اگه تو هم مثل منی که نه میری درس بخونی و نه فکر درس نخوندن میذاره کار دیگه‌ای بکنی، سلام.

کاش میشد روی پیشونیم بنویسم "من اخیرا بسیار شکننده و به تار مو وصلم ، لطفا در برخورد و رفتار با من نهایت دقت را داشته باشید"

دیگه هیچی نمیتونه این فشار رو از روی قلبم و قفسه ی سینم برداره، نفس کشیدن سخت شده:)

دلم برا اعضا کنار هم تنگ شدع

-

وقتی سمت سالن امتحان میرم:

مغزم: موفق باشی بیرون منتظرت میمونم

بدرود عزیز من، هرچه باداباد، ما به دوست‌ داشتن همدیگر ادامه می‌دهیم. مگر نه؟ - فرانتس کافکا در نامه به فلیسه

هاتي ابتسامتك، أُلون بها حياتي. «لبخندت را بیاور، زندگی‌ام را رنگ بزن.»

روزِمون مُبارَک .

فک کنم با تاخیر ن ؟

‏لحظاتی میرسه که هیچ کس، مطلقا هیچ کس، یار و یاورت نیست فقط و فقط خودت باید بارهایی رو به دوش بکشی.. این یه حقیقت تلخه، اینکه در نهایت انسان با وجود همه آدم‌های حاضر در زندگیش موجودِ تنهاییه.