مجازی اینجوریه که من الان تو تلگرام یه کلیپ طنز شیر کردم در حالی که واقعا حالم بده و دارم سعی میکنم خودمو جمعو جور کنم.
اگه بهم راستشو بگی احتمالا عصبانی میشم ولی باهاش کنار میام،اگه دروغ بگی دیگه هیچوقت بهت اعتماد نمیکنم.
پرسید آدمی چه زمانی پخته میشود؟!
جواب دادم:همان جایی که دیگر از کسی توقع ندارد.
من تمام روزایی که از صبح تا شب فقط به دیوار نگاه می کردم و دنبال دلیل نفس کشیدنم میگشتم بهت گفتم حالم خوبه و تو باور کردی بعد الان ادعا میکنی منو میشناسی؟!
حالم مثل بچه ای ک دلش قهر کردن میخواد
اما چون میدونه کسی قرار نیست نازشو بکشه، نشسته گوشه ی اتاق و عروسکش رو بغل کرده :)
یه جوری خستمه یه جوری عجیب دلتنگم و آسمونو زمین بهم ریخته که فقط خود خدا چاره ست