کاش میشد روی پیشونیم بنویسم "من اخیرا بسیار شکننده و به تار مو وصلم ، لطفا در برخورد و رفتار با من نهایت دقت را داشته باشید"

دیگه هیچی نمیتونه این فشار رو از روی قلبم و قفسه ی سینم برداره، نفس کشیدن سخت شده:)

دلم برا اعضا کنار هم تنگ شدع

-

وقتی سمت سالن امتحان میرم:

مغزم: موفق باشی بیرون منتظرت میمونم

بدرود عزیز من، هرچه باداباد، ما به دوست‌ داشتن همدیگر ادامه می‌دهیم. مگر نه؟ - فرانتس کافکا در نامه به فلیسه

هاتي ابتسامتك، أُلون بها حياتي. «لبخندت را بیاور، زندگی‌ام را رنگ بزن.»

روزِمون مُبارَک .

فک کنم با تاخیر ن ؟

‏لحظاتی میرسه که هیچ کس، مطلقا هیچ کس، یار و یاورت نیست فقط و فقط خودت باید بارهایی رو به دوش بکشی.. این یه حقیقت تلخه، اینکه در نهایت انسان با وجود همه آدم‌های حاضر در زندگیش موجودِ تنهاییه.

چشم های شرقی او پر از غم خاورمیانه بود