افسردگی واقعن خستهکنندهست.
میدونی، متوجهی چه مرگته.. ولی کاری از دستت برنمیاد. حالت از خودت بهم میخوره ولی نمیتونی خوب باشی و باز به همین دلیل هی بیشتر حالت از خودت بهم میخوره و هی به همین شکل تا تهش.
هیچ کس درد تورو نداره. هرچقدر سعی کنی توضیح بدی در نهایت هیچ کس چیز هایی که درونت احساس میکنی رو درک نمیکنه. ممکنه به ظاهر احساس همدردی کنه یا براش پیش اومده باشه و این قابل تحسینه ولی در نهایت کسی مسیر تورو طی نکرده، جای تو زندگی نکرده، سختی های تورو نکشیده و از دید و ظرفیت تو با مشکلاتش مواجه نشده.و این منطقی ترین دلیل برای اهمیت ندادن به حرف ها و نصیحت های دیگرانه. برای تنهایی تصمیم گرفتن و گوش کردن به صدای درونته. برای جواب پس ندادن به کسی و عمل کردن طبق چیزایی که فقط و فقط مغز خودت بهت میگه درسته و یا قلبت بهت میگه که انجامش بدی. بهم اعتماد کن.
