بیداری؟! خواستم بهت بگم اشکالی نداره اگر اشتباه کردی، هنوز خیلی جاهای دیگه هم باید اشتباه کنی تا یه پله پخته تر شی، این حقیقت وجود داره که همچنان ممکنه دلت بشکنه اما تو مال جا زدن نیستی، و هنوزم ممکنه خیلی ناامید بشی، به آدم ِ اشتباهی اعتماد کنی اما عزیزِ من مگه زندگی چندمته که انتظار داری همه ی مسیر رو بدون جاده خاکی طِی کنی؟ تو با همه ی این شکستها، ناامیدی ها، اعتماد های نصف و نیمه و مسیر های نافرجام کامل میشی و میرسی.. ‌‌

‏فرد «تاکسیک» کسی هست که کارهایی رو که دوست نداره دیگران باهاش بکنن رو خودش به راحتی با دیگری می‌کنه، دائماً توقع احترام داره اما هرگز احترام نمی‌ذاره، باید براش ارزش قائل بشی اما هرگز ارزشت رو نمی‌دونه. اول تورو دیوونه می‌کنه و بعد سعی می‌کنه به تو القا کنه که تمام مشکل از توست…

زندگی پر از ادمای دروغگوییه که از دروغ متنفرن .

‏گل خریدن هدر دادن پول نیست، سرمایه گذاریِ هدفمند رو رابطه‌ست.

:)

اونجا که جناب سعدی میگه : که گرچه رنج به جان می‌رسد امید دواست. + تو دقیقاً همون امید منی واسه زندگی

زیبایی مثل ترکیب ویگن و دلکش ترکیب مهستی و هایده ترکیب شجریان و بنان ترکیب علیرضا قربانی و فروغ.. همونقدر اصیل، زیبا، تکرار نشدنی، با وقار و قشنگ..

ما دهه هفتاد و هشتادیا فقط دماوند فوران نکرده بریزه رو سروصورتمون