🌷باورکردنی نیست که یک شهیدِ دانش آموز به این حجم از پختگی برسد مگر اینکه تربیت شده‌ی مکتب امام خمینی(ره) باشد... ✅داستان‌های شهدا https://eitaa.com/fatemi48/280

یکی از جملات شهیدان که بسیار معروف است و در طول این سال ها به بهانه های مختلف زیاد منتشر شده است، بخشی از وصیتنامه سردار شهید حمید باکری است. آنجا که می نویسد:« زمانی فرا می رسد که جنگ تمام می شود و رزمندگان امروز به سه دسته تقسیم می‏شوند:دسته ای به مخالفت با گذشته خود بر می‏خیزند و از گذشته خود پشیمان می‏شوند. دسته ای راه بی تفاوت می‏گزینند و در زندگی مادی خود غرق می‏شوند و همه چیز را فراموش می‏کنند. دسته سوم به گذشته خود وفادار می‏مانند و احساس مسئولیت می‏کنند که از شدت مصائب و غصه ها، دق خواهند کرد. پس از خدا بخواهید که با وصال شهادت، از عواقب زندگی بعد از جنگ در امان بمانید!» هرچند که در طول سال های پس از دفاع مقدّس، بسیاری از نیروهای حزب اللهی از این عبارت شهید باکری استفاده کرده و یا حداقل آن را قبول داشته اند، امّا مقام معظم رهبری در سخنرانی اخیر خود نسبت به بخشی از آن موضع گرفتند. به گزارش رجانیوز، در ابتدای دیدار رهبر انقلاب با خانواده های شهدای خراسان شمالی، خانم صدیقه بهاری فرزند شهید متنی خواند و در آن اشاره کرد به حرف شهید باکری که بازماندگان جنگ سه دسته می‌شوند؛ اول پشیمانها، دوم بی تفاوتها و سوم کسانی که پایبند آرمانها می‌مانند و مجبورند از غصه دق کنند. رهبر انقلاب در صحبتهایشان به این حرف دختر شهید بهاری اشاره کرده و فرمودند: «من جمله آخر آن حرف را قبول ندارم، آنهایی که پایبند آرمانها و ارزشها می‌مانند شاهد به ثمر نشستن و تناور شدن این نهال خواهند بود.»

خبرنگار:خوشحالی اخوی،عملیات دیشب چطور بود؟ رزمنده:خیلی خوب شد خبرنگار:حالت چطوره؟ رزمنده:خیلی خوبه،اول شب [دستم]قطع شده از مچ ولی با این [دستم]جنگیدم مرد تویی،بقیه اداتو درمیارن... ✍مسئولین جواب اینها راچگونه خواهید داد، بهوش باشید... صراف خیلی کارش دقیقه ان ربک لبالمرصاد

🌷 ای کاش... همیشه رنگ غم‌ها باشم در سنگر عشـق، مرد تنها باشم دلخسته‌ام از خاطره‌ها، بگذارید، گمنام‌ترین شهیـد دنیا باشم ... در این همهمه ی زندگی، مشغول شمـا بودن چه زیباست... #دفاع_مقدس #صبحتون_شهدایی 🌷

#پیام_شهید گفتند: آقا ابراهیم چرا جبهہ رو ول نمیکنے بیایے دیدار امام؟ گفت: ما رهبرے را براے تماشا نمی‌خواهیم ما رهبرے را براے اطاعت می‌خواهیم. 🌷شهید ابراهیــم هادے

🔸فرازی از صلوات خاصه امام باقر علیه السلام... #صلوات #امام_باقر_علیه_السلام

🔰 جلد ۵ از مجموعه کتاب زمانه بنیانگذار منتشر شد 🔻 راهبری های امام خمینی ره در هشت سال دفاع مقدس ✍دکتر عزیز غضنفری

