وای چقد قشنگ چقد خوشم اومد اه

بدجور بارونیم میشه آسمون همدردم شه 🚶‍♂

هر موقع دلم گرفته بارون زده حتی تو اوج گرمای تابستون :)

زندگیه دیگه. گاهی خسته‌ت میکنه، خیلی خسته. اونقدر که دوسداری خودکارتو بذاری لای صفحاتش. یه مدت بری سراغ خودت. هیچ كاری نکنی، با هیچکس حرف نزنی، حتی نفسم نکشی. اما مشکل اینجاست بعد که برمیگردی میبینی یه نفر خودکارو از لای کتاب زندگیت بیرون کشیده و تو هم یادت نمیاد کدوم صفحه بودی. گم میشی و هیچی تو دنیا بدتر از این نیست که ندونی کجای زندگیتی.

خسته تر از اونیم که برگردی و دوباره مثل قبل بهت اهمیت بدم.

من از فردایِ بدون تو همین الانشم خستم.

شایدم زندگی همینه، همین آدما و غمای قدیمی که انگار هیچوقت نمیخواد ازم جدا بشه و خداحافظی کنه، بعضی وقتا فکر می‌کنم اینجا دفن شدم و تو باتلاقِ خودم موندگارم.

بهم گفت: نترس، نباید بترسی، عشق فقط بخاطر اینکه ما از همدیگه دوریم و همو نمیبینیم تموم نمیشه"

سفر می خوام، طولانی، با حساب بانکی پر، بدون فکر کردن به روز برگشت، بدون هیچ گونه تماسی از هیچکس،بدون فضای مجازی...

قبلا دوست داشتنی تر بودی، برو قبلا بیا.

همه‌ی ما خواهیم مرد، دیوانگی کنید.

بحث کردن با خانواده هیچوقت برام عادی نمیشه، هربار عصبانی، بی انرژی و شکسته میشم.