گاهي یه نفر جوري برات مهم ميشه كه حتي وقتي توي سرت هزارتا فكر و درگيري مختلف دارن شلوغ پلوغ ميكنن، فكر به اون یه نفر اون وسط مسطا مث يه ستاره پررنگ بهت چشمك ميزنه.
من عاشق سؤالهای کوچیکم، سؤالهای بیاهمیت.
"صبحونه چی خوردی؟ صبح کی پاشدی؟ داری چیکار میکنی؟"
اصلاً یک مرحلهی دیگهای از دوست داشتنه.
دکتر انوشه چه زیبا میگه:
وقتی حالت خوب نیست
حرفهای تند نزن...
خیلی فرصت داری که حالت
رو عوض کنی، اما هیچوقت
فرصت نداری که بتونی حرفهایی رو
که گفتی عوض کنی...!