[ اینجا نشانی از دوست . . ]

حوصله ام سر رفته بود . شروع کردم قرآن را باز کردم و سوره فتح را به نیت پیروزی و سلامت رزمنده هایم خواندم ،پس از تمام شدن قرآن خانمِ کم حجابی پرچم به دست آمد کنارم نشست . کمی خوشحال شدم . چند دقیقه بعد رفت، نگاهم را به آن دوختم که ناگهان برادر بسیجی اشاره کرد که حجابش را درست کند . نگاهم را به آنها برداشتم . حوصله ام به شدت سر رفته بود . کمی قدم زدم و در آلاچیق نشستم . ناگهان؛ زن و شوهری همراه پسرشان آمدند کنارم نشستند . پسرک کمی با دوچرخه اش مشغول بود که ناگهان برادر بسیجی آمد به سمتش و به او یک آبنبات داد ،سلامِ نظامی هم تقدیم آن پسرک و خانواده اش کرد . از مهربانیِ آن بسیجی خوشحال شدم . پدرِ آن پسرک خنده بر لب هایش نشست ‌. پدر در دوچرخه ی پسرش نشست و خانمش را تماشا میکرد. کمی حسودیم شد ، من چی محبوبِ من کجاست ؟ که به پسرم سلامِ نظامی دهد ؟! و این است چرخه ی روزگار . . ۱۴۰۵/۲/۲۲

اشکالی ندارد، می‌گذرد، همیشه می‌گذرد. اما نمی‌دانم، وقتی بگذرد، از من چه باقی می‌ماند .

همیشه تو زندگیم امیر تو وضعیت سفید بودم .

جوری رو خودتون کار کنید، که اگر حتی یک گناه هم کردید؛ گریتون بگیره... _شهید جهاد مغنیه(:

تو فقط یک بخش از من نیستی؛تو تمامِ دنیای منی . .

ببین خدا یا پیشنهاد تو رو قبول میکنه یا رد کنه حتما بهترشو بهت میده؛خدا خدای پیشنهاد بدتر نیست .

شهید‌احمدکاظمی: +دلتون رو گرفتار این پیچ و خم دنیا نکنید ؛ این پیچ و خم دنیا انسان رو به باتلاق می بره و گرفتار میکنه . . ازش نجات هم نمیشہ پیدا کرد .