اما خب در نهایت فکر کنم روزی که دیگه این‌کار رو نکنه و یا از این خونه بره،دلم براش تنگ می‌شه

شاید چون زندگی هستن؟

صدای واقعی زندگی

مثلا توی خیابون که قدم می‌زنی،صدای آدمای اطراف که باهم صحبت می‌کنن می‌خندن و یا دعوا می‌کنن،صدای ماشین‌ها و موتور‌ها،صدای وانتی‌های میوه‌فروش،صدای پرنده‌هایی که پرواز می‌کنن،صدای بادی که بین برگ‌های درختا می‌پیچه و صدای دستگاه‌های مختلف(؟) به گوشت می‌رسه

و راستش خیلی بامزست

که زندگی جریان داره

جریان داشتن زندگی

به خیابون که نگاه می‌کنم همیشه این سوال برام پیش میاد که این آدما هرکدومشون دارن چکار می‌کنن؟چه زندگی‌هایی دارن؟چقدر خوشحالن؟

خیلی جالب نیست که همه‌ی ما یه زندگی کاملا اختصاصی برای خودمون داریم؟

فکر می‌کنید واقعیت چیه؟

اصلا کی مشخص می‌کنه که واقعیت چیه؟

واقعیت می‌تونه هرچیزی باشه