اگر امام‌ نبود ... اگر امام‌ نبود، گل‌های‌ بهشت‌ را باغبانی‌ نبود. اگر امام‌ نبود، شقایق‌های‌ سرخ‌ "ژاله‌" می‌خشکیدند. اگر امام‌ نبود، "ژاله‌" بر همان‌ میدان‌ می‌نشست‌ و از "شهدا" خبری‌ نبود. اگر امام‌ نبود، قرآن‌ از مقبره‌های‌ بهشت‌ زهرا (س‌) خارج‌ نمی‌شد. اگر امام‌ نبود، مسجدها سنگر نمی‌شدند. اگر امام‌ نبود، مدرسه‌ها سجده‌گاه‌ نمی‌شدند. اگر امام‌ نبود، دانشگاه‌ تهران‌ در عطش‌ یک نمازجمعه،‌ جان‌ می‌داد. اگر امام‌ نبود، "خدا" افسانه‌ای‌ می‌شد برای‌ راویان‌ اخبار. اگر امام‌ نبود، "شاه‌" همچنان‌ سایه‌ی‌ "من‌درآوردی‌" خدا بر روی‌ زمین‌ بود. اگر امام‌ نبود، پهلوی‌ها همواره‌ برای‌ امام‌ رضا (ع‌) خواب‌ می‌دیدند. اگر امام‌ نبود، چکمه‌های‌ سیاه‌ استکبار و ظلم‌، همچنان‌ برگُرده‌مان‌ واکس‌ می‌خورد. اگر امام‌ نبود، "خدا، شاه‌، میهن‌"، "شاه‌، فرح‌، ولیعهد" می‌شد. اگر امام‌ نبود، مستکبرین‌ و مفسدین‌ غربی‌، تعطیلات‌ آخر هفته‌ و سال‌ خود را در تهران‌ سپری‌ می‌کردند. اگر امام‌ نبود، اسلام‌ همواره‌ لکه‌ی ننگ‌ حکومت‌ مثلاً مسلمان‌ شاهنشاهی‌ را همچون‌ زخم‌ سالَکی‌ با خود حمل‌ می‌کرد. اگر امام‌ نبود، جوان‌هامان‌ به‌ زبان‌ آمریکایی‌ ولی‌ با لهجه‌ی فارسی،‌ سخن‌ می‌گفتند. اگر امام‌ نبود، بسیاری‌ از فیلسوف‌ شده‌های‌ امروزی‌، شب‌ خود را همواره‌ در کافه‌ "شکوفه‌نو" به‌ صبح‌ می‌رساندند. اگر امام‌ نبود، نه‌ تنها کسی‌ از قضا شدن‌ نمازصبح‌ بر خود نمی‌لرزید، که‌ از ترک نماز ظهر و عصر هم‌ خم‌ به‌ ابروی‌ مبارک نمی‌آورد. اگر امام‌ نبود، مفسدین‌ و مال‌اندوزان‌ امروز، همان‌ روزها اسلام‌ را با کیک صبحانه‌ی خود غارت‌ می‌کردند. اگر امام‌ نبود، فاتحه‌ی انقلاب‌ اسلامی‌ با همان‌ دولت‌موقت‌ خوانده‌ می‌شد. اگر امام‌ نبود، صیغه‌ی عقد لیبرال‌ها و سلطنت‌طلب‌ها، در سال‌ 57 جاری‌ می‌شد. اگر امام‌ نبود، گوسفندهای‌ استعمارزده‌، هنوز در کوچه‌های‌ تهران‌ می‌چریدند. اگر امام‌ نبود، "سرو" ایستادگی‌ از بچه‌ بسیجی‌ نمی‌آموخت‌. اگر امام‌ نبود، امروز از نِعَماتی‌ به‌نام‌ "بسیجی‌" محروم‌ بودیم‌. اگر امام‌ نبود، هرچه "فهمیده‌" به‌ زیر تانک می‌رفت،‌ کسی‌ نمی‌فهمید. اگر امام‌ نبود، اصلاً فهمیده‌ها "فهمیده‌" نمی‌شدند. اگر امام‌ نبود، "متوسلیان‌" "حاج ‌احمد" نمی‌شد. اگر امام‌ نبود، "باکری‌" شهردار ارومیه‌، فرمانده‌ی لشکر عاشورا نمی‌شد. اگر امام‌ نبود، اسرائیل‌ در برابر