برای خودِ من؛ که قوی بود در روزهای که هیچکس نبود.. برای خودِ من؛ در لحظاتی که با تمامِ ناامیدی ادامه داد.. برای خودِ من؛ که شکست و دوباره ساخت.. رنج کشید اما عبور کرد و بلند شدن در حالی که اصلا آسان نبود..

آرام باش عزیز من آرام باش دوباره سر از آب بیرون می‌آوریم و تلالو آفتاب را می‌بینیم. |شمس لنگرودی|

بیداری؟! خواستم بهت بگم اشکالی نداره اگر اشتباه کردی، هنوز خیلی جاهای دیگه هم باید اشتباه کنی تا یه پله پخته تر شی، این حقیقت وجود داره که همچنان ممکنه دلت بشکنه اما تو مال جا زدن نیستی، و هنوزم ممکنه خیلی ناامید بشی، به آدم ِ اشتباهی اعتماد کنی اما عزیزِ من مگه زندگی چندمته که انتظار داری همه ی مسیر رو بدون جاده خاکی طِی کنی؟ تو با همه ی این شکستها، ناامیدی ها، اعتماد های نصف و نیمه و مسیر های نافرجام کامل میشی و میرسی.. ‌‌

‏فرد «تاکسیک» کسی هست که کارهایی رو که دوست نداره دیگران باهاش بکنن رو خودش به راحتی با دیگری می‌کنه، دائماً توقع احترام داره اما هرگز احترام نمی‌ذاره، باید براش ارزش قائل بشی اما هرگز ارزشت رو نمی‌دونه. اول تورو دیوونه می‌کنه و بعد سعی می‌کنه به تو القا کنه که تمام مشکل از توست…

زندگی پر از ادمای دروغگوییه که از دروغ متنفرن .

‏گل خریدن هدر دادن پول نیست، سرمایه گذاریِ هدفمند رو رابطه‌ست.

:)