جنگل نمی خواهد بمیرد.
خرس سیاه بلوچی
« نام یک زیرگونه از خرس سیاه آسیایی است. این زیرگونه که با نام خرس سیاه پاکستانی نیز شناخته میشود. این خرس در استانهای سیستان و بلوچستان، هرمزگان و کرمان در ایران و همچنین در ایالت بلوچستان کشور پاکستان زندگی میکند، آمار دقیقی از جمعیت و همچنین میزان تلفات این گونه در اختیار نیست اما به عنوان گونهای در معرض انقراض در فهرست قرمز اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت (IUCN) قرار دارد.»
جنگل نمی خواهد بمیرد.
« نام یک زیرگونه از خرس سیاه آسیایی است. این زیرگونه که با نام خرس سیاه پاکستانی نیز شناخته میشود.
خرس سیاه بلوچی یک نوار سفید رنگ به شکل هفت بر روی سینه دارد که آن را از سایر گونهها متمایز میکند، عاشق کندوهای عسل و خرما است و ۸۵ درصد رژیم غذاییاش را این میوه تشکیل میدهد، البته گیاه داز، زیتون، انواع میوهها، حشرات، زباله و لاشه هم مورد پسند این حیوان است و گاهی حتی به شکار جانوران هم میرود.
در برخی مناطق
در فصل زمستان در غارها و شکاف صخرهها میخوابد،☃️
اواخر بهار جفتگیری میکند🌬
و تولهها در زمستان به دنیا میآیند🐾
که معمولاً بین ۱ تا ۳ توله است،
جنگل نمی خواهد بمیرد.
در برخی مناطق در فصل زمستان در غارها و شکاف صخرهها میخوابد،☃️ اواخر بهار جفتگیری میکند🌬 و تول
تولهها حدود ۲ سال همراه مادرند و مادهها در سن ۳ سالگی قادر به زادآوری هستند. این نوع خرس خواب زمستانی ندارد و ۲۵ سال نیز عمر میکند.
جثه متوسط در بین گونههای دیگر خرسها و طول بدن این جانور با توجه به شرایط محیطی و نوع تغذیه ای که انجام میدهد متغیر بوده و از ۱۳۰ تا ۱۸۰ سانتیمتر است.
جنگل نمی خواهد بمیرد.
همه ما از اهمیت یوز ایرانی به عنوان پستاندار در خطر انقراض ایران باخبریم اما جالبه بدونید از نظر حفا
تلاشهای حفاظتی در مورد خرسها باید مبتنی بر اطلاعات دقیق زیستی و آگاهی از نیازهای زیستگاهی این گونه باشد. حتی زمانی که دادههای زیستی مورد نیاز در دسترس هستند، اجرای تلاشهای حفاظتی نیازمند تعهد مؤثر دولت و در نظر گرفتن نیازهای مردم محلی در حفاظت از خرسها است. اجرای مدیریت و آموزش عمومی همچنان بزرگترین چالشها در حفاظت از خرسها هستند.