تفاوت میان امنیت وارداتی و امنیت درون‌زا. کشوری که بقایش را از بیرون می‌گیرد، در لحظه خطر معلق می‌شود؛ اما کشوری که توان دفاعی، ظرفیت بومی و اراده ایستادگی دارد، حتی اگر هزینه بدهد، بر پای خود می‌ماند. پیشرفت واقعی این نیست که در روزهای آرام بدرخشی؛ پیشرفت واقعی این است که در روزهای طوفان فرو نپاشی. • ایران اگر قرار است آینده‌ای بزرگ داشته باشد، آن آینده نه در تقلید از دبی، بلکه در بازگشت به منطق خودش است: استقلال، تولید، قدرت ملی، امنیت بومی، عدالت و تاب‌آوری. آینده ایران، نه یک ویترین مصرفیِ وابسته، بلکه یک قدرت تمدنیِ مستقل است. ما اگر بخواهیم پیشرفت کنیم، باید از درون خودمان بجوشیم، نه آنکه نسخه آماده دیگران را بر تن این ملت تاریخی بپوشانیم. امروز دیگر می‌شود این را با اطمینان گفت: دبی شاید برای بعضی‌ها رؤیای رفاه باشد، اما برای ایران، رؤیای دبی شدن چیزی جز کابوس وابستگی نیست. 🆔@hatefmag ┄┅••،••┅┄ ..:: Fa_Farhang ::..

.:: #ببینید ::.. برشی از ●|| جنگ را تا کی باید ادامه دهیم؟ ||● 🔸بیانات حجه الاسلام والمسلمین فلاح شیروانی پیرامون جنگ ایران و آمریکا 🔴جهت مشاهده فیلم کامل به لینک مراجعه کنید🔴 ◀️آیا این جنگ، جنگ ماست؟ ◽️ما در حالت تدافعی یا در حالت تهاجمی هستیم؟ 🔴 ما در یک جنگی هستیم که اساسا دفاعی است؛ سالها است نظام سلطه سرزمینهای ما را غصب کرده است و ما در حال دفاع از خویش هستیم. ❗️نبرد ما بنابر گفته فرماندهان دفاعی هست ولی پدافندی نیست🔥 🔻ما در این‌جنگ‌ اهدافی داریم و نگاه فعال و تهاجمی داریم، ولی شروع جنگ با دشمن بوده است. #جنگ‌ما ..:: Fa_Farhang ::..

..:: #تحلیل_جنگ ١٢ ::.. ●|| به ملت به‌پا خاسته نقش فعال باید داد! ||● حجت الاسلام حامد خواجه • جریان زندگی در دل جنگ 💠 جنگ از ده روز هم گذشته است و در ایران زندگی کاملا در جریان است؛ و امّا در مقابلْ وضعیت دشمن نابسامان است؛ یک‌طرف زندگی موشوار در پناهگاه‌های فاضلابی رواج یافته و طرف دیگر تمام پایگاه‌هایش در منطقه را از دست داده است و هزینه سوخت و انرژی در جهان در حال افزایش است؛ و افکار عمومی نیز این جنایت‌ و تجاوز را محکوم می‌کند و روز به روز بر نفرت‌شان از آمریکای خون‌خوار و استکبار جهانی بیشتر می‌شود. 🔸 اگر از سطوح خرد اقتصادی کمی فاصله بگیریم و کمی کلان‌ و از بالا نگاه کنیم؛ در عین قبول وضعیت معیشتی و اقتصادی و تورم افسار گسیخته، اذعان خواهیم کرد در این درگیری نه‌تنها بازار کالاهای اساسی زندگی بهم‌نریخته است؛ بلکه در فرآیند تولید محصولات صنعتی و غیر ضروریِ در شرایط جنگی نیز هیچ احساس توقف و بحران به وجود نیامد است. ایران و ملت ایران در حال مبارزه با آمریکایی است که بسیاری از کشورهای قدرتمند دنیا از تصور درگیری با او نیز واهمه دارند، امّا در ایران بعد از ده روز جنگ و زد و خورد، هنوز مردم نه تنها به میادین برای حمایت می‌آیند و درخواست بیشتر و سخت‌تر زدن و استقامت و عدم پذیرش آتش‌بس دارند که کاملا زندگی نیز در میان این مردم جریان دارد. 