وقتی از یارتون بیخبر بودین، مثل سعدی براش بنویسین: بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی شب و روز در خيالی و ندانمت کجایی.
او قطعا تبعید شدهای به دنیای انسانها بود؛ هیچ انسانی به زیبایی آن مرد نمیرسید!
|شرقیِغمگین|
-
روز در خورشید معنا میشود، شب در ماه معنا میشود و من، در خندههای تو!