مغرورترین‌ آدما هم‌ حریف‌ِ خاطره‌ها نمیشن ‌.

در انتظارِ خوابی به سنگینیِ یک پایان .

من سال هاست بیدار میشم ، میخورم ، میخوابم ، حس میکنم به استراحت نیاز دارم .

آسیب روحی که تو یک‌سال اخیر بهم وارد شده فقط با از دست دادن حافظم خوب میشه .

میخوام برای بار هزارم تکرار کنم از ادم ها متنفرم .

‏تکلیف ما روشنه ، همه ما بلاتکلیفیم .

همه‌ چیز‌ موقتیه ، حتی آدما .

انسان ؟ ذاتا سرشار از ادعاهایِ پوچ .

گفت : «هرجاییم که فرار کنی این فکرا دنبالت میان» .

هرچی شنیدی باور کن ، از من هیچی بعید نیست .

حالا که فکر میکنم من از مردم منتفر نیستم ، فقط حس بهتری دارم وقتی آدم هایی که درکی ازم ندارند دور و برم نیستن .

عشق به کسی که پاسخ احساست را نمی‌دهد ، ممکن است در کتاب‌ها هیجان انگیز باشد ، ولی در واقعیت به شکل غیر قابل تحملی خسته کننده است .. -استیو تولتز