🔹 این جنگ اگر به هر کشور دیگری در دنیا تحمیل شده بود، قطعا فروپاشی اقتصادی و حتی سیاسی را تجربه می‌کرد و توان تحمل یکیْ دو روزهِ جنگ را هم نداشت؛ چنانچه می‌بینیم که به ایران حمله شده است ولی بازارهای جهانی در حال دچار شدن به بحران هستند؛ حداقل بازار حامل‌های انرژی در حال رشد قیمت افسار گسیخته است و ایران که در دل جنگ است،‌ ثبات دارد؛ و باید پذیرفت که سهم تاثیرگذاریِ حامل‌های انرژی در دیگر بازارها زیاد است. ایران سال‌هاست که به شرایط اقتصادِ جنگی عادت کرده است؛ این همان اقتصاد مقاومتی و استقلال در اقتصاد است که سالیانی شهید امام خامنه‌ای پای آن ایستادند و ما الان ثمره آن را در دل جنگ می‌چشیم. زیرساخت‌های معیشتی و زندگی مردم، به عنایت امام زمان ارواحنافداه و رهبری داهیانه شهید امام خامنه‌ای و تلاش مسئولین آنچنان دقیق سامان یافته است که حتی نوسانات و هیجانات طبیعی ناشی از جنگ، کنترل و مدیریت می‌شود؛ که دیدیم صف‌های بنزین و نانوایی‌ها و فروشگاه‌ها که از هیجانات ابتدای جنگ بود، بعد از دو روز جمع شد. 📌 این «جریان زندگی در ایران» حتی در سخت‌ترین شرایط جنگی، برگ برنده‌ای است که نباید از آن غفلت کرد؛ به خصوص حال که ملت ایران مانند همیشه پای کار این انقلاب و ایران آمده‌اند؛ اینکه ملت و مردم در شب چند ساعتی در خیابان‌ها بیایند و راهپیمایی و تجمع داشته باشند، خوب است و حتی ضروری است؛ ولی نباید در استفاده از این سرمایه الهی، یعنی ملت به‌پا خاسته، به همین حد اکتفا کرد؛ بلکه با تعریف نقش و جایگاه دادن به این ملت می‌توان نه تنها در این جنگ به سرعت پوزهِ دشمن را به خاک مالید بلکه در نبرد تمدنی نیز می‌توان آنچنان ورق را برگرداند که بانگ فرو ریختن تمدن مادیِ مدرنیته، به گوش جهانیان برسد. 🔑 نظامیان شجاع ما در حال نبرد هستند و همچنین مسئولین دلسوز و باتقوای ما نیز در حال خدمت به ایران و ملت هستند امّا وظیفه اصلی ما افرادِ عادی، همین حفظ و دمیدن در «جریان زندگی » است؛ همان که شهید امام خامنه‌ای در دوران جنگ ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران، به آن توصیه کردند. و از جمله لوازم جریان داشتن زندگی، این است که تصویر این زندگی و در جریان بودن آن را به تمام ایران نشان بدهیم و چه بهتر اگر بتوانیم این را در سطح جهانی رسانه‌ای کنیم؛ یعنی جهانیان ببیند که ایران در دل جنگ، مشغول زندگی است؛ یعنی به برکت اسلام و با تکیه به ایمان مردم، آنقدر قدرت پیدا کرده است که جنگیدن با ابرقدرت‌ها هیچ نمی‌تواند جریان زندگی آنان را مخطل کند. و برای این مقصود به راحتی می‌توان به مردم نقش داد؛ زندگی چیزی است که مردم آن را می‌دانند. 📍شاید در مصادیق نشان دادن و دمیدن در این «جریان داشتن زندگی» بتوان مواردی از قبیل ایثار‌ها و فداکاری‌ها و از خودگذشتگی‌های مردم را به نمایش گذاشت؛ چه بسیار کاسبانی که در شرایط فعلی هوای هموطن خود را دارند و چه بسیار محله‌هایی که در این شرایط بیشتر به همسایه و هم‌محلی خود توجه دارد. مثلا شاید بتوان گفت که در مساجد دائما غذای نذری پخته شود و میان مجاهدین امنیت و بسیجیانی که این روزها در سطح شهر جان‌افشانی می‌کنند، پخش شود و یا حتی از کلانتری‌ها و نیروهای امنیتی رسمی نیز پشتیبانی شود. به هر نحو که شده است باید در این جریان داشتن زندگی دمید و با هر زبان و بیانی باید مردم را که برای ایران و نظام خود به پا‌خاسته‌اند به سمت این امر سوق داد و به آن‌ها نقش فعال و تاثیرگذار در این خصوص داد. ..:: Fa_Farhang ::..