چند بچه‌ شیعه‌ی لبنان‌،‌ به‌ خفّت‌ نمی‌افتاد. اگر امام‌ نبود، معلوم‌ نبود از اسلام‌ چیزی‌ باقی‌ بماند. اگر امام‌ نبود، ستاره‌ی سرخ‌ مسکو‌، همچنان‌ می‌درخشید. اگر امام‌ نبود، زباله‌دان‌ تاریخ‌‌، از بوی‌ تعفن‌ "مارکسیسم‌" پُر نمی‌شد. اگر امام‌ نبود، باید شماره‌ی تهران‌ را با کُد واشنگتن‌ می‌گرفتیم‌. اگر امام‌ نبود، کودکان‌ این‌ آب‌ و خاک، "کوکا کولا" را گواراتر از شیر مادر می‌چشیدند. اگر امام‌ نبود، جوانان‌ این‌ مرز و بوم،‌ به‌ "پپسی‌" می‌گفتند "آب‌ زمزم‌". اگر امام‌ نبود، "شلمچه‌" نمی‌شد پل‌ اتصال‌ زمین‌ و آسمان‌. اگر امام‌ نبود، "فکه‌" نمی‌شد قطعه‌ای‌ زیبا از بهشت‌. اگر امام‌ نبود، کسی‌ "مهران‌" و "قلاویزان‌" را در نقشه‌ نمی‌دید. اگر امام‌ نبود، "خرمشهر" همان‌گونه‌ می‌ماند که‌ دلالان‌ محبت‌ می‌پسندیدند. اگر امام‌ نبود، "آبادان‌" جز تنی‌ سوخته‌ و شب‌هایی‌ بی‌حیا، چیزی‌ در خود نداشت‌. اگر امام‌ نبود، "اهواز" همچنان‌ از کوچک‌ترین‌ روستاهای‌ امروزی‌، کوچک‌تر بود. اگر امام‌ نبود، کسی‌ نمی‌دانست‌ "اندیمشک" در کجای‌ نقشه‌ی‌ ایران‌ خفته‌ است‌. اگر امام‌ نبود، "دزفول‌" هیچ‌گاه‌ به‌عنوان‌ مقاوم‌ترین‌ شهر و اسطوره‌ی استقامت،‌ لقب‌ نمی‌گرفت‌. اگر امام‌ نبود، "مردانگی‌" و "عظمت‌" از فرهنگ‌ زبان‌ فارسی‌ حذف‌ می‌شد. اگر امام‌ نبود، مساجدمان‌ می‌شد خانه‌ی دوستی‌ ایران‌ و آمریکا. اگر امام‌ نبود، به‌جای‌ میلاد علی‌ (ع‌)، تولد "آبراهام‌ لینکلن‌" را جشن‌ می‌گرفتیم‌. اگر امام‌ نبود، شهید رضا و شهید حسین‌،‌ به‌جای‌ فرماندهی‌ گردان‌ در جبهه‌، در خیابان‌ جُردن‌ بُرج‌ می‌ساختند. اگر امام‌ نبود، "بُرج‌"ها همان‌ روزهای‌ اول،‌ نسخه‌ی انقلاب‌ اسلامی‌ را پیچیده‌ بودند. اگر امام‌ نبود، تارهای‌ نامرئی‌ اختلاس‌ و ارتشاء، همان‌ اول‌ بیش‌تر از اینها را گرفتار می‌کرد. اگر امام‌ نبود، لاش‌خورهایی‌ که‌ امروزه‌ جرأت‌ بال‌ گشودن‌ یافته‌اند، همان‌ روزهای‌ اول‌، انقلاب‌ اسلامی‌ را می‌قاپیدند. اگر امام‌ نبود، خیلی‌ از بچه‌های‌ امروزی‌، دور از چشم‌ اسلام‌ رشد می‌یافتند. اگر امام‌ نبود، برائت‌ از مشرکین‌ در "حج‌"، جز افسانه‌ای‌ تاریخی‌ نبود. اگر امام‌ نبود، کسی‌ در صف‌ ثبت‌نام‌ "حج‌" نمی‌ایستاد. اگر امام‌ نبود، از علی‌ و یاران‌ روح‌ اللهی‌اش‌ خبری‌ نبود. اگر امام‌ نبود، ملت‌ مزّه‌ی خوشِ‌ غیرت‌ را نمی‌چشید. اگر امام‌ نبود، معلوم‌ نبود ما کجا بودیم‌؟ نه‌؟!