دلم یه بغل میخاد که توش مچاله شم!

دلم یه آدم میخاد که احساس امنیت کنم کنارش..

گفت: گاهی هم فکر می‌کنی خیلی بیشتر از بیست سال زندگی کردی و تجربه داری. و آخر سر یه روز صبح از خواب بلند میشی و متوجه میشی هیچ حسی به گذشته و آدم های گذشته نداری. دیگه میتونی واسه همشون آرزوی خوشبختی کنی، یه جور رهایی و بی احساسی کامل. از اون به بعد با کسی جروبحث نمی کنی، به همه لبخند می زنی و از همه چیز ساده می‌گذری. مردم بهش میگن قوی شدن، اما من میگم سِرشدگی.

حرفِ دل.. ابالفضل کم اوردم کسیو ندارم.. جاییو ندارم برم:)!

دیگه دارم جلو همه میگم کم آوردم ابالفضل💔

سعید هلیچی درست میگه؛ ما از شدت اندوه گریه نمیکنیم، بلکه از ناتوانی در خود فروریختن و از مدت طولانی استوار ماندنمون گریه میکنیم..

اقبال لاهوری چقددد مووده: سراپا دردِ درمان ناپذیرم...

‏افسردگی واقعن خسته‌کننده‌ست. می‌دونی، متوجهی چه مرگته.. ولی کاری از دستت برنمیاد. حالت از خودت بهم می‌خوره ولی نمی‌تونی خوب باشی و باز به همین دلیل هی بیشتر حالت از خودت بهم می‌خوره و هی به همین شکل تا تهش.

مجتبی شکوری میگه : " عیبی نداره اگه حالت خوش نیست " بعضی دردها و رنجهارو نمیشه حل کرد، باید به دوش کشید، باید تحمل کرد...

‏اونجایی که کلاه قرمزی هر کاری کرد نتونست به چیزی که بخواد برسه و دیگه خسته و ناامید کفشاش رو درآورد و رفت روی صندوق عقب یه ماشین نشست. همون..