کسی که واقعا از ته قلبش دوست داشته باشه هم درکت میکنه، هم میفهمت، هم کنارت میمونه، هم کارایی که دوست نداری رو انجام نمیده، اون همه ی اینارو میدونه؛ حالا ببین کی واقعا دوست داره.
چقدرر این شعر قشنگه:
عاشقت بودم ولی دیگر به قرآن نیستم ، عاشقت بودم ولی ناجور سوزاندی مرا :)
نُقره داغش میکنم دل را اگر یادت کند :)
تُهمت نا لایقی زدی بر ما رفتی قبول ، در پِی لایق برو ماهم تماشایش کنیم :))
ولی وارد رابطه شدن با فردی منطقی و پخته واقعا لذتبخشه؛ بدون خیانت، دروغ، بدون اینکه احساس اضافه بودن داشته باشی؛ کنارش آرامش داری، روانت آرومه و فارغ از دغدغههای کماهمیت، میتونی بدون هیچ ترس و واهمهای از ترک شدن و طرد شدن بهش اعتماد کنی، با آدم اصیل و بالغ حال دلت همیشه خوبه.
• دیاکو •
«همهجا پیشِ من بمان. حتی اگر باهم بحث کنیم هم خوب است. با هم بحث میکنیم و بعد میخندی همانطور که خوب بلدی. این لبخندت است که دوست دارم ببوسمش»
- آلبر کامو
