امروز سالگردِ موزیکیه؛ که همیشه تلنگر و بهونهای بود برای گریههام.
عشقهای یهطرفهای که هرکس تجربهش کرده باشه؛ میدونه بدترین دردِ دنیاست…
و حامیم این دردِ شیرین رو به قشنگترین شکلِ ممکن توصیف کرده؛
تک به تکِ کلماتِ این موزیک از اعماقِ قلب و احساساتِ یه فرد اومده…
که معلوم نیست چه رنجهایی رو کشیده که واسطهی تولیدِ این قطعه شده…
< من عاشقی کردم؛ عشق رو زندگی کردم و فهمیدم که عشق میتونه گاهی وقتا از وابستگی باشه… >
خورشید و ماهی که هیچوقت بهم نرسیدن؛
همو لمس کردن! < خسوف و کسوف >
اما هیچوقت ، حتی در رویا هم بهم نرسیدن…
نمیدونم! شاید تویِ این نرسیدنها حکمتی باشه که ما متوجهش نباشیم! اونو دیگه میسپریم دستِ خدا…!
عاشقی که دچارِ عشق یهطرفست، دیگه بعد از اون عشق یه طرفه نمیتونه عاشق بشه؛ چون تا ابد و یک روز ، هنوز هم پایبند معشوقش میمونه که بلکه طرف یه حسی بهش پیدا کنه…
بعضی از آدما اصلا برای هم ساخته نشدن! رویا و دنیاشون یکیه! عاشق هم هستن! ولی این عشق؛ از وابستگیِ
و امون از عشقی که تبدیل به وابستگی بشه…
< من و تو شاید دنیامون یکی بود ؛ شاید رویامون یکی بود؛ شاید عاشق هم بودیم! اما… از وابستگی بود…💔 >
< سالگردِ موزیکِ خورشیدوماهی که هیچوقت بهم نرسیدن مبارکمون🫠 >