وقتی میخواست ازم عکس بگیره می گفت: دوست دارم! می دونست قشنگترین لبخندمو براش میزنم... -لیمو

ای وصالت ، چاره ساز درد بی درمان ها .

دوستت‌ دارم ؛ خموش و خسته‌جان ...

-

بخود پیچیدگان در دل اسیرند ، همه دردند و درمان ناپذیرند .

گفتم صنما مگر که جانان منی ؛ اکنون که همی نظر کنم جان منی .

گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم ...

همه خوابند و منِ دیوانه در پی یار بیدارِ بیدارِ بیدار

بی حوصلگی از سر تا پام موج میزنه، اینجوریم که: خب که چی؟ تهش که چی؟ برام مهم نیست! باهام حرف نزن، تنهام بزار....

وقتی بود و نبودم فرقی نداره، تلاش میکنم کلا نباشم.

من دیگه نمیدونم باید چیکار کنم، چه تو روابطم چه تو زندگیم‌ چه برای آیندم و چه برای هر کوفت دیگه ای؛ رسما دارم زندگی‌و آیندم‌و با دستای خودم آتیش میزنم. کاش یکی پیدا شه منو نجات بده.

آره میدونم.. میدونم با اتفاق احتمالی‌ای که پیش رومه چقدر قراره بهم سخت بگذره...