برخورد موشک در سرزمین اشغالی بدون پدافند 😮‍💨 @fazel_tg

🔹 ایران به معنای واقعی کلمه در حال انجام یک قتل عام در نیروی هوایی اسرائیل است. ‌نه اف-۳۵ و نه اف-۱۵، اما در پهپادهای هرمس ۹۰۰ ‌اهمیت این هواپیما چیست؟ و چرا گفتیم که این یک قتل عام در نیروی هوایی صهیونیستی است؟ ‌فقط جهت اطلاع، هواپیماهای هرمس ۹۰۰ همان‌هایی هستند که بیشتر حملات هوایی صهیونیست‌ها به ‌ ايران‌ را که در اخبار می‌بینید و می‌شنوید، انجام می‌دهند. ‌چگونه؟ ‌۱- ۳۶ ساعت متوالی پرواز می‌کند ‌۲- ماموریت آن جمع آوری اطلاعات، جاسوسی، دیده بانی و انجام شناسایی به صورت شبانه روزی است. ‌۳- در ارتفاع بسیار بالایی پرواز می‌کند که شناسایی آن برای پدافند هوایی دشوار است: ۳۰۰۰۰ پا (۱۰۰۰۰ متر). ‌۴- موشک‌ها و مهماتی را حمل می‌کند که وزن آنها حدود ۴۰۰ کیلوگرم تخمین زده می‌شود، که تقریباً معادل نیم تن می‌شود. ‌۵- می‌تواند در برابر سیستم‌های پارازیت‌انداز و جنگ الکترونیک مقاومت کند. ‌۶- مسئول اصلی نابودی اکثر سکوهای پرتاب موشک و سیستم‌های دفاع هوایی ایران است که اسرائیل اعلام کرده است. ‌۷- او مسئول اصلی اکثر عملیات ترور دقیق است. ‌۸- وظایف نظامی آن در گشودن حریم هوایی ایران به روی هواپیماهای سرنشین دار اف-۳۵، اف-۱۵ و اف-۱۶ برای حملات سنگین (شبیه نقش مین روب ها) خلاصه می شود. ‌۹- راز تعداد کم و کاهش تلفات هواپیماهای سرنشین‌دار اسرائیل همین است، زیرا هواپیماهای سرنشین‌دار نوع F آمریکایی نمی‌توانند تحت تهدید پدافند هوایی - حتی پدافند هوایی سنتی - فعالیت کنند و بنابراین پرواز ایمن پهپادها برای گشودن آسمان برای آنها ضروری است. ‌۱۰- این اولین و مهمترین ابزار برای دستیابی به برتری هوایی اسرائیل و آمریکا بر حریم هوایی ایران است. ‌این پهپادها خیلی گران هستند، حدود 30 میلیون دلار. ‌اچشم اول اسرائیل و آمریکا در ایران محسوب می‌شوند و هواپیمای کم کاربرد MQ9 آمریکایی نیز به همراه آن‌ها است. ‌تاکنون ایران اعلام کرده که بین ۳۰ تا ۴۰ فروند از آنها را سرنگون کرده است و این یعنی به مرور زمان و با سرنگونی بسیاری از آنها، اسرائیل و آمریکا در حال از دست دادن اشراف خود بر حریم هوایی ایران هستند. ‌این پهپاد چیزی بیش از یک هواپیمای شناسایی، نظارتی و بمباران است؛ بایدداین پهپاد را یک سیستم هشدار اولیه جساب کرد، که از دست دادن تعداد بیشتری از این پهپادها توسط دشمن صهیونیستی به معنای تغییر در موازنه نظامی است و به اثبات ناتوانی آمریکا و اسرائیل در دستیابی به برتری هوایی کمک می‌کند. @fazel_tg

🔹ترجمه متن کامل نامه خلف الحبتور @fazel_tg جناب رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، یک سوال مستقیم: چه کسی به شما این اختیار را داد که منطقه ما را به جنگ با #ایران بکشانید؟ و بر چه اساسی چنین تصمیم خطرناکی گرفتید؟ آیا پیش از آنکه ماشه را بچکانید، خسارات جانبی را محاسبه کردید؟ آیا فکر کردید که نخستین کسانی که از این تنش آسیب می‌بینند، کشورهای منطقه هستند؟ ملت‌های این منطقه حق دارند بپرسند: آیا این تصمیم به تنهایی از جانب شما بود؟ یا نتیجه فشارهای #نتانیاهو و دولت اوست؟ شما کشورهای #شورای_همکاری_خلیج_فارس و کشورهای عربی را در قلب خطری قرار دادید که خودشان انتخاب نکرده بودند. سپاس خداوند را که ما قدرتمندیم و توانایی دفاع از خود را داریم و ارتش‌ها و پدافندهایی برای محافظت از میهنمان در اختیار داریم، اما سوال همچنان باقی است: چه کسی به شما اجازه داد منطقه ما را به میدان جنگ تبدیل کنید؟ پیش از آنکه جوهر امضای ابتکار #BoardOfPeace (شورای صلح) که آن را به نام صلح و ثبات اعلام کردید خشک شود، خود را در برابر تنشی نظامی می‌بینیم که کل منطقه را به خطر انداخته است. پس آن ابتکارها کجا رفتند؟ و سرنوشت تعهداتی که به نام صلح داده شد چه شد؟ بخش عمده بودجه‌ای که در آن ابتکارها مطرح شد، از خودِ کشورهای منطقه و کشورهای عربی خلیج [فارس] تأمین شد که میلیاردها دلار بر پایه حمایت از ثبات و توسعه مشارکت کردند. امروز این کشورها حق دارند بپرسند: این پول‌ها کجا رفت؟ و آیا ما داریم ابتکارهای صلح را تأمین مالی می‌کنیم یا جنگی را که خودمان را به خطر می‌اندازد؟ خطرناک‌تر از آن، این است که تصمیم شما نه تنها ملت‌های منطقه، بلکه مردم آمریکا را نیز که به آن‌ها وعده صلح و رفاه داده بودید، تهدید می‌کند. آن‌ها امروز خود را در جنگی می‌بینند که با پول و مالیاتشان تأمین می‌شود؛ جنگی که طبق آمار «مؤسسه مطالعات سیاست‌گذاری» (IPS)، هزینه عملیات نظامی مستقیم آن بین ۴۰ تا ۶۵ میلیارد دلار است و اگر ۴ تا ۵ هفته ادامه یابد، با احتساب تأثیرات اقتصادی و خسارات غیرمباشر، ممکن است به ۲۱۰ میلیارد دلار برسد؛ کار حتی به فدا کردن خودِ آمریکایی‌ها در جنگی کشیده شده که هیچ سود و منفعتی برایشان ندارد. شما حتی با وعده‌های خود مبنی بر عدم دخالت در جنگ‌ها و تمرکز بر آمریکا و قرار دادن آن در رأس اولویت‌هایتان مخالفت کردید؛ چرا که در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود، دستور مداخله نظامی در هفت کشور را صادر کردید: سومالی، عراق، یمن، نیجریه، سوریه، ایران و ونزوئلا، علاوه بر عملیات‌های دریایی در کارائیب و شرق اقیانوس آرام. شما در اولین سال حکومت خود بیش از ۶۵۸ حمله هوایی خارجی انجام دادید که معادل کل حملات در تمام دوره بایدن است؛ همان کسی که او را به خاطر درگیر کردن ایالات متحده در جنگ‌های خارجی هدف انتقادهای تند خود قرار می‌دادید. جناب رئیس‌جمهور، این ارقام به شدت بر نرخ محبوبیت شما در میان آمریکایی‌ها تأثیر گذاشته است؛ به طوری که از زمان تحلیف دوره دوم، تنها در ۴۰۰ روز، محبوبیت شما ۹٪ کاهش یافته است. این آمارها پیام واضحی دارند: حتی در داخل #ایالات_متحده، نگرانی فزاینده‌ای از کشیده شدن به یک جنگ جدید و به خطر انداختن جان، اقتصاد و آینده آمریکایی‌ها در ریسک‌های غیرضروری وجود دارد. رهبری واقعی با تصمیمات جنگی سنجیده نمی‌شود، بلکه با خرد، احترام به دیگران و پیش‌روی به سوی تحقق صلح سنجیده می‌شود. اگر این ابتکارها به نام صلح آغاز شده‌اند، ما امروز حق داریم خواستار شفافیت کامل و پاسخگویی روشن باشیم. https://x.com/i/status/2029442279170293996 @BetweenDichotomies

خدمت برادران ساکن در بلاد اذربایجان باید بگم، دفعه بعد که خواستید پهپاد بپرونید و بندازید گردن ایران، حواستون به نوشته باشه!!! 😒😒😒 @fazel_tg

نمایی متفاوت از سر جنگی موشک‌ بارشی ایران @fazel_tg

🔹 ایران چشم سامانه تاد در اردن را از کار انداخته است! ‌یک سامانه THAAD از دو سیستم جداگانه تشکیل شده است که بدون یکدیگر از نظر عملیاتی بی‌ارزش هستند. رهگیرها: شش پرتابگر نصب شده روی کامیون که هر کدام هشت موشک و در مجموع چهل و هشت تیر موشکی را حمل می‌کنند و هر رهگیر با سرعت ۲۸۰۰ متر بر ثانیه حرکت می‌کند تا درگیری با هدف را در ارتفاع تا ۱۵۰ کیلومتر انجام دهد رادار AN/TPY-2: یک سیستم ردیابی و کنترل آتش باند X با برد نظارتی تا ۱۰۰۰ کیلومتر، ابزاری که تهدید ورودی را تشخیص می‌دهد، نقشه هدف را می‌سازد، راه‌حل رهگیری را محاسبه می‌کند، رهگیر را در طول پرواز در میانه مسیر از طریق به‌روزرسانی‌های مداوم هدایت می‌کند و برای هدف‌یابی نهایی، هدایت را به جستجوگر مادون قرمز خود رهگیر واگذار می‌کند. ‌هزینه این رادار بسته به پیکربندی بین ۸۰۰ میلیون تا ۲ میلیارد دلار است. برای بهره‌برداری از آن تقریباً به ۱۰۰ نیروی متخصص نیاز است. ساخت آن سال‌ها طول کشیده است. رهگیرهایی که قرار بود توسط این رادار هدایت شوند، اکنون چهل و هشت تیر موشکی کور هستند که نمی‌توان گفت به کجا می‌روند. ‌یک سامانه دفاع موشکی تاد بدون رادار AN/TPY-2 یک سیستم دفاع موشکی ضعیف‌شده نیست، بلکه یک انبار تسلیحات به درد نخور و روباز است که شاید خود هدف چرب و نرم بعدی باشد! ‌منطق هدف‌گیری که ایران در اینجا به کار برده است، از نظر فنی پیچیده‌ترین حمله در طول جنگ است. هر تحلیلگری که این درگیری را پوشش می‌دهد، بر تعداد رهگیرها، نرخ پرتاب‌ها و حجم شلیک‌ها تمرکز کرده است اما ایران بر معماری حسگرها تمرکز کرده است. رهگیر را مشت و رادار چشم در نظر بگیرید، حالا سامانه تاد اردن یک مشت زن کور شده است ‌AN/TPY-2 از یک جستجوگر مادون قرمز تصویربرداری ایندیوم-آنتیمونید که با فیلتر کالمن یکپارچه شده است، برای ساخت راه‌حل‌های شلیک استفاده می‌کند، که البته سیستم هدایت خود رهگیر نمی‌تواند به طور مستقل ان را محاسبه و انجام دهد. به عبارت ساده: رهگیر می‌داند چگونه به چیزی که به سمت آن نشانه گرفته شده است، اصابت کند. بدون اینکه رادار به آن بگوید کجا را نگاه کند، نمی‌تواند چیزی را که به سمت آن نشانه گرفته شده است را پیدا کند. انهدام رادار، میزان کشندگی THAAD را به صفر رسانده است. ‌اردن اکنون در معماری دفاع موشکی لایه‌ای خود که مسیرهای شمالی به عربستان سعودی و مسیرهای شرقی به اسرائیل را پوشش می‌دهد، شکافی دارد. این شکاف، تخریب نیست. بلکه یک گشایش برای ایران است. هر موشک بالستیک ایرانی که بتواند از خلأ پوششی ایجاد شده عبور کند، از حریم هوایی عبور می‌کند که هفتاد و دو ساعت پیش کاملاً پوشیده بود. ‌ما انرژی خود را صرف پیچیده‌ترین حمله هوایی تاریخ کردیم. از این تجربه جنگ قبل درس گرفتیم و از همان ابتدای کار شروع به هدف قرار دادن تجهیزات اپتیکی کردیم @fazel_tg

وزارت دفاع امارات متحده عربی تأیید کرده است که از ابتدای شروع حمله محور عبری غربی عربی تا کنون، ایران ۱۰۷۲ پهپاد، ۱۹۶ موشک بالستیک و ۸ موشک کروز به سمت امارات شلیک کرده‌ است. امارات ادعا میکند نرخ رهگیری تقریباً ۹۳ درصد است و تیتر خبر را به عنوان یک موفقیت دفاعی جا می‌اندازد، اما معنای ضمنی آن قبول عملیات‌های فرسایشی از سوی ایران است، هرچند این امار به شدت زیر سوال است، اما با تکیه و قبول همین امار حالا برویم سراغ اصل ماجرا، یعنی فجیره. ‌فجیره کجاست؟ این بندر، پایانه بندری امارات متحده عربی در اقیانوس هند است که در دریای عمان، در شرق تنگه هرمز واقع شده و بدون عبور از آب‌های ایران قابل دسترسی است. خط لوله حبشان-فجیره، نفت خام را از داخل ابوظبی مستقیماً به پایانه صادراتی فجیره منتقل می‌کند و به طور کامل از هرمز عبور می‌کند. وقتی تحلیلگران و سیاست‌گذاران در مورد گذرگاه هرمز صحبت می‌کنند، عمدتاً منظورشان فجیره است. این بندر تقریباً 70 درصد از صادرات نفت خام امارات متحده عربی را مدیریت می‌کند. این بندر، مهم‌ترین زیرساخت عملیاتی برای هر سناریویی است که در آن تنگه بسته بماند و جهان همچنان به نفت خلیج فارس نیاز داشته باشد. ‌روز گذشته، گزارشی از اصابت یک پهپاد به منبعی در بندر فجیره پخش شد، که البته ساعاتی بعد خبر فعالیت دوباره این پایانه پخش شد اما این از سرگیری فعالیت موضوع چندان مهمی نبود، هدف قرار دادن این بندر اصل داستان است. ‌ایران نیازی ندارد فجیره را با یک حمله نابود کند. باید فجیره را غیرقابل بیمه، از نظر عملیاتی نامطمئن و دائماً در معرض خطر قرار دهد تا کشتی‌ها، بیمه‌گران و خریداران محموله که از طریق فجیره از هرمز عبور می‌کنند، تصمیم بگیرند که این کار را نکنند. این مکانیسم مشابه مکانیسمی است که خود هرمز را بسته‌ایم: نه یک تخریب فیزیکی، بلکه با بالا بردن هزینه ریسک تردد. وقتی بندری نمی‌تواند تضمین کند که کشتی در حال بارگیری در ترمینال آن قبل از خروج از بندر توسط پهپاد مورد اصابت قرار نمی‌گیرد، منطق آماری گذرگاه مانند منطق آماری تنگه فرو می‌ریزد. ‌محاسبه هزینه‌ها، این اقدام را از جانب ایران به طور نامحدود پایدار می‌کند چرا که هر پهپاد رهگیری شده برای امارات متحده عربی بین یک تا چهار میلیون دلار هزینه موشک‌های رهگیری دارد و هر پهپاد ایرانی بین بیست تا پنجاه هزار دلار هزینه دارد. این یعنی ایران تقریباً سی میلیون دلار هزینه کرده است تا امارات متحده عربی را مجبور به صرف تقریباً دو میلیارد دلار برای رهگیری کند و این نسبت تقریباً 65 به یک است. ‌حالا تنگه هرمز تقریبا بسته است. فجیر هم به همان داستان دچار می‌شود و شاید مطمعن می‌توان گفت هیچ گزینه سومی وجود ندارد که کسی آن را از قبل برای چنین روزی مدل‌سازی کرده باشد مگر اینکه اینده اتفاقات شگفت انگیز در پی داشته باشد @fazel_tg