بدرود عزیز من، هرچه باداباد،
ما به دوست داشتن همدیگر ادامه میدهیم. مگر نه؟
- فرانتس کافکا در نامه به فلیسه
لحظاتی میرسه که هیچ کس، مطلقا هیچ کس، یار و یاورت نیست فقط و فقط خودت باید بارهایی رو به دوش بکشی.. این یه حقیقت تلخه، اینکه در نهایت انسان با وجود همه آدمهای حاضر در زندگیش موجودِ تنهاییه.
دلگیرم این روزها از تمام آنچه در خاطرم خاطراتی را رقم زدند که سالیان سال قرار است حسرتشان را بخورم