پیشنهاد ازدواج از سوی خدیجه(س) مطرح شد. این تصمیم پس از آن شکل گرفت که خدیجه(س)، پیامبر(ص) را برای تجارت به شام فرستاد و غلامش مَیسَره، ویژگیهای برجستهای چون امانتداری، حسن خلق و صداقت را در رفتار پیامبر(ص) مشاهده کرد و به اطلاع خدیجه(س) رساند.
🔹خدیجه(س) که خود از زنان برجسته، ثروتمند و با اعتبار قریش بود، با شناخت از شخصیت والای پیامبر(ص)، پیشنهاد ازدواج را مطرح کرد.
🔹مورخان علت این تصمیم را صفات اخلاقی برجسته پیامبر(ص) دانستهاند؛ از جمله صداقت، درستکاری و شرافت رفتاری
🔹بسیاری از عالمان شیعه بر این باورند که خدیجه(س) پیش از ازدواج با پیامبر(ص)، ازدواج نکرده بود و هنگام ازدواج با ایشان، دوشیزه بوده است.
🔹 ابن شهرآشوب از قول سید مرتضی در کتاب الشافی و شیخ طوسی در تلخیص الشافی، به این دیدگاه اشاره کردهاند.
🔹سید جعفر مرتضی عاملی، از محققان شیعه، با استناد به تعصبات قبیلهای رایج در حجاز، ازدواج خدیجه(س) که از بزرگان قریش بود، با دو مرد از قبایل تمیم و مخزوم را بعید میداند. او همچنین بسیاری از گزارشهایی که در این زمینه نقل شدهاند را ساخته و پرداخته جریانهای سیاسی میداند.
عرفات، زمین پهناور و همواری در شرق مکه، با هجده کیلومتر مربع مساحت که امروزه ۲۱ کیلومتر از مکه فاصله دارد.
جبل الرحمة، در شمال شرقی عرفات قرار داردو از همین رو «جبل العرفات»، یعنی کوه عرفات نیز خوانده شده است.
سرزمین عرفات، از نظر فقهی جزء حرم محسوب نشده است، با این حال حدود آن در ادوار مختلف تاریخی با استفاده از علائم و تابلوها، به طور دقیق مشخص بوده است.
بنابر روایات محلی، در زمان حضرت ابراهیم(ع) و ماجرای مهاجرت همسر او هاجر به سرزمین مکه، قوم جُرهُم در عرفات سکونت داشتهاند.
برخی جغرافینگاران قدیم، عرفات را قریهای کوچک معرفی کردهاند
بنابر برخی روایات، هنگامی که جبرئیل، مناسک حج را به ابراهیم پیامبر آموزش داد، در عرفات به او گفت: «أعرَفتَ مناسکَک؟»؛ یعنی «آیا مناسک خود را آموختی؟»، و ابراهیم پاسخ داد: «آری». و بدین جهت، در اشاره به «أ عَرفْتَ» در سؤال جبرئیل، آن منطقه عرفات یا عرفه نامیده شد
عرفات همچنین در روایات مربوط به دحو الارض، در کنار کعبه و سرزمین منا، از مکانهایی است که زمین از آن گسترش یافته است
42M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
توضیحاتی از غار ثور جهت کاروان شاد شرق مشهد
20M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
یه سفر کوتاه به مدینه و اماکن و مساجد مهم آن
با نمآهنگ ماهر زین
https://eitaa.com/fatemi414/845
دعای مشلول
موسوم به دعاء «اَلشّابُّ المَأخُوذُ بِذَنبِه» (جوانی که به سبب گناهش مجازات شده بود)،
، و آن دعائى است که تعلیم فرموده آنرا حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به جوانى که بواسطه گناه و ستم در حقّ پدر خویش شَل شده بود پس این دعا را خواند در خواب حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله را دید که دست بر اندام او مالید و فرمود محافظت کن بر اسم اعظم خدا که کار تو بخیر خواهد بود پس بیدار شد در حالتى که تندرست بود و دعا